Από ψιλό κόσκινο προγράμματα και εμφάνιση

ΜΑΘΗΤΕΣ ΑΠΟ 4 ΣΧΟΛΕΙΑ «ΑΝΑΚΡΙΝΟΥΝ» ΤΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΔΗΜΑΡΧΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΤΟ
ΣΤΡΟΓΓΥΛΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΤΩΝ «ΝΕΩΝ»

Δημήτρης Αβραμόπουλος «Πολύ φιλικό και δυνατό» τον βρήκαν οι μαθητές, που χαρακτήρισαν το ντύσιμό του «συντηρητικό»

ΠΡΩΤΗ ερώτηση των μαθητών, γιατί οι πολίτες δείχνουν αδιαφορία για τα κοινά
και τι θα κάνουν οι υποψήφιοι δήμαρχοι για να κινητοποιήσουν τους πολίτες και
να τους κάνουν ενεργά μέλη στη λήψη αποφάσεων.

Ο Δ. Αβραμόπουλος απάντησε στους μαθητές του 2ου Πειραματικού Γυμνασίου, που
υπέβαλαν την ερώτηση, ότι βασικός παράγοντας για να επιτύχει μια προσπάθεια σε
μια πόλη είναι η ενεργοποίηση και η συμμετοχή του πολίτη. Και πρόσθεσε ότι
κάθε εβδομάδα, σε όλη τη διάρκεια της προηγούμενης τετραετίας, αρκετά σχολεία
επισκέπτονταν το δημαρχείο. «Η άδολη ματιά των νέων ανθρώπων, απαλλαγμένη από
ιδεολογίες και άλλες σκοπιμότητες, πραγματικά μας βοηθά», τόνισε χαρακτηριστικά.

Η Μ. Δαμανάκη, από την πλευρά της, επισήμανε ότι έχουν υπάρξει εποχές κατά τις
οποίες οι πολίτες έδειχναν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την πολιτική και τόνισε
ότι ο δήμος δεν μπορεί από μόνος του να λύσει αυτό το πρόβλημα. «Πιστεύω όμως
ότι αν η Τοπική Αυτοδιοίκηση επιλέξει να βρίσκεται πιο κοντά στον πολίτη
μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά σε μια επανακάμψη της πολιτικής με νέους όρους,
έτσι ώστε η πολιτική να ενδιαφέρεται πραγματικά για την καθημερινότητα των
ανθρώπων». Η Μ. Δαμανάκη, μάλιστα, αναφέρθηκε σε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες
που μπορεί να πάρει ο δήμος, όπως είναι η αποκέντρωση των αποφάσεων και η
θεσμοθέτηση συγκεκριμένων μορφών συμμετοχής των πολιτών και των νέων (όπως το
δημοτικό συμβούλιο νεολαίας).

Ο Λ. Αυδής είπε ότι η φράση «τα παράπονά σας στον δήμαρχο» μπορεί κάποτε να
σήμαινε κάτι, όμως σήμερα σημαίνει «πες τα κάπου που δεν έχει καμία σημασία».
Πρόσθεσε δε ότι η κατάσταση αυτή έχει λίγα περιθώρια βελτίωσης και χρειάζεται
«πραγματική ανατροπή για να υπάρξει μια διαφορετική σχέση ανάμεσα στους
πολίτες, στους κατοίκους της πόλης και στη δημοτική αρχή». Ο Λ. Αυδής τόνισε
επίσης ότι για το θέμα της συμμετοχής μπορεί να γίνει κάτι με την αλλαγή του
εκλογικού συστήματος.

Τελευταίος τον λόγο για το θέμα αυτό πήρε ο Δ. Μπέης, ο οποίος ανέφερε ότι
πρέπει, παράλληλα με το κεντρικό δημοτικό συμβούλιο νέων, να δημιουργηθούν
επτά δημοτικά συμβούλια νέων στα τοπικά δημαρχεία. Και έφερε στο τραπέζι την
πρότασή του για ψήφο στα 17, προσθέτοντας ότι χρειάζεται η δυναμική παρέμβαση
του δήμου ώστε όλα τα σχολεία να γίνουν πρωινά.

Μαρία Δαμανάκη «Έπαιζε τίμια» και ήταν ειλικρινής, έκριναν οι μαθητές, όμως «ήταν επιθετική»

ΣΙΝΤΡΙΒΑΝΙΑ στις πλατείες, κάγκελα στα πεζοδρόμια, φανάρια στους δρόμους από
τη μια, αφίσες, φυλλάδια και περιοδικά με προτάσεις και υποσχέσεις από την
άλλη. «Μήπως όλα αυτά είναι στάχτη στα μάτια των πολιτών;», ρώτησαν οι
μαθήτριες του 15ου Λυκείου που φιλοξενείται στη γειτονιά της Κυψέλης.

