«Λαχείο» και για τους δύο

Αναζήτησαν οικιακή βοηθό έπειτα από υπόδειξη μιας οικογενειακής φίλης τους.

ΠΑΡΑ τις εγγυήσεις του υπευθύνου του γραφείου οικιακού προσωπικού, έπειτα από
1,5 χρόνο, η οικιακή βοηθός τούς εγκατέλειψε παίρνοντας μαζί της τα κοσμήματα
της οικογένειας και όσα χρήματα βρήκε στο σπίτι.

«Είχαμε ανάγκη από μια οικιακή βοηθό», λέει η Μαριάννα Κοντοπούλου. Όπως
επισημαίνει, δεν επρόκειτο να προχωρήσουν στην ανεύρεση κάποιας βοηθού από
γραφείο εάν δεν υπήρχε η μεσολάβηση της γνωστής τους. «Έναν άνθρωπο να
φροντίζει το νοικοκυριό χωρίς όμως να μαγειρεύει. Θέλαμε να είναι Ελληνίδα.
Όμως ήταν δύσκολο και οι ανάγκες μας πίεζαν να αποφασίσουμε».

Όπως εξηγεί η κ. Κοντοπούλου, επισκέφθηκαν το γραφείο και κατέληξαν σε μια
κυρία από τη Βουλγαρία που γνώριζε ελληνικά. «Ο υπεύθυνος μάς είπε ότι εάν
συνέβαινε κάτι μέσα στο χρόνο, το γραφείο θα ήταν υπεύθυνο. Αν δηλαδή έφευγε ή
οτιδήποτε άλλο». Η αμοιβή που τους ζήτησαν για την κοπέλα ήταν 140.000 δραχμές
χωρίς ασφάλιση διότι δεν είχε άδεια παραμονής και στο γραφείο πλήρωσαν 80.000 δραχμές.

Η Βαλεντίνα ήταν τυπική στη δουλειά της χωρίς προβλήματα. Παρ’ όλα αυτά, μετά
1,5 χρόνο η Βαλεντίνα «φόρτωσε» τα πράγματά της και τα χρυσαφικά της
οικογένειας και εξαφανίστηκε. «Φυσικά το γραφείο έπειτα από τόσο χρονικό
διάστημα δεν έφερε καμία ευθύνη, αλλά εμείς χάσαμε κάθε εμπιστοσύνη και είναι
πολύ δύσκολο πια να βάλουμε έναν ξένο άνθρωπο στο σπίτι μας», προσθέτει η κ. Κοντοπούλου.

Δεν είναι όμως μόνο οι εργοδότες που συχνά αντιμετωπίζουν προβλήματα. Όπως
λένε εκπρόσωποι του Δικτύου Κοινωνικών Υποθέσεων Προσφύγων και Μεταναστών
συχνά οι εργαζόμενοι αλλοδαποί (νόμιμα ή μη) καταγγέλλουν τους εργοδότες τους
για τους εξουθενωτικούς όρους εργασίας αλλά και για σεξουαλική κατάχρηση, σε
πολλές περιπτώσεις και για εκφοβισμό. «Πρόσφατη είναι η περίπτωση μιας κοπέλας
από τις Φιλιππίνες η οποία εργαζόταν στο σπίτι ενός ανώτατου δικαστικού. Ο
εργοδότης της την υποχρέωνε να εργάζεται σχεδόν ολόκληρο το 24ωρο και να
προσφέρει τις υπηρεσίες της με ελάχιστη αμοιβή. Μάλιστα, όταν η κοπέλα
αντέδρασε, τής πήρε το διαβατήριο και τη “φυλάκισε” στο σπίτι». Μόνο έπειτα
από επέμβαση των ανθρώπων του Δικτύου η κοπέλα μπόρεσε να «απελευθερωθεί» αλλά
αναγκάστηκε από φόβο να γυρίσει στην πατρίδα της. Το περιστατικό δεν είναι το
μοναδικό. Αρκετές περιπτώσεις εργαζομένων που πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης
καταγγέλλονται και αυτό δείχνει ότι τελικά ούτε οι εργαζόμενοι διασφαλίζονται
από τους κακούς εργοδότες.

Το «κυνήγι» της καλής οικιακής βοηθού είναι τελικά σαν το «κυνήγι του χαμένου
θησαυρού», διότι κανείς δεν μπορεί να διασφαλίσει τον εργοδότη και αυτός
επαφίεται στην καλή πίστη και την εγγύηση του γραφείου στο οποίο θα απευθυνθεί.

Στην «αγορά» οικιακών βοηθών το μεγαλύτερο ποσοστό καλύπτουν εργαζόμενες από
χώρες της Ανατολικής Ευρώπης (Ουκρανία, Ρωσία, Πολωνία, Βουλγαρία) και χώρες
της Ασίας (Φιλιππίνες, Ταϋλάνδη, Ινδία, Σρι Λάνκα). Το τι θα πληρώσει ο
ενδιαφερόμενος για τις υπηρεσίες που θα του προσφέρει η οικιακή βοηθός
εξαρτάται από το εάν η οικιακή βοηθός είναι εσωτερική ή εξωτερική και εάν έχει
ή όχι άδεια παραμονής και δουλεύει νόμιμα στη χώρα. Όμως, σύμφωνα με τα όσα
ορίζει ο νόμος 2639/98, ΦΕΚ 205, τεύχος Α’, 2/9/98, ο εργοδότης είναι
υποχρεωμένος να δηλώσει τον εργαζόμενο που απασχολεί και μάλιστα του δίνεται
το κίνητρο του μειωμένου ασφαλίστρου. Στην περίπτωση που κάποιος εργοδότης
απασχολεί οικιακό βοηθό, ο οποίος δεν έχει την κάρτα παραμονής, τότε έχει όλες
τις συνέπειες που έχει κάποιος εργοδότης που δεν ασφαλίζει τον εργαζόμενο και
θα κληθεί να πληρώσει πρόστιμα που φτάνουν ακόμα και στο 100% των νόμιμων
ασφαλίστρων. Πάντως το κίνητρο του μειωμένου ασφαλίστρου καλύπτει και τον
εργαζόμενο. Έτσι το σύνολο της μηνιαίας εισφοράς για την ασφάλιση έμμισθων
οικιακών βοηθών ανέρχεται σε 28.700 δραχμές. Από το ποσό αυτό, τις 10.700 θα
καταβάλλουν οι εργαζόμενοι και τις 18.000 δραχμές οι εργοδότες.