Ένα ψαροντούφεκο, μία ανάσα και… καλή ψαριά!

Η ψαριά. Ο Βασίλης Ζωνομέσης αναδύεται με το θήραμά του

Όταν μπαίνεις σε έναν κόσμο τελείως διαφορετικό από τον δικό σου με
μοναδικό εφόδιο μία αναπνοή, τότε δικαιούσαι να μιλάς για «fair play» στο
κυνήγι με τα ψάρια.

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ που ασχολούνται με το αγωνιστικό ψαροντούφεκο ισχυρίζονται ότι
υπάρχει μία ιπποτική σχέση με το… θήραμά τους. «Κατεβαίνω στον χώρο του,
παίρνω αυτό που χρειάζομαι με όσο πιο απλά μέσα γίνεται και χωρίς να προκαλώ
καταστροφές στο θαλάσσιο περιβάλλον και τους πληθυσμούς των ψαριών», λέει ένας
από τους πρωταθλητές στο ψαροντούφεκο, ο Βασίλης Ζωνομέσης.

Η ομάδα του, που ανήκει στον Ναυτικό Όμιλο Βούλας, αποτελούμενη εκτός από τον
προαναφερόμενο από τους Απόστολο Μπέλο, Θεόδωρο Βουρακίδη και Γιώργο Χαλόφτη,
πήρε την πρώτη θέση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Υποβρύχιου Κυνηγιού, που έγινε
το περασμένο Σαββατοκύριακο στην Αττική, βγάζοντας περίπου εντεκάμισι κιλά ψάρια.

ΟΙ ΟΜΑΔΕΣ

Ο αντιπρόεδρος της ΕΟΥΔΑΤ, Σπ. Καρράς, με τον ροφό που έδωσε το προβάδισμα στον ΝΟΒ

Στο Πρωτάθλημα πήραν μέρος 14 ναυτικοί όμιλοι από όλη την Ελλάδα. Στις 24 και
25 Οκτωβρίου οι αθλητές από τους έξι πρώτους ομίλους μαζί με τους έξι πρώτους
αθλητές του 1997 θα αγωνιστούν στο ατομικό πρωτάθλημα, που θα γίνει στο Λαύριο
προκείμενου να επιλεχθούν οι τρεις που θα στελεχώσουν την Εθνική ομάδα
ψαροντούφεκου. Εφέτος το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα έγινε στην Ουκρανία, ενώ του
χρόνου ανάμεσα στις χώρες που το διεκδικούν είναι και η Ελλάδα.

Οι αγώνες ψαροντούφεκου στη χώρα μας είναι ένας θεσμός που χρονολογείται, όπως
λέει ο αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Υποβρυχίου Δραστηριότητας
Αθλητικής Αλιείας και Τεχνικής Κολύμβησης Σπύρος Καρράς, από το 1955. «Τότε οι
αθλητές ψάρευαν στα 10-15 μέτρα βάθος, ενώ σήμερα, με τις γνώσεις που υπάρχουν
και την εξέλιξη των πέδιλων, υπάρχουν ψαροντουφεκάδες που ψαρεύουν και στα 45
μέτρα. Όμως τότε, οι ψαριές ήταν περισσότερες», εξηγεί.

Η ΔΙΑΡΚΕΙΑ

Οι αγώνες, που διαρκούν πέντε ώρες, έγιναν το περασμένο Σαββατοκύριακο σε δύο
στίβους. Ο ένας ξεκινούσε από το 42ο χιλιόμετρο της παραλιακής Λεωφόρου
Σουνίου ­ στη Σαρωνίδα ­ έως το Φανάρι του Πατρόκλου, και ο δεύτερος από το
Φανάρι έως το Σούνιο. Το Σάββατο οι αθλητές αγωνίστηκαν στον πρώτο στίβο και
την Κυριακή στον δεύτερο. Πριν από τον αγώνα, σύμφωνα με τον κ. Σπύρο Καρρά,
οι αθλητές μπορούν να κάνουν αναγνώριση του χώρου και να μαρκάρουν τα σημεία
που νομίζουν ότι έχουν την καλύτερη ψαριά.