«Εγώ πιστεύω ότι κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει κανέναν, ούτε με φυλλάδια τα
οποία εκ των υστέρων δεν πραγματοποιούνται, ούτε με υποσχέσεις που δεν
γίνονται» ξεκίνησε την τοποθέτησή της η Μαρία Δαμανάκη. «Κατά καιρούς έχουν
δοθεί πάρα πολλές ψεύτικες υποσχέσεις αλλά αυτό το γεγονός δεν μπορεί να
οδηγήσει κι εμάς σε παραίτηση από την προσπάθεια να διαδώσουμε τις ιδέες και
τις προτάσεις μας. Μας ενδιαφέρει ο πολίτης να πάει ενημερωμένος στην κάλπη,
με πλήρη εικόνα τού τι έγινε και τι όχι και δυστυχώς η πληροφόρηση που έχει
είναι εξαιρετικά φτωχή, διότι ούτε και ο 9,84 ασχολήθηκε με αυτό το θέμα,
όντας φερέφωνο της σημερινής δημοτικής αρχής, ούτε τα μίντια γενικά δίνουν
τόσο βάρος στα καθημερινά προβλήματα των πολιτών».

Ο Λέων Αυδής αρνήθηκε να κάνει ολική απόρριψη ή ολική αποδοχή του οποιουδήποτε
έργου γίνεται στην Αθήνα. Τόνισε ότι το κριτήριο των πολιτών επαρκεί για να
κριθεί το έργο. «Το βασικό για μένα είναι για ποιον γίνεται και με ποιο σκοπό
ένα έργο. Εγώ αναγνωρίζω ότι ο δήμαρχος βελτίωσε πολύ την καθαριότητα στο
κέντρο και έκανε ηλεκτροφωτισμό στις κεντρικές λεωφόρους. Όμως εκεί υπήρχαν
ήδη τεράστια φανάρια. Στις συνοικίες με τους στενούς δρόμους και τα μικρά
πάρκα τι γίνεται; Πρέπει να υπάρχει ιεράρχηση. Μπορεί να έχω αισθητική
αντίρρηση για τα καγκελάκια, αλλά δεν είναι αυτό το κρίσιμο. Το κρίσιμο είναι
να μην το παρακάνουμε με τα κάγκελα και τα σιντριβάνια. Δεν μπορείς να βάζεις
σιντριβάνι στην πλατεία Αιγύπτου, να στενεύει το πεζοδρόμιο και να μην χωράει
να περάσει ο κόσμος».

Δημήτρης Μπέης «Ωραία εμφάνιση, όμως ο λόγος του ήταν μακροσκελής», είπαν οι μαθητές που συμμετείχαν στο στρογγυλό τραπέζι

Για τον Δημήτρη Μπέη «η γενική άποψη, ότι πρόκειται για έργα εντυπωσιασμού
είναι και η δική μας. Εμείς θεωρούμε ότι πρέπει να δίνουμε τους στόχους στους
οποίους αποβλέπουμε. Τα μεγάλα βιβλιαράκια που έχουν διάφορες λεπτομέρειες για
το πώς θα λυθεί το θέμα και μάλιστα με σχέδια από καθηγητές ή ειδήμονες οι
οποίοι όμως δεν έχουν επαφή με τον κόσμο, δεν είναι εκείνα τα οποία
ανταποκρίνονται στα προβλήματα της Αθήνας».

Απαντώντας στο ερώτημα των μαθητών, αλλά και στους συνυποψηφίους του, ο
Δημήτρης Αβραμόπουλος εξήγησε πως οι επεμβάσεις στο δήμο έχουν γίνει σύμφωνα
με τις προτάσεις Τεχνικού Συμβουλίου το οποίο αποτελείται «για πρώτη φορά» και
από αρχιτέκτονες τοπίου. «Γνωρίζετε ότι το υγρό στοιχείο απουσιάζει εντελώς
από την πόλη μετά τα μπαζώματα όλων των ρεμάτων; Το υγρό στοιχείο είναι
αισιοδοξία και πολιτισμός. Σ’ ό,τι αφορά τα περίφημα κάγκελα, θα σας πω μόνο
ότι από στοιχεία της Τροχαίας μειώθηκαν κατά 80% τα ατυχήματα, διότι οι πεζοί
πηγαίνουν αναγκαστικά στις διαβάσεις. Για το φωτισμό θα διαφωνήσω με τον Λ.
Αυδή, γιατί ακόμα και κεντρικοί δρόμοι, όπως το κομμάτι από το Χίλτον μέχρι το
Σύνταγμα, έμεναν σκοτεινοί αφού το υπόγειο δίκτυο το έφαγαν τα ποντίκια. Εμάς
μας ενδιαφέρει να αποκτήσει ταυτότητα η πόλη. Και η εικόνα της είναι και πολιτισμός».

