«Αν δεν έκανε έφοδο η Αστυνομία, η Αμαλία θα είχε σωθεί»

«ΠΟΙΟΣ ΕΔΩΣΕ εντολή να επιτεθούν; Αυτό θέλω να μάθω. Ποιος; Αν δεν έκανε έφοδο
η Αστυνομία, η Αμαλία θα είχε σωθεί. Ο Ρουμάνος δεν θα μας πείραζε, μας
φέρθηκε πάρα πολύ καλά. Τώρα, όμως, δεν είχαν να φοβηθούν τίποτα. Δεν υπήρχε
αστυνομικός. Όλα για τα γαλόνια τους».

Το «κατηγορώ» του Αποστόλη Μακρυνού για τον τρόπο που έδρασαν οι αστυνομικές
δυνάμεις δεν γίνεται εν θερμώ. Παρ’ ότι στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του
Ερυθρού Σταυρού ζει τον χειρότερο εφιάλτη της ζωής του, βλέποντας την
αγαπημένη του Αμαλία να χαροπαλεύει, επιδεικνύει μια πρωτόγνωρη ψυχραιμία.
Μόνο αυτός και η ψυχή του ξέρει πώς.

«Είχαμε συμφωνήσει με τον Σορίν να αφήσει και τη μητέρα και να φεύγαμε μαζί
του εγώ και η Αμαλία. Δεν είχε πρόθεση να μας χτυπήσει. Ήταν άψογος,
εξηγημένος, κύριος με κεφαλαία γράμματα, να το γράψετε όπως σας το λέω. Αυτοί
τα τινάξανε όλα στον αέρα», λέει για τους άνδρες της Αστυνομίας.

Ο Αποστόλης Μακρυνός, μιλώντας στα «ΝΕΑ», περιγράφει καρέ-καρέ την έφοδο της
Αστυνομίας: «Μόλις ανοίξαμε την πόρτα για να βγει η πεθερά μου, όρμησαν οι
αστυνομικοί και με τράβηξαν με δύναμη έξω από το σπίτι. “Πέσε κάτω και μην
κουνηθείς”, μου είπαν. Εκείνη τη στιγμή προσπάθησαν να τραβήξουν και την
Αμαλία, αλλά ο Ρουμάνος κατάφερε να την κρατήσει μαζί του. Για πέντε λεπτά
προσπαθούσαν να πείσουν τον Ρουμάνο να αφήσει την Αμαλία. Τότε κατάλαβα ότι
δεν θα τον άφηναν να φύγει. Τότε ακούστηκε η έκρηξη».

Αυτό που φοβόταν ο Αποστόλης, όπως λέει, συνέβη. «Από την πρώτη στιγμή, από
την ώρα που μας έπιασε ομήρους, φοβήθηκα ότι δεν θα βγαίναμε ζωντανοί από εκεί μέσα».