[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΣΤΟΥΣ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΥΣ ο δήμαρχος ­ και τα απορριμματοφόρα του ­ μπήκαν μπροστά
στον «αγώνα» των κατοίκων για να μη γίνει σταθμός φιλοξενίας φορέων του AIDS.
Στην Περαία το πρόβλημα ήταν το ραντάρ του αεροδρομίου. Στην Αθήνα σαράντα
πέντε δήμαρχοι δεν μπορούν, χρόνια τώρα, να συμφωνήσουν πού θα γίνει η νέα
χωματερή. Στην Ήπειρο άλλοι δήμαρχοι απαγορεύουν την κυκλοφορία σε Αλβανούς,
ενώ στο Γαλαξίδι πριν από χρόνια είχε καταδικαστεί μια δασκάλα σε εξοστρακισμό
γιατί είχε πει πράγματα που δεν άρεσαν. Όσο για την Κρήτη, όλα τα κατάφεραν,
μόνο να συμφωνήσουν πού θα γίνει η νέα μονάδα της ΔΕΗ ­ τελικώς δεν θα γίνει ­
δεν μπόρεσαν να καταφέρουν.

Διαφορετικές περιπτώσεις, διαφορετικές και οι συνθήκες κι όμως όλες έχουν κάτι
το κοινό: τη δημοκρατία. Γιατί βέβαια σε καθεμία από αυτές οι δημοτικοί
άρχοντες εκφράζανε τη θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας των δημοτών που
εκπροσωπούσαν. Όπως δεν κουράζονται να μας λένε, απαντώντας σε σχετικές
ερωτήσεις, ο δήμος προηγείται του νόμου που άλλωστε έγινε για να υπηρετεί
τα… συμφέροντα του δήμου. Πρόκειται φυσικά για καρικατούρα. Γιατί όσο
σημαντική για μια πλουραλιστική κοινωνία είναι η συναίνεση των πολιτών ­ η
δημοκρατία ­ άλλο τόσο σημαντική είναι και η αποτελεσματική διακυβέρνηση. Που
ανάμεσα σ’ άλλα περιλαμβάνει την ικανότητα να λαμβάνονται αποφάσεις και να
μπαίνουν προτεραιότητες αλλά και τη διασφάλιση της λειτουργίας ενός κράτους δικαίου.

Ως σήμερα τα πράγματα ήταν σχετικά εύκολα. Εμείς υποκρινόμαστε ότι υπήρχε
Τοπική Αυτοδιοίκηση, οι δήμαρχοι υποκρίνονταν ότι εκπροσωπούσαν τα συμφέροντα
των δημοτών τους και το κράτος ασκούσε τη διοίκηση και είχε την εξουσία να
επιβάλλει, όταν χρειαζόταν, τις αποφάσεις του. Τώρα ­ μας λένε ­ αυτά όλα θα
αλλάξουν. «Καποδίστριας», αποκέντρωση εξουσιών… κύριοι δήμαρχοι, καλώς
ήλθατε στον χώρο της Πολιτικής με το π κεφαλαίο ­ την άλλη την γνώριζαν από
παλιά. Θα ανταποκριθούν στις ανάγκες των καιρών; Πρόκειται ασφαλώς για τη
μεγάλη πρόκληση αυτών των εκλογών. Ως σήμερα ο χώρος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης
ήταν ο χώρος της ρητορείας του βερμπαλισμού και των κροκοδείλιων δακρύων των
δήθεν φίλων της. Τώρα οι δημοτικοί άρχοντες θα πρέπει να μπορούν να πηγαίνουν
και αντίθετα στο ρεύμα. Να καταλάβουν ­ παραφράζοντες τον Τοκεβίλ ­ πως «αν ο
θεσμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης καταρρεύσει, αυτό θα οφείλεται στην
παντοδυναμία της πλειοψηφίας». Τη χωματερή και τα μάτια σας, δηλαδή…