[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΗΚΕ δεόντως από όσους το κατάρτισαν. Και γέμισε τους τελευταίους
μήνες αρκετές σελίδες εφημερίδων για τις ριζικές αλλαγές (κατάργηση
ειρηνοδικείων, ευνοϊκή μεταχείριση για τα «βαποράκια» μικροποσοτήτων
ναρκωτικών κ.ά.) που επιφέρει στο πεδίο απονομής του δικαίου και τη διοικητική
λειτουργία της Δικαιοσύνης. Και δεν αντιλέγει κανείς ότι το πολυνομοσχέδιο ή
«νομοσχέδιο-σκούπα», όπως παρουσιάστηκε, του υπουργείου Δικαιοσύνης εμπεριέχει
σημαντικές διατάξεις που αλλάζουν τα δεδομένα δεκαετιών. Αλλά μια δεύτερη
ματιά στο προτεινόμενο σχέδιο είναι αρκετή για να διαπιστώσει κανείς ότι δίπλα
στις μεγάλες αλλαγές υπάρχει και μια σειρά διατάξεων που έρχονται να
διορθώσουν λάθη, παραλείψεις ή ανεφάρμοστες ­ όπως αποδείχθηκε στην πράξη ­
διατάξεις, που θεσπίστηκαν μόλις πριν από ένα, δύο ή τρία χρόνια. Γιατί,
εσφαλμένες επιλογές διορθώνουν οι διατάξεις με τις οποίες επανέρχεται στην
αρμοδιότητα των τριμελών ή πολυμελών πλημμελειοδικείων ένα «πακέτο»
αδικημάτων, όπως η ιατρική αμέλεια, οι δημοσιοϋπαλληλικές παραβάσεις
καθήκοντος, ακόμη και μία κατηγορία κλοπών. Αδικήματα, που με σχετικά
πρόσφατους νόμους είχαν περάσει στα μονομελή πρωτοδικεία, που όμως είναι
«περιορισμένης ωριμότητας και μικρής εμπειρίας» για να τα κρίνουν, όπως
παραδέχεται τώρα το ίδιο το υπουργείο. Αλλά προ τριετίας, δεν μπορούσε κάποιος
να σκεφθεί ότι η θέση ενός δημοσίου υπαλλήλου ή το μέλλον ενός γιατρού δεν
μπορεί να κρίνεται μόνον από έναν νέο δικαστή;

Κενά πρόσφατων διατάξεων έρχονται επίσης να καλύψουν οι τροπολογίες για τις
ακάλυπτες επιταγές ή οι διατάξεις για το ανώτατο όριο ηλικιακής διαφοράς
μεταξύ θετού γονέα και υιοθετημένου παιδιού (από 45 στα 50 χρόνια). Και πέραν
αυτών, είναι και οι διατάξεις που λειτουργούν σαν… ασπιρίνες για «ασθένειες»
του χώρου (όπως, λόγου χάρη, εκείνες οι μεταβατικές διατάξεις που οδηγούν στην
άμεση αποφυλάκιση καταδίκων για πλημμελήματα χωρίς ειδικά κριτήρια, παρά μόνον
για να αδειάσουν κάποιες θέσεις στις υπερπλήρεις φυλακές). Τα λάθη πρέπει να
διορθώνονται και καλώς διορθώνονται, θα πουν οι περισσότεροι. Αλλά η ουσία
είναι ότι αυτά τα λάθη ταλαιπώρησαν κάποιους πολίτες αυτά τα χρόνια. Και
φανερώνουν την παθογένεια σχεδόν όλων των νομοθετικών πρωτοβουλιών. Που δίπλα
στις καινοτομίες, θα κρύβουν πάντοτε και «μπαλώματα»…