3η ΚΑΡΤΑ Χρέη και χρέος

ΣΥΖΗΤΗΘΗΚΕ πάλι στη Βουλή το θέμα ρύθμισης των χρεών ΠΑΕ και αθλητικών
σωματείων. Αν και δεν είναι γνωστές λεπτομέρειες αυτού του σοβαρού θέματος,
γίνεται αντιληπτό ότι οι αθλητικές εταιρείες ευνοούνται προκλητικά, και
μάλιστα όλους τους καιρούς.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι αρμόδιοι θέλουν να καλύψουν τα κενά τα οποία
δημιουργήθηκαν από τη σπάταλη και ανεξέλεγκτη δραστηριότητα παραγόντων ΠΑΕ,
ΤΑΚ ή ΚΑΕ, αλλά και αθλητικών συλλόγων. Οι ομάδες πίεσης επιτυγχάνουν να
πείσουν τους εκάστοτε κρατούντες για τη ρύθμιση χρεών. Συμβαίνει όμως τα χρέη
να παραμένουν ή να διογκώνονται και η ανάγκη για νέα ρύθμιση να είναι ακέραιη.
Έτσι έχουμε μια αλυσίδα ρυθμίσεων, που όμως δεν βγάζει πουθενά, αφού το ταμείο
των ΠΑΕ και ΚΑΕ θυμίζει πίθο των Δαναΐδων. Η αρρώστια είναι χρόνια στον
αθλητισμό μας. Κι αφού έχει κριθεί ότι κάποια στιγμή πρέπει να γίνει ρύθμιση
των χρεών, γιατί δεν ακολουθεί εξονυχιστικός οικονομικός έλεγχος στους φορείς
του επαγγελματικού αθλητισμού, ώστε να λειτουργήσει σωστά ο χώρος και να
αποφύγει την επιστημονική επαιτεία;

Οι κρατούντες οφείλουν να σταθούν σοβαρότερα στις ανάγκες των ερασιτεχνικών
συλλόγων, που είναι μεγάλες. Όταν θέλουμε να καλλιεργηθεί σωστά ο αθλητισμός
και να βοηθηθεί η νεολαία, επιβάλλεται να στηριχθεί το κύτταρο, το μικρό
αθλητικό σωματείο, που δίνει διέξοδο σε χιλιάδες παιδιά. Τα έξοδα για
προπονητές, αθλητικό υλικό, μετακινήσεις και άλλες εκδηλώσεις είναι τεράστια
και δεν καλύπτονται με την εφαρμογή μαγικών συνταγών. Αν θεσπιστεί αθλητικό
δημοτικό τέλος 500-1.000 δραχμών τον μήνα και ενεργοποιηθούν τοπικοί χορηγοί,
τότε θα δημιουργηθούν καλύτερες συνθήκες για τους συλλόγους. Το αθλητικό
κίνημα πρέπει να δραστηριοποιηθεί για να πείσει ότι η ποιότητα ζωής περνάει
μέσα από τον αθλητισμό.