Οι επιλογές δεν έφεραν αποτέλεσμα

ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΓΚΩΝΙΣΜΟ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ΣΧΗΜΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΝΙΚΗΣΕΙ ΑΝΕΤΑ ΤΟΝ ΟΦΗ

* Δεν είναι κακό να κρίνεται ο προπονητής μιας ομάδας και στα λάθη του

ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ μετά την «κόκκινη κάρτα» στον Ντούσαν Ίβκοβιτς, η στήλη βρίσκεται
στην όχι ευχάριστη θέση να ασχοληθεί με ακόμη έναν προπονητή του Ολυμπιακού.

Αυτή τη φορά, με τον Ντούσαν Μπάγιεβιτς, οι επιλογές του οποίου στον Πύργο
υποχρέωσαν τους περυσινούς πρωταθλητές στην πρώτη τους ήττα. Το ότι ο
Μπάγιεβιτς, με σαφή δήλωση «ανέλαβε την ευθύνη», ισοδυναμεί με το απόλυτο
τίποτα. Τι πάει να πει «αναλαμβάνω την ευθύνη»; Μήπως σήμερα θα βρεθεί κάποιος
να του ζητήσει εξηγήσεις; Αστεία είναι αυτά τα πράγματα…

ΚΟΙΝΟ ΜΥΣΤΙΚΟ

Η ουσία είναι ότι ο επιτυχημένος τεχνικός, στον Πύργο υπέπεσε σε λάθος, η
συχνή επανάληψη του οποίου τον τελευταίο καιρό αποτελεί κοινό μυστικό στα
χείλη των οπαδών και όχι μόνο. Ας υποθέσουμε ότι ο νεαρός Στέλιος
Γιαννακόπουλος είναι ποδοσφαιριστής που με το ταμπεραμέντο και την τόλμη του
μπορεί να φέρει εις πέρας τη δυσκολότερη αποστολή. Πώς, κύριε Μπάγιεβιτς, τον
πετάς στα «αζήτητα» αυτόν τον παίκτη; Αυτός δεν ήταν που «ξελάσπωσε» το έργο
της ομάδας στο δύσκολο Οπόρτο πριν από δώδεκα νύχτες; Αυτός δεν είναι που
μπορεί να αποδώσει το ίδιο μαχητικά σε όποιον ρόλο και αν του αναθέσουν;

Και, εν τέλει, πώς αλλάζεις το σχήμα το οποίο πριν από λίγες ημέρες είχε
νικήσει άνετα τον ΟΦΗ; Για… ξεκούραση;

Στο πλαίσιο της συνέντευξης Τύπου στον Πύργο, αμέσως μετά τον αγώνα του
Σαββάτου, ο Μπάγιεβιτς περίμενε να του γίνει σχετική ερώτηση για τις αλλαγές
στο σχήμα. Ήταν έτοιμος, διατυπώνοντας την άποψη ότι «ο Ολυμπιακός είναι
μεγάλη ομάδα και έχει πολλές επιλογές…».

ΟΧΙ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Ιδού που οι επιλογές δεν έδωσαν αποτέλεσμα. Ο Μπάγιεβιτς, τέλος, με ύφος που
δεν επιδεχόταν επιμονή, ζήτησε να μη γίνουν άλλες τεχνικές ερωτήσεις, διότι
«εκείνο που προέχει είναι να μείνουμε ήρεμοι γιατί έχουμε να δώσουμε το
δύσκολο ματς με την Κροάσια για το Τσάμπιονς Λιγκ».

Δεν του έγιναν, όχι βεβαίως για να διατηρηθεί ήρεμο κλίμα στην ομάδα ενόψει
Τετάρτης, αλλά για άλλους λόγους, τους γνωστούς. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι
οι ρεπόρτερ οι οποίοι ασχολούνται με τον Ολυμπιακό φοβούνται τον Μπάγιεβιτς.
Φοβούνται τον θυμό του και σιγά σιγά αυτός ο φόβος δεν θέλει πολύ να γίνει
καθεστώς. Πάλι καλά που ο κόουτς δεν έχει διεκδικήσει το αλάθητο και
αναλαμβάνει τις ευθύνες.

ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ

Μια ματιά στα χθεσινά πρωτοσέλιδα των αθλητικών φύλλων, όπως κρέμονταν από τα
μανταλάκια των περιπτέρων, έδινε το μέτρο του φόβου. Σχεδόν όλες οι εφημερίδες
παρουσίασαν την ήττα του Ολυμπιακού στον Πύργο ως γκάφα και πατατράκ του
Ολυμπιακού… «Φάντασμα του Πύργου ο Ολυμπιακός», «Νεκρός από ανακοπή ψυχής»
και άλλα γενικού χαρακτήρα.

Και όμως, με τον «καθ’ ύλην» υπεύθυνο, ουδείς ασχολήθηκε. Γιατί; Δεν είναι
κακό να κρίνεται ο προπονητής μιας ομάδας και στα λάθη του. Τώρα εξηγείται
γιατί υπήρξε υπερβολικός θόρυβος όταν ο Μπάγιεβιτς υπέπεσε σε εξωαγωνιστικά
σφάλματα… Φαίνεται καθαρά ότι σ’ αυτά οι σχολιαστές «έβγαλαν τα απωθημένα
τους», θυμάστε, τότε που είχε αποκαταστήσει το δίκιο του χειροδικώντας άγρια
νύχτα στο αεροδρόμιο εις βάρος υπαλλήλου, ή και τότε που διαμαρτυρήθηκε για τη
σκέψη της ΕΠΑΕ να ορίσει τον αγώνα της πρεμιέρας στο στάδιο των Τρικάλων…

ΜΟΝΟΤΕΡΜΑ

Ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς, καθ’ όλα συμπαθής ως λειτουργός στο ποδόσφαιρο και ως
προσωπικότητα με κοινωνικό έργο (δεν ακούγεται άστοχα ότι μεριμνεί με δόση
φιλανθρωπίας για κάθε προβληματισμένο συμπατριώτη του στην Ελλαδα), κάπου μέσα
του είναι λάθος στον τομέα εγωισμός. Εκεί βρίσκεται το μείζον πρόβλημα, διότι
«παίζει μονότερμα» σε γήπεδο της αρεσκείας του. Δεν πρόκειται για τον μαχητικό
ποδοσφαιριστή Γιαννακόπουλο ή αύριο τον Μαυρογενίδη, μεθαύριο τον Νινιάδη, τον
Τοχούρογλου κ.λπ. Όλοι τους, θα βρουν δρόμο επιτυχίας, είτε αγωνίζονται
βασικοί είτε περιμένουν στον πάγκο. Το ζητούμενο είναι πόσο τίμιος πιστεύει
ότι είναι ο προπονητής απέναντί τους, και απέναντι σε ορισμένους
δημοσιογράφους. Το να σε αγαπούν και να σε δέχονται στα λάθη σου, είναι η
αληθινή επιτυχία. Το να σιωπούν φοβούμενοι έκρηξη θυμού, μάλλον το αντίθετο,
παρά την πολύ μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη που πλησιάζει. Στο τέλος της γραφής,
ο Ολυμπιακός δεν είναι όποιος όποιος…

Τη Σάντος, την ομάδα του Πελέ, έχει νικήσει!