Πότε ήταν η τελευταία φορά που επισκεφθήκατε ένα σχολείο για μη
προεκλογικούς λόγους; (π.χ. για να δείτε τους δασκάλους και τους καθηγητές των
παιδιών σας).

Δημήτρης Αβραμόπουλος: «Τον τελευταίο καιρό καθόλου δεν έχω βρεθεί για
προεκλογικούς λόγους στα σχολεία. Έχω επισκεφθεί σχολεία και έχω μιλήσει σε
μαθητές με σκοπό να είμαστε σε ανοικτή επικοινωνία. Έχω κάνει τρεις επισκέψεις
το τελευταίο διάστημα και με έχουν επισκεφθεί αρκετά σχολεία στο δημαρχείο.
Στον αγιασμό πηγαίνω κάθε χρόνο, ανεξάρτητα αν υπάρχουν εκλογές ή όχι. Τα
παιδιά μου δεν πηγαίνουν ακόμα σχολείο».

Μαρία Δαμανάκη: «Στον αγιασμό πηγαίνουμε όλοι. Έχουν δίκιο, όμως, τα παιδιά.
Εγώ πηγαίνω σε 2-3 σχολεία τον χρόνο, ασφαλώς πολύ λίγα. Και ασφαλώς την
προεκλογική περίοδο πηγαίνω σε περισσότερα, ας μην κρυβόμαστε. Και ως γονιός
πηγαίνω στο σχολείο. Χθες ήμουν στο σχολείο των παιδιών μου. Βεβαίως αυτό δεν
είναι αρκετό. Γιατί τα παιδιά μου γκρινιάζουν ότι δεν πηγαίνω συχνά».

Λεων. Αυδής: «Ο γιος μου τελείωσε το σχολείο πριν από 6-7 χρόνια. Εδώ θα κάνω
την αυτοκριτική μου. Μια φορά πήγα εγώ, συνήθως πήγαινε η μάνα του. Εκτός από
την τυπική παρουσία μου κάθε χρόνο στον αγιασμό, τελευταία φορά είχα πάει το
φθινόπωρο ή τον χειμώνα στο 63ο, στον Βοτανικό, και συζήτησα με μαθητές και
καθηγητές τα προβλήματα και τις ελλείψεις».

Δημήτρης Μπέης: «Επισκέπτομαι συχνά τα σχολεία, ιδιαίτερα για το θέμα της
προστασίας από τα ναρκωτικά. Ξεχάσαμε ότι τα σχολεία υφίστανται επιθέσεις από
τα “βαποράκια” και πρέπει να τα προστατεύσουμε. Τελευταία φορά πήγα πριν από
ένα μήνα που άρχισε η κόρη μου τα μαθήματά της».

Λεων. Αυδής «Προσγειωμένος άνθρωπος με συγκροτημένες απόψεις, όμως δεν εμπνέει για δημόσιες σχέσεις», ήταν η άποψη των μαθητών

