[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΔΕΚΑΔΕΣ οικογένειες στις ΗΠΑ έχουν οδηγηθεί τα τελευταία χρόνια στα δικαστήρια
­ και οι γονείς έχουν καταδικαστεί ώς και ισόβια ­ χάρη σε μία καινούργια
«μόδα»: το Σύνδρομο της Καταπιεσμένης Μνήμης. Κατ’ αυτό, όταν ένα παιδί
κακοποιείται σεξουαλικά από τους γονείς του, απωθεί την κακοποίηση στο
υποσυνείδητό του και παύει να τη θυμάται. Πολλά παιδιά όμως ­ με τη βοήθεια
της ψυχανάλυσης ­ «θυμήθηκαν» την κακοποίησή τους, μήνυσαν τους γονείς τους
και τους έκλεισαν στη φυλακή.

Όλα καλά λοιπόν, αν και για τους γονείς ήταν λίγο δύσκολο να αποδείξουν την
αθωότητά τους 20 ή 30 χρόνια μετά, αντιμέτωποι μάλιστα και με την αυθεντία της
επιστήμης. Κάποιοι ωστόσο, τα κατάφεραν ­ απέδειξαν ότι αυτά για τα οποία τους
κατηγορούσαν δεν μπορούσαν να είχαν συμβεί. Λίγα χρόνια μετά κινητοποιήθηκαν
και αρκετοί επιστήμονες, οι οποίοι αμφισβήτησαν την ίδια την ύπαρξη του
Συνδρόμου. Σήμερα τα πράγματα έχουν ηρεμήσει αν και πολλοί, πιθανώς αθώοι,
είναι ακόμα στη φυλακή. Οι δημοσιογράφοι βέβαια δεν κινδυνεύουν να πάνε
φυλακή. Τον τελευταίο καιρό ωστόσο, είναι ­ είμαστε ­ τα θύματα μιας
συστηματικής επίθεσης λογής λογής «ειδικών», σύμφωνα με την οποία τα ΜΜΕ…
κατασκευάζουν την πραγματικότητα ­ σε απλά και μη μεταμοντέρνα ελληνικά,
δηλαδή, λένε συλλήβδην και κατ’ εξακολούθηση ψέματα.

Η τεχνική είναι απλή: ξεκινάς από κάποιες δημοσιογραφικές υπερβολές στην
κάλυψη ορισμένων γεγονότων, για να αρνηθείς στη συνέχεια τα γεγονότα καθεαυτά.
Η ιστορία του Ματέι βαφτίζεται έτσι με περισσή ευκολία «τηλεοπτικός
φασισμός»(!), ενώ ακόμα και πιο σοβαρές καταστάσεις ­ η κρίση στα Ίμια π.χ. ­
μπορεί να κάνουν πανεπιστημιακό να αναφωνήσει πως «η γκρίζα ζώνη δεν βρίσκεται
στο Αιγαίο, είναι ο τηλεοπτικός λόγος(…) και ο υποτιθέμενος πολιτικός λόγος
της εθνοκεντρικής έξαρσης».

Μπροστά σε μία τέτοια ισοπεδωτική λογική κάθε προσπάθεια να επικαλεστείς τα
πραγματικά γεγονότα ­ την είδηση στη δική μας γλώσσα ­ μοιάζει μάταιη. «Όταν
ένας αθώος δικάζεται για φόνο ­ γράφει ο γνωστός ιστορικός Έρικ Χομπσμπάουμ ­
και θέλει να αποδείξει την αθωότητά του, αυτό που χρειάζεται δεν είναι οι
τεχνικές ενός μεταμοντέρνου θεωρητικού», αλλά τα στοιχεία που μπορεί να του
δώσει η ιστορική έρευνα. Πόσο έξω έπεσε…