Οι αγώνες. Οι ομάδες προετοιμάζονται με ιδιαίτερο ενθουσιασμό για καλή ψαριά

Η κάθε ομάδα έχει το φουσκωτό της, πάνω στο οποίο μπορούν να επιβαίνουν έως
πέντε άτομα. Τρεις ψαροντουφεκάδες, ένας παρατηρητής και ο χειριστής του
σκάφους. Ένας μόνο ψαρεύει κάθε φορά, ενώ ο άλλος αθλητής παρακολουθεί από την
επιφάνεια και οι ρόλοι εναλλάσσονται.

«Για την προστασία του αλιεύματος και για να μην χτυπούν ό,τι βρίσκουν μπροστά
τους, δεν επιτρέπεται να ανεβάζουν σαργούς και τσιπούρες κάτω από μισό κιλό,
καθώς και ροφούς και στείρες κάτω από τρία κιλά», συμπληρώνει ο Σπύρος Καρράς.
«Επίσης τα σκάφη που συμμετέχουν στον αγώνα, στα πλαίσια της άμιλλας δεν
πρέπει να υπερβαίνουν την ταχύτητα των 20 έως 25 ναυτικών μιλίων την ώρα».

Οι αγώνες έγιναν κάτω από άσχημες καιρικές συνθήκες. Το Σάββατο έπνεαν στην
περιοχή ισχυροί νοτιάδες, ενώ την Κυριακή οι άνεμοι ήταν βορειοδυτικοί. Τα
μεγάλα κύματα δυσκόλεψαν ιδιαίτερα τα πληρώματα των σκαφών. «Οι ναυτικοί
όμιλοι πρέπει να δουν με περισσότερο ενδιαφέρον το αγωνιστικό ψαροντούφεκο και
να προμηθεύσουν τις ομάδες με αξιόπλοα σκάφη. Στον αγώνα υπήρχαν και βαρκούλες
από δύο έως τρία μέτρα. Αυτά, τι προστασία να σου προσφέρουν», τονίζει ο
αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Υποβρυχίου Δραστηριότητας.

Σκηνές από το εντυπωσιακό διήμερο υποβρύχιο κυνιγιού

ΣΤΟ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ ψάρεμα, όπως εξηγεί ο Βασίλης Ζωνομέσης, υπάρχουν τρεις βασικές
τεχνικές και οι παραλλαγές τους. Το ψαχτίρι, όπου ο ψαροκυνηγός αναζητά το
θήραμά του κάτω από πέτρες, βράχους και πλάκες, συχνά μάλιστα χωρίς να το έχει
δει από την επιφάνεια. Το πλανάρισμα, όπου κινείται προς τον βυθό προσπαθώντας
να διακρίνει κάποιο ψάρι (έτσι ψαρεύονται τα μαγιάτικα, οι πίγκες, οι ροφοί,
οι στείρες, οι σαργοί) και το καρτέρι. Εδώ υπάρχουν έμπειροι ψαροκυνηγοί, που
αντέχουν στα 30 μέτρα από ενάμισι έως δυόμισι λεπτά ψαρεύοντας όλων των ειδών
τα ψάρια.

Σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς, ένας ψαροντουφεκάς μπορεί να βγάλει έως
πέντε κιλά ψάρια την ημέρα. Εάν χτυπήσει ψάρι που είναι πάνω από πέντε κιλά
οφείλει να διακόψει το ψάρεμα, ενώ μπορεί να βγάλει μέχρι ένα ροδοειδές την ημέρα.

Βέβαια, στην πράξη ο νόμος δεν τηρείται, από πολλούς ψαροντουφεκάδες κατά
γράμμα… Ευτυχώς που υπάρχουν και οι ρομαντικοί του είδους. Για αυτούς το
ψαροντούφεκο είναι ένας τρόπος ζωής. «Δεν αισθάνομαι ούτε εγώ ούτε οι
υπόλοιποι συναθλητές μου ότι μπαίνουμε στη θάλασσα για να καταστρέψουμε», λέει
ο Βασίλης Ζωνομέσης. «Διαλέγουμε την τροφή μας αποκομίζοντας ψυχική και
πνευματική ισορροπία στη γαλήνη της θάλασσας».