ΑΝ ΤΑ φώτα ήταν αναμμένα, αυτή είναι η στιγμή που σβήνουν. Οι υποψήφιοι έχουν
ήδη αποχωρήσει, ο φωτογράφος έφυγε, η ένταση πάει να φύγει και αυτή, αλλά πώς
να φύγει αν δεν εκτονωθεί πρώτα; Οι κινήσεις γίνονται χαλαρές, τα ποτήρια
γεμίζουν χυμό πορτοκάλι, οι ψίθυροι δυναμώνουν και το παρασκήνιο φωτίζεται.
«Εμένα τα χρυσά μανικετόκουμπα μου φάνηκαν κάπως… εξαντρίκ, μου θυμίζουν το
σύμβολο του Δήμου Αθηναίων», ακούγεται γελαστή η φωνή μιας μαθήτριας. Αυτό
ήταν το έναυσμα. Όχι πως θα γλιτώνατε, κυρία και κύριοι υποψήφιοι του Δήμου
Αθηναίων, από την παρατηρητικότητα των παιδιών! Τα είδαν και τα σχολίασαν όλα
καταλήγοντας στο επιγραμματικό «όλοι τα ίδια έλεγαν, αλλά με διαφορετικό
τρόπο». Ξεκίνησαν από τα μανικετόκουμπα του Δ. Αβραμόπουλου και την μπλούζα
της Μ. Δαμανάκη και πέρασαν εύκολα στον «Ριζοσπάστη» στα χέρια του Λ. Αυδή και
το μαντήλι κοντά στο στόμα του Δ. Μπέη. Και όχι μόνο αυτά. Δεν τους διέφυγε
καθόλου ούτε η λίστα του νυν δημάρχου, η οποία «έχει τους περισσότερους από το
σταρ σύστεμ», ούτε ότι η Μ. Δαμανάκη «τα έπαιρνε στο κρανίο» ούτε πως ο Δ.
Μπέης «ήταν πολύ σοβαρός για να είναι κοντά στα παιδιά» ούτε πως ο Λ. Αυδής
«ήταν καλός και εμφανίσιμος, αλλά δεν μπορούσε να σε πείσει πως αν γίνει
δήμαρχος θα κάνει πράγματα».

Η συζήτηση ανάβει και σε αυτή τη φάση οι μαθητές αποδεικνύονται λαλίστατοι.
«Μάλλον πρέπει να έκανε ρετούς, να κοίτα εδώ. Εδώ στο πρόσωπο», λένε δύο
μαθήτριες σχολιάζοντας το πορτρέτο Αβραμόπουλου στο περιοδικό, αφού πρώτα
επεσήμαναν τον συνδυασμό μπορντό υποδημάτων με σκούρο μπλε κουστούμι ως
«συντηρητικό». «Εσύ πιστεύεις αυτό που είπε πως δεν ξέρει σε ποιο σχολείο θα
πάει το παιδί του;», ρωτάει κάποιος άλλος. «Όχι βέβαια. Εδώ ξέρω εγώ, δεν θα
ξέρει ο δήμαρχος;». Πάντως ο κ. Αβραμόπουλος «μπορεί να δημιουργήσει δημόσιες
σχέσεις, ήταν πολύ φιλικός και δυνατός, δεν το έβαζε κάτω».

Η Μ. Δαμανάκη «ναι μεν εξέφρασε απόψεις και προτάσεις που ήταν σωστές, όπως
αυτές για το Δημοτικό Συμβούλιο Νεολαίας και τις πρωινές βάρδιες στα σχολεία»,
όμως «ήταν επιθετική και κυκλοθυμική». Επίσης «είχε θράσος, αλλά έπαιζε
τίμια». Δηλαδή, κ.κ. μαθητές; «Διατηρούσε κριτική στάση απέναντι στους
άλλους». Το ανέβασμα των τόνων κάποια στιγμή στο τραπέζι και η έκφραση
«ιδιότυπος τσαμπουκάς» που χρησιμοποίησε, μάλλον δεν έκανε την καλύτερη των
εντυπώσεων, ενώ αποτιμήθηκε θετικά η ειλικρίνεια στην αποκάλυψη «της
προτίμησης για τα παιδιά της του ιδιωτικού σχολείου και της επίσκεψης πολλών
σχολείων εν όψει της προεκλογικής περιόδου».

Για τον Λ. Αυδή οι χαρακτηρισμοί των μαθητών ήταν «προσγειωμένος άνθρωπος,
επιγραμματικός με συγκροτημένες απόψεις». Όμως «η εμφάνισή του δεν σε εμπνέει
για δημόσιες σχέσεις, μερικές φορές τα χέρια του έτρεμαν και είχε τρακ μπροστά
στα παιδιά. Αρκετοί βρήκαν ωραίο το ότι ήταν σύντομος, όχι πολυλογάς, εντόπιζε
το θέμα, φαινόταν συμπαθητικός, μας κοίταζε, και γενικά έκανε συζήτηση μαζί
μας». Μία μαθήτρια δήλωσε πως θα ήθελε να ήταν παππούς της.

Για τον Δημήτρη Μπέη η αρχή έγινε από την «τρικολόρ ωραία εμφάνιση» («άλλο
χρώμα γραβάτας, άλλο πουκαμίσου, άλλο κοστουμιού, η γραβάτα κοινότοπη, αλλά
πολλά χρώματα μαζί») και κατέληξε στην ουσία: «ανέπτυσσε πολλές φιλοσοφίες,
ήταν μακροσκελής και δεν είχε το κύρος που είχε παλιά». Ναι βρε παιδιά, αλλά
τελικά σας έπεισε; «Και ναι και όχι. Γενικά δεν μου άφησε τίποτε, ήταν σαν
τους άλλους πολιτικούς». Δηλαδή; «Κοινός, πολλά λόγια, χωρίς κάτι ιδιαίτερο να
με τραβήξει».

