Ο Δ. Σιούφας για τον ασφαλιστικό νόμο

Ο ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΣ εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Δημήτρης Σιούφας
απαντώντας σε δημοσίευμά μας για τον ασφαλιστικό νόμο γράφει:

«Σχετικά με το σημερινό σας δημοσίευμα και τις αναφορές σας για τον Νόμο
Σιούφα, επιθυμώ να επαναλάβω όσα, και με άλλες ευκαιρίες, έχω δηλώσει και για
το θέμα που θίγετε.

Το νέο ασφαλιστικό σύστημα που θεσπίστηκε με τον Ν. 2084/92 και ισχύει για
όσους ασφαλίζονται για πρώτη φορά από 1.1.93 αποτελεί την μεγαλύτερη κατάκτηση
στον χώρο της κοινωνικής ασφάλισης, γιατί όλοι οι ασφαλιζόμενοι χωρίς
διακρίσεις, αδικίες και ανισότητες είτε στον δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα
έχουν τις ίδιες προϋποθέσεις εισφορών και παροχών. Σχεδιάστηκε δε έτσι ώστε με
βάση τα υφιστάμενα δεδομένα και τις μελλοντικές προβλέψεις να είναι βιώσιμο σε
πολύ μεγάλο βάθος χρόνου.

Τα κατώτατα όρια για σύνταξη γήρατος και αναπηρίας καθορίστηκαν στο ποσό που
προκύπτει για 15 χρόνια ασφάλισης, ανεξάρτητα αν τα πραγματικά χρόνια είναι
λιγότερα και τα κατώτατα όρια λόγω εργατικού ατυχήματος καθορίστηκαν στο ποσό
που προκύπτει για 20 χρόνια ασφάλισης. Από αυτά γίνεται φανερό ότι για τον
καθορισμό της κατώτερης σύνταξης ελήφθη υπόψη κύρια η αλληλεγγύη. Το νέο
ασφαλιστικό σύστημα δίνει αυτά που μπορεί με βάση ασφαλιστικές παραδοχές
βιωσιμότητας και το κράτος αναλαμβάνει τη δική του ευθύνη μέσω του κρατικού
προϋπολογισμού για τις επιβαλλόμενες συμπληρώσεις. Αν γινόταν αλλιώς, η
κατάρρευση όλου του ασφαλιστικού συστήματος θα είχε ήδη επέλθει.

Δεν περιελήφθησαν στα κατώτατα όρια προνοιακά ποσά, όπως συμβαίνει με τα
κατώτατα όρια που χορηγούνται στους μέχρι 31.12.92 ασφαλισμένους. Και αυτό,
γιατί η ευθύνη για τη χορήγηση προνοιακών παροχών είναι του κράτους και
υποχρεούται να τις χορηγεί από τον κρατικό προϋπολογισμό και όχι από τους
φορείς κοινωνικής ασφάλισης, όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα. Γιατί αυτός ο τρόπος
λειτουργίας του συστήματος και η άσκηση κοινωνικής πολιτικής για πολιτικές
σκοπιμότητες, από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, μέσω της κοινωνικής ασφάλισης,
και όχι από τον κρατικό προϋπολογισμό, οδήγησαν το σύστημα στα πρόθυρα
χρεοκοπίας. Από την οποία χρεοκοπία το ανέταξε η ασφαλιστική μεταρρύθμιση της
Νέας Δημοκρατίας την περίοδο 1990-1993.

Η άσκηση πολιτικής κοινωνικής προστασίας είναι βασική λειτουργία του κράτους
και πρέπει να υλοποιείται μέσα από πολιτικές στήριξης, κύρια για εκείνους που
λαμβάνουν τα κατώτερα όρια συντάξεων, όπως συμβαίνει σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη.

Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ από το 1993 που ισχύει το νέο ασφαλιστικό σύστημα δεν
έκαναν καμία προσπάθεια στήριξής του ­ το αντίθετο μάλιστα, το αποδυνάμωσαν
σοβαρά, παρά το ότι αναγνωρίζουν την ορθότητα των διατάξεων της ασφαλιστικής
μεταρρύθμισης. Στο μεταξύ δεν έλαβαν κανένα μέτρο κοινωνικής προστασίας όλη
αυτή την περίοδο, πλην των ψιχίων του ΕΚΑΣ, για το οποίο ανακοίνωσε προχθές ο
Πρωθυπουργός ότι θα αυξηθεί το 1999.

Η κυβέρνηση οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της και να εφαρμόσει το
ασφαλιστικό σύστημα κατά τρόπο ολοκληρωμένο. Έτσι δηλαδή όπως το είχε
σχεδιάσει η Νέα Δημοκρατία: Να παρέχει συντάξεις με βάση τη βιωσιμότητα των
Ταμείων και να τις συμπληρώνει με κοινωνική προστασία και επαρκώς, μέσω του
κρατικού προϋπολογισμού.

Κατόπιν αυτών οι συνταξιούχοι του νέου ασφαλιστικού συστήματος δεν είναι
“θύματα” του Νόμου Σιούφα, όπως γράφετε στο δημοσίευμα, αλλά της αδράνειας της
κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ».