Η Οδύσσεια της μετακίνησης

Τουλάχιστον μισή ώρα χρειάζονται οι περισσότεροι Αθηναίοι εργαζόμενοι για
να πάνε στις δουλειές τους κάθε ημέρα.

ΑΝ και όσοι παίρνουν το λεωφορείο ή το τρόλεϊ βρίσκονται σε ακόμα χειρότερη
μοίρα… Οι τρεις στους 10 πάντως χρησιμοποιούν κάποιο από τα μέσα μαζικής
μεταφοράς, τα οποία όμως σχεδόν κανείς δεν συμπαθεί…

Τα στοιχεία προέρχονται από έρευνα του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Αθήνας, που
αποτελεί τμήμα της ΓΕΣΕΕ, με θέμα τις «συνθήκες διαβίωσης και εργασίας των
εργαζομένων στην Αθήνα». Στις ερωτήσεις απάντησαν 2.809 άτομα, οι περισσότεροι
από τους οποίους εμφανίστηκαν δυσαρεστημένοι με αρκετά θέματα που τους
απασχολούν στην καθημερινή τους ζωή.

ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ

Από αυτούς που δεν προτιμούν τα μέσα μαζικής συγκοινωνίας, το 30,5% των
εργαζομένων χρησιμοποιεί το αυτοκίνητό του για να πάει στη δουλειά του, το
11,6 τη μοτοσυκλέτα του και το… τυχερότερο 12,8% πάει με τα πόδια. Οι
τελευταίοι μάλιστα ξοδεύουν τον λιγότερο χρόνο στους δρόμους, μια που
χρειάζονται μόλις 13 λεπτά για να φτάσουν στο γραφείο. Ακολουθούν όσοι
μετακινούνται με μοτοσυκλέτα (περίπου 18 λεπτά) και Ι.Χ. (28 λεπτά). Στην
επόμενη θέση βρίσκονται όσοι παίρνουν τον ηλεκτρικό, που χρειάζονται κατά μέσο
όρο 35 λεπτά, αλλά τουλάχιστον ο χρόνος αυτός παραμένει σταθερός σχεδόν κάθε
ημέρα. Αντίθετα, όσοι χρησιμοποιούν τρόλεϊ, όχι μόνο θέλουν περίπου 40 λεπτά,
αλλά εξαρτώνται και από τις κυκλοφοριακές συνθήκες της κάθε ημέρας. Σε ακόμα
χειρότερη θέση βρίσκονται οι χιλιάδες επιβάτες των λεωφορείων, που πρέπει να
υπολογίσουν τουλάχιστον 42 λεπτά για να φτάσουν στον προορισμό τους. Τέλος,
όσοι χρησιμοποιούν λεωφορείο της επιχείρησής τους χρειάζονται 48 λεπτά κάθε πρωί.

Ο κλάδος με τις περισσότερες προτιμήσεις στα μέσα μαζικής συγκοινωνίας είναι
αυτός των τραπεζικών υπαλλήλων, όπου το 44% χρησιμοποιεί κάποιο από αυτά, ενώ
το 55,6% των δημοσίων υπαλλήλων χρησιμοποιεί το αυτοκίνητό του. Είναι μάλιστα
χαρακτηριστικό ότι οι οκτώ στους 10 οδηγούς Ι.Χ. δεν έχουν συνεπιβάτη στο
αυτοκίνητό τους, επιβαρύνοντας ιδιαίτερα την κίνηση και την ατμοσφαιρική
ρύπανση της πρωτεύουσας.

ΚΑΙ ΔΥΟ ΩΡΕΣ

Περισσότεροι από τους μισούς εργαζόμενους στο Λεκανοπέδιο χρειάζονται το
λιγότερο μία ώρα την ημέρα για να πάνε στη δουλειά τους και να επιστρέψουν στο
σπίτι, ενώ το 18% υπερβαίνει τις δύο ώρες. Ο ένας από τους δύο μισθωτούς που
χρησιμοποιεί κάποιο μέσο μαζικής μεταφοράς είναι ικανοποιημένος από αυτό. Σε
γενικές γραμμές όμως, το 82% εμφανίζεται εξαιρετικά δυσαρεστημένο από τις
δημόσιες συγκοινωνίες.

Οι περισσότερο ικανοποιημένοι από το μεταφορικό τους μέσο είναι οι ιδιοκτήτες
μοτοσυκλέτας (78,6%) και ακολουθούν οι επιβάτες του ηλεκτρικού (73,2%). Οι πιο
δυσαρεστημένοι είναι όσοι χρησιμοποιούν λεωφορείο (μόνο το 17,8% δηλώνει
ικανοποιημένο) και τρόλεϊ (19,5%).

Βέβαια, όσοι χρησιμοποιούν τις συγκοινωνίες ανήκουν στους χαμηλόμισθους,
(κερδίζουν μέχρι 200.000 δρχ. τον μήνα), ενώ αντίθετα όσοι βγάζουν
περισσότερες από 350.000 δρχ. προτιμούν το Ι.Χ. τους. Επειδή μάλιστα πολλοί
ταλαιπωρούνται καθημερινά από την κίνηση, οι έξι στους 10 θεωρούν το
κυκλοφοριακό της πρωτεύουσας ως «πολύ σημαντικό» πρόβλημα.

ΘΟΡΥΒΟΣ – ΣΤΑΘΜΕΥΣΗ

Εκτός όμως από τα προβλήματα στους δρόμους, κυρίαρχη θέση στην καθημερινή ζωή
των εργαζομένων στο Λεκανοπέδιο έχουν αυτά της περιοχής όπου μένουν και του
χώρου της δουλειάς τους. Στην πρώτη κατηγορία, το 67,8% θεωρεί σοβαρότερο
ζήτημα τον υπερβολικό θόρυβο, αλλά και την έλλειψη χώρων στάθμευσης. Ακολουθεί
η κακή κατάσταση των δρόμων στις γειτονιές, η έλλειψη πρασίνου, η κακή οδική
σήμανση και τα σκουπίδια.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα στάθμευσης φαίνεται πως υπάρχει στον Δήμο Αθηναίων, με
δεύτερο τον Πειραιά, όπου σε άσχημη κατάσταση βρίσκονται και οι δρόμοι. Το
πρόβλημα του θορύβου εντοπίζεται σε όλο το Λεκανοπέδιο, με εξαίρεση τα
βορειοανατολικά προάστια. Το πράσινο λείπει περισσότερο από τον Δήμο της
Αθήνας και λιγότερο από τις βορειότερες περιοχές.

Τέλος, στον χώρο της εργασίας, ο ένας στους δύο αντιμετωπίζει πρόβλημα θορύβου
και ζέστης, ο ένας στους τρεις έχει πρόβλημα με τη σκόνη ή τη θέρμανση, ο ένας
στους τέσσερις με τις αναθυμιάσεις και την υγρασία, ενώ ο ένας στους επτά
εργαζομένους διαμαρτύρεται για την ύπαρξη τοξικών ουσιών.