«ΠΕΣ ΜΑΣ, πες μας τι άκουσες», οι μαθήτριες παροτρύνουν τη συμμαθήτριά τους
που… χωροταξικά βρέθηκε στο πλευρό της Μαρίας Δαμανάκη:

­ Όταν μίλαγε ο Αβραμόπουλος, συνέχεια μουρμούριζε «μα, τι λέει», «εσύ τι
έκανες γι’ αυτό» και τέτοια.

­ Στην αρχή, πάντως, του είπε «Δημήτρη μου, γεια σου, καλημέρα».

­ Ναι, ναι, και με πολλή αγάπη κιόλας, φαινόταν στα μάτια τους. Μετά όμως…

­ Ήρθαν μέσα και άρχισαν τις αγάπες, μετά όμως… δεν σε ξέρω, δεν με ξέρεις.

Ε, ΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ, οι υποψήφιοι δήμαρχοι της Αθήνας δεν βρήκαν ούτε κατιτίς για να
διαφωνήσουν στην πρόταση των μαθητών του 65ου Γυμνασίου για on line σύνδεση
της δημοτικής βιβλιοθήκης με τα σχολεία του δήμου. Και όχι μόνο.

«Όπως βλέπετε και στις σελίδες της μαθητικής μας εφημερίδας έχουμε κάνει
επιτόπια έρευνα στη δημοτική βιβλιοθήκη, η οποία δεν λειτούργησε ποτέ, υπάρχει
μόνο στα χαρτιά και στην πινακίδα της γωνίας των οδών Καβάφη και Ανδρεάδη.
Εσείς αν εκλεγείτε θα υποστηρίξετε αυτήν την πρόταση; Επίσης θα επηρεάσετε ως
πρόεδρος της ΚΕΔΚΕ την ιδέα και σε άλλους δήμους;», ρώτησαν οι μαθητές.

Οι υποψήφιοι, όχι απλώς χαιρέτησαν με ενθουσιασμό την ιδέα, αλλά δεσμεύθηκαν
και για την υλοποίησή της. Μάλιστα, δεν έκρυψαν καθόλου τον θαυμασμό τους για
την εις βάθος ενημέρωση των μαθητών πάνω στο θέμα.

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ Αβραμόπουλος, αφού χαμογέλασε πλατιά λέγοντας ότι το παιδί του
είναι ακόμη τεσσάρων χρόνων και ότι ο ίδιος είναι απόφοιτος του 1ου
Πειραματικού της Πλάκας, απάντησε λέγοντας: «Δεν έχω καταλήξει ακόμη».

Η Μαρία Δαμανάκη στέλνει τα παιδιά της σε ιδιωτικό σχολείο. Διευκρίνισε ότι η
ίδια έχει αυτήν την οικονομική δυνατότητα και πρόσθεσε ότι ο λόγος της
επιλογής είναι πρακτικός. «Δεν θα μπορούσα, και το λέω ευθέως, να δουλεύω και
να πηγαίνουν τα παιδιά μου σχολείο πρωί – απόγευμα».

* Από τα Δημοτικά στα της… Παιδείας: «Μπορεί να είναι αρμοδιότητα του
κράτους, αλλά πρέπει και ο δήμος να συνεργάζεται με το κράτος», κατέληξε
σοβαρότατη η Κατερίνα. «Γιατί, δεν είναι απαράδεκτο να υπάρχουν βιβλία
κατεύθυνσης στα βιβλιοπωλεία και να κάνουν 1.500 δραχμές το ένα και να μην
υπάρχουν στα σχολεία;». «Μα ναι, βέβαια», απαντά ο κ. Αυδής.

«Δεν πρέπει να το απαιτήσουμε αυτό;», συνεχίζει η Κατερίνα από το Πέραμα.

«Και βέβαια. Κάνετε τη διαδήλωση και θα έρθω κι εγώ».

«Εσείς πρέπει να μας βοηθήσετε σ’ αυτό, δεν είμαστε εμείς που θα ξεκινήσουμε».

«Η βοήθειά μας είναι δεδομένη. Αλλά πριν από τη διαδήλωση που είναι το πιο
ακραίο μέσο, γιατί όχι ένα ψήφισμα».