ΣΗΜΑΤΑ

… από τον αρχηγό που διάλεξαν, οι Άγγλοι Συντηρητικοί αναζητούν πρόσωπα που
θα μπορούσαν να επωμισθούν ­ μαχητικότερα απ’ ό,τι ο Ουΐλλιαμ Χαίηγκ ­ την
άσκηση αντιπολίτευσης στον Μπλαιρ. Στο Συνέδριό τους στο Μπώρνμουθ, τα
βλέμματα θα είναι στραμμένα σε τρία στελέχη: τον Κέννεθ Κλαρκ, τον Μάικλ
Χέζελταϊν, τον Μάικλ Πορτίλλο. Ο τελευταίος, πρώην υπουργός Άμυνας, είχε
μέντορα τη Θάτσερ και διακρίνεται για μια αρετή που θεωρείται ελάχιστα
πολιτική: Λέει πάντοτε τη γνώμη του χωρίς να προσπαθεί να είναι αρεστός. Το
πλήρωσε βέβαια ακριβά, ακόμη και μέσα στο κόμμα του, όπου είχε τόσο
παραγκωνισθεί ώστε να μείνει εκτός Βουλής. Αλλά ήδη ετοιμάζει επάνοδο ­ με μια
αναπληρωματική εκλογή ­ και «επίκειται σεισμός στο στρατόπεδο Χαίηγκ», απ’
ό,τι λένε στο Ουεστμίνστερ.

… πιστεύει ότι ο Μπλαιρ δεν είναι όσο ακλόνητος φαίνεται. Την κυβέρνηση των
Εργατικών, λέει σε συνέντευξή του στους «Τάιμς», την υποσκάπτουν δύο δεινά: Οι
ατέλειωτες προσωπικές έριδες μεταξύ στελεχών της ­ όπως μεταξύ των υπουργών
Εξωτερικών και Οικονομικών, Κουκ και Μπράουν ­ και οι υπερβολικές προσδοκίες
που ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει καλλιεργήσει στους ψηφοφόρους του. «Δεν θα
μπορέσει να εξυγιάνει ούτε τα σχολεία ούτε τα νοσοκομεία». Εξυγίανση, κατά τον
Πορτίλλο, σημαίνει να ενθαρρύνεις στον μέγιστο βαθμό τον ανταγωνισμό και να
ζητάς όλο και περισσότερα, όχι να προσπαθείς να «μπαλώσεις» τις ελλείψεις. Όσο
για τον περιορισμό της φτώχειας, το καλύτερο κατά τον πρώην υπουργό είναι να
δίνεις στους δυστυχείς «κίνητρα και επιλογέ», όχι απλώς καλύτερα βοηθήματα,
που σύντομα πάλι θα εξανεμιστούν. Τέτοια λέει ο Μάικλ. Με την άνεση, φυσικά,
του αντιπολιτευόμενου (τους πάντες).

… αντίθετα, είναι ενθουσιασμένος με τον Μπλαιρ. Ο δημοφιλής (και
κατηγορηθείς για συναλλαγές με τη μαφία) δήμαρχος της Μόσχας επέστρεψε μόλις
στη χαώδη πρωτεύουσά του από το Συνέδριο των Εργατικών στο Μπλάκπουλ, όπου
ήταν επίτιμος προσκεκλημένος. «Ο Μπλαιρ μου αρέσει πολύ ­ είπε σε συνέντευξή
του στη “Στάμπα”. ­ Πέρυσι που είχε έρθει στη Μόσχα, μπαινόβγαινε στα μαγαζιά
και στο μετρό σαν απλός πολίτης. Μας κατέπληξε». Τον δήμαρχο ­ που φιλοδοξεί
να γίνει πρόεδρος της Ρωσίας το 2000 ­ έχει καταπλήξει, επίσης, η όλη
κοινωνικο-οικονομική θεωρία του Μπλαιρ. Ο Τρίτος Δρόμος των Νεων Εργατικών
είναι κατά τον Λουσκώφ ιδεώδης για την ανάπτυξη μιας σύγχρονης χώρας. «Διότι ­
λέει ­ Τρίτος Δρόμος σημαίνει να δουλεύεις καπιταλιστικά και να μοιράζεις τα
κέρδη σοσιαλιστικά».

… στη μυθιστορηματική βιογραφία του «Ο Αρχειοφύλακας» από την Αμερικανίδα
Μάρθα Κούλεϋ, λέγεται Ματίας Λέην. Ο Ματίας είναι Αμερικανός, όπως ήταν και ο
ποιητής (άλλο αν διάλεξε να ζει στην Αγγλία). Βυθισμένος κι αυτός σε βιβλία
και γραφές. Με πάθος, επίσης, για τις γυναίκες. Και με μια σύζυγο που σιγά
σιγά την τρελαίνει η απόσταση, η ψύχρα. Η κ. Λέην, τελικά, κλείνεται στο σπίτι
με τα χάπια και τις παρά λίγο αυτοκτονίες της. Με τη Βιβιέν Έλιοτ, τα πράγματα
ήταν λίγο πιο τραγικά. Η Κούλεϋ πιστεύει ότι ο «Τ.S.» την αποτρέλανε ύπουλα,
για να τη βγάλει στην άκρη. Δέν την έκλεισε όμως στο σπίτι, αλλά σε άσυλο. Τη
γλυκοφίλησε και δεν ξαναπάτησε το πόδι του εκεί. Χρόνια η Κούλεϋ είχε έτοιμο
το βιβλίο. Αλλά άργησε να το βγάλει. Η Βιβιέν, μέσ’ από την ομίχλη της τρέλας
της και των γηρατειών, την ικέτευε να μην πει κακό για τον Νομπελίστα της
«Έρημης Χώρας».