[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ψέμα που μου είπαν οι γονείς μου το θυμάμαι ακόμα. Ήταν ­ πού αλλού ­
σ’ ένα παιχνιδάδικο. Μία πυραμίδα από ξεφούσκωτες δερμάτινες μπάλες στη
βιτρίνα μού είχαν προκαλέσει ταραχή. Φαίνεται όμως ότι ήταν ακριβές για τα
οικονομικά μας κι έτσι αναγκάστηκα να συμβιβαστώ με μία πολύ υποδεέστερη
πλαστική. Τις διαμαρτυρίες μου οι γονείς μου τις είχαν καθησυχάσει εξηγώντας
μου ότι οι άλλες, οι δερμάτινες, ήταν… σκασμένες. Πέρασε πολύς καιρός για να
συνειδητοποιήσω ότι δεν είχαν κανένα λόγο να βάζουν σκασμένες μπάλες στη
βιτρίνα. Χρειάστηκε ακόμα περισσότερος για να αντιληφθώ πόσο πολλά «αθώα»
ψέματα λέμε στη ζωή μας κάθε μέρα.

Μια έρευνα που έγινε στην Αγγλία έδειξε ότι τρεις στους πέντε λένε συχνά «κατά
συνθήκη ψεύδη» στις κοινωνικές τους επαφές ενώ ένας στους πέντε ψεύδεται ακόμα
και στους οικείους του. Κι ένας ψυχαναλυτής με πείρα στη σχέση των ζευγαριών
παρατηρούσε ότι πολλές φορές η ειλικρίνεια δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια
μορφή ψυχολογικής κακοποίησης. Οι ανθρώπινες κοινωνίες, υποστήριζε ένας
καθηγητής Νομικών στο Πρίνστον ­ με αφορμή την υπόθεση Κλίντον αυτός ­, δεν θα
ήταν δυνατόν να λειτουργήσουν χωρίς μία αυστηρά ιδιωτική σφαίρα. Αν όλες μας
οι σκέψεις γίνονταν αυτομάτως γνωστές στους άλλους, τότε ακόμα και οι πιο
απλές κοινωνικές επαφές θα ήταν αδύνατες.

Γιατί βέβαια μέσα μας όλοι έχουμε τις ίδιες αδυναμίες: Αντιζηλίες,
επιθετικότητα, ανταγωνισμούς, βίαιες σκέψεις, κακίες. Αισθήματα δηλαδή που
φροντίζουμε να κρύβουμε όσο το δυνατόν καλύτερα ­ και πώς θα μπορούσε να
γινόταν διαφορετικά; Οποιοσδήποτε παντρεμένος άνθρωπος ­ συνέχιζε ο ίδιος
καθηγητής ­ όταν θα τον ρωτούσαν οι δημοσιογράφοι αν είχε μία εξωσυζυγική
σχέση θα απαντούσε αρνητικά.

Και αυτή θα ήταν ­ τόνιζε ­ η σωστή, η αξιοπρεπής απάντηση!

Κατά έναν περίεργο τρόπο όμως αυτό που θεωρείται ­ τουλάχιστον ­ ανεκτό στην
κοινωνική μας ζωή, στην πολιτική τείνει να μετατραπεί σε έγκλημα καθοσιώσεως.
Και ίσως γι’ αυτόν τον λόγο το «σκάνδαλο» Κλίντον για πολλούς, αντί για δίκαιη
τιμωρία ενός που συνελήφθη ψευδόμενος, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο θρίαμβος
της υποκρισίας.