Το ΠΑΣΟΚ έχει εκλογική παράδοση στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας

Η ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ της Δυτικής Ελλάδας ­ στην οποία ανήκουν οι νομοί Αχαΐας,
Αιτωλοακαρνανίας και Ηλείας ­ αποτελεί μία από τις συγκριτικά καλύτερες
περιοχές για το ΠΑΣΟΚ, το οποίο συνεχίζει, στο χώρο αυτό, την εκλογική
παράδοση που διαμορφώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’60 με την Ένωση
Κέντρου.

Έτσι το ΠΑΣΟΚ σε εποχή ανόδου ξεπερνά στη Δυτική Ελλάδα το όριο της απόλυτης
πλειοψηφίας (52,2% το 1981 και 52,6% το 1993), ενώ κατά κανόνα η δύναμή του
είναι περίπου πέντε ποσοστιαίες μονάδες ανώτερη από τον εθνικό μέσο όρο (46,1%
τον Σεπτέμβριο του 1996).

Η διευρυμένη αυτή επιρροή του ΠΑΣΟΚ δεν μεταφράζεται όμως αυτόματα και σε
αντίστοιχη κυριαρχία του στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Χαρακτηριστικό
παράδειγμα οι δυσκολίες που συνάντησε το ΠΑΣΟΚ για να αποκτήσει, μόλις το
1986, τον έλεγχο του δήμου της Πάτρας (με τον σημερινό δήμαρχο Α. Καράβολα).
Αλλά επίσης και η αδυναμία του να κερδίσει τον δήμο του Πύργου (με εξαίρεση
την τετραετία 1982-86) καθώς και η διάσπασή του στην Ηλεία, στις νομαρχιακές
εκλογές του 1994, που οδήγησε στην πανηγυρικότερη εκλογή «αντάρτη» υποψήφιου,
με 70,6% στον β’ γύρο.

Σήμερα το ΠΑΣΟΚ φιλοδοξεί να διατηρήσει τις δύο νομαρχίες που ελέγχει (κάτι
που φαίνεται μάλλον εύκολο για την Αχαΐα και ελαφρώς δυσκολότερο για την
Αιτωλοακαρνανία και παράλληλα να κερδίσει την νομαρχία Ηλείας, υποσκελίζοντας
τον σημερινό νομάρχη, που έχει την υποστήριξη του ΣΥΝ και του ΔΗΚΚΙ. Όμως η
εκλογική αναμέτρηση στην Ηλεία δεν φαίνεται να υπακούει στα κριτήρια της
κομματικής ταύτισης, αφού και η εκλογική βάση της Ν.Δ. εμφανίζεται διχασμένη
ανάμεσα σε έναν επίσημο και έναν ανεξάρτητο υποψήφιο (ο οποίος υποστηρίζεται
από τον διαγραμμένο βουλευτή Β. Κοντογιαννόπουλο). Το ίδιο διχασμένη
εμφανίζεται, άλλωστε, η Ν.Δ. και στο δήμο του Πύργου ­ γεγονός που δημιουργεί
σημαντικές ελπίδες για το ΠΑΣΟΚ.

Το ΠΑΣΟΚ φιλοδοξεί επίσης να διατηρήσει υπό τον έλεγχό του τους δύο μεγάλους
δήμους της περιοχής ­ την Πάτρα, που διοικεί από το 1986 και το Αγρίνιο που
διαθέτει, συνεχώς από το 1975, κεντροαριστερή δημοτική αρχή. Και στις δύο,
όμως, περιπτώσεις το δημοτικό ΠΑΣΟΚ καλείται να αντιμετωπίσει μια άμεση ή
έμμεση συμμαχία της Ν.Δ. με δυνάμεις τής πέραν του ΠΑΣΟΚ Αριστεράς. Τακτική
την οποία φαίνεται να έχει επιλέξει γενικότερα η Ν.Δ. σε περιπτώσεις όπου η
ίδια είναι σχετικά αδύναμη, ελπίζοντας έτσι να διαμορφώσει τις προϋποθέσεις
ενός αντιπασοκικού μετώπου, ακόμη κι αν αυτό συνεπάγεται ότι δεν θα μπορέσει
να καρπωθεί η ίδια μια ενδεχόμενη επιτυχία του.