Περιορισμοί από τις Βρυξέλλες

![]() |
ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ είναι τα περιθώρια των κυβερνήσεων των χωρών-μελών της
Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά συνέπεια και της Ελλάδας, για να «παίξουν» με τους
συντελεστές ΦΠΑ ώστε να αντιμετωπισθούν οι όποιες πληθωριστικές πιέσεις. Στην
Ένωση η φορολογική εναρμόνιση θεωρείται ακόμη μεγάλο «ταμπού» ενώ καμία αλλαγή
κατηγορίας προϊόντων δεν μπορεί να γίνει χωρίς ομόφωνη απόφαση των «15». Ας
πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Το πλαίσιο των διακυμάνσεων των συντελεστών ΦΠΑ καθορίζει αυστηρά η 6η Οδηγία
του 77 η οποία προβλέπει μηδενικούς, ελάχιστους (5%) και μέγιστους (15%)
συντελεστές. Κατά συνέπεια, προβλέπονται συγκεκριμένες ψαλίδες μεταξύ των
ποσοστών διακύμανσης.
Η ΔΙΑΚΥΜΑΝΣΗ
Κοινοτικοί εμπειρογνώμονες, της 21η Γενικής Διεύθυνσης, αρμόδιας για θέματα
ΦΠΑ, επισήμαναν στα «ΝΕΑ» ότι δεν χρειάζεται καμιά έγκριση από την Ένωση εάν
ένα κράτος-μέλος, π.χ. η Ελλάδα, αποφασίσει να αλλάξει κάποιους συντελεστές
ΦΠΑ οι οποίοι όμως θα κινούνται μέσα στην ψαλίδα που έχει οριστεί για τους
ελάχιστους ή μέγιστους συντελεστές. Όμως εάν ένα προϊόν με ΦΠΑ 18% αποφασισθεί
να πέσει στην κατηγορία των ελάχιστων συντελεστών (π.χ. 5%), τότε θα πρέπει να
το ανακοινώσει στην Κομισιόν, να το εισηγηθεί στο Συμβούλιο και οι υπουργοί να
αποφασίσουν με ομοφωνία εάν συμφωνούν ή όχι.
ΣΧΕΔΟΝ ΑΠΙΘΑΝΟ
Μέχρι σήμερα οι ίδιες πηγές έλεγαν στα «ΝΕΑ» ότι δεν υπάρχει προηγούμενο,
εκτός από μια περίπτωση ενός οικιακού προϊόντος της Μ. Βρετανίας, ενώ
υπογραμμίζουν ότι θα πρέπει να θεωρείται σχεδόν απίθανο ένα προϊόν να αλλάξει
κατηγορία. Αυτό που μπορεί να αλλάξει είναι ο συντελεστής, έλεγαν
χαρακτηριστικά, αλλά μόνο μέσα στην ισχύουσα ψαλίδα. Χαρακτηριστικό δε
παράδειγμα της μη φορολογικής εναρμόνισης σε ό,τι αφορά τους συντελεστές ΦΠΑ
είναι εκείνο με τα παιδικά παπούτσια, όπου στη Μ. Βρετανία ο συντελεστής ΦΠΑ
είναι μηδενικός όταν στη Δανία είναι 25%.
Η 6η Οδηγία είναι πάντως πολύ λεπτομερειακή, αφού προβλέπει στο παράρτημα Η
έναν αναλυτικό οδηγό προϊόντων με διαφορετικούς συντελεστές ΦΠΑ.
Ας σημειωθεί τέλος ότι και στην περίπτωση που αλλάξει ένας συντελεστής μέσα
στα επιτρεπόμενα όρια, θα πρέπει να θεωρείται αναγκαία συνθήκη να το
κοινοποιήσει η κυβέρνηση του κράτους-μέλους στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Έστω,
όπως λένε στις Βρυξέλλες… από ευγένεια.














