30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΡΙΤΣΑΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στον Πειραιά.

ΦΟΒΗΘΗΚΕ ΟΤΑΝ: Εκτίθετο και απειλείτο από άμεσο κίνδυνο η σωματική
ακεραιότητα της ζωής του από διάφορα συμβάντα.

ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ: Ελάχιστα, λόγω οικονομικής αδυναμίας. Του αρέσει όμως το
υγρό στοιχείο και γενικά το φυσικό περιβάλλον.

ΞΕΚΟΥΡΑΖΕΤΑΙ ΟΤΑΝ: Το επιτρέπει η κάλυψη των αναγκών.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Ό, τι προσφέρει αναζήτηση και προκαλεί κοινωνική ευαισθησία
και ανθρωπιά.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Κυρίως ονειρεύεται, προσγειωμένα όμως.

Ο κ. Παναγιώτης Δρίτσας είναι γενικός γραμματέας της προσωρινής διοίκησης
του Σωματείου Πυροσβεστών Υπαλλήλων Αττικής και παραδέχεται ότι οι πυρκαγιές
των προηγούμενων ημερών ήταν κάτι πρωτόγνωρο για τη χώρα. Θεωρεί πως το έργο
της κατάσβεσης θα μπορούσε να ήταν καλύτερο, αν υπήρχε έμψυχο υλικό ­ «οι
πυροσβέστες ξεπέρασαν τον εαυτό τους».

ΕΡ.: Πώς θα περιγράφατε την κατάσταση που ζήσαμε τις τελευταίες ημέρες;

ΑΠ.: Οδυνηρή και θλιβερή από την άποψη του άδικου χαμού των 3 συναδέλφων και
του ενός φίλου του δάσους, αλλά και για τις ολέθριες συνέπειες στον εθνικό μας πλούτο.

ΕΡ.: Έχετε αντιμετωπίσει στο παρελθόν ανάλογη κατάσταση;

ΑΠ.: Έχουμε αντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες και επικίνδυνες καταστάσεις. Αυτή
όμως είναι πάνω από κάθε αίσθηση.

ΕΡ.: Τι λειτούργησε καλά και τι όχι;

ΑΠ.: Δεν υπήρχαν οι κατάλληλες προϋποθέσεις: Οργάνωση, υποδομή, κ.λπ.

ΕΡ.: Ο συντονισμός των δυνάμεων ήταν ο καλύτερος δυνατός;

ΑΠ.: Ποιος μπορεί να ισχυριστεί κάτι τέτοιο;

ΕΡ.: Πόσο πιθανό είναι το σενάριο των οργανωμένων εμπρησμών;

ΑΠ.: Είναι πολύ πιθανό. Ποιος όμως οπλίζει το χέρι των εμπρηστών και του κάθε
είδους εγκληματιών;

ΕΡ.: Τα νέα μέτωπα που συνεχώς ξεφύτρωναν ήταν όλα από αναζωπυρώσεις;

ΑΠ.: Το κάθε αρχικό μέτωπο σημαίνει έναρξη αρχικής πυρκαγιάς. Δηλαδή
πρωτογενούς. Η αναζωπύρωση είναι δευτερογενής και τα ποσοστά της καταστροφής
από αυτή πολύ πιο χαμηλά.

ΕΡ.: Τι λένε οι πυροσβέστες στους ανθρώπους που κάηκαν τα σπίτια και η
περιουσία τους;

ΑΠ.: Να αναζητήσουν τους πραγματικούς υπεύθυνους.

ΕΡ.: Οι πυροσβέστες ξεπέρασαν τα όριά τους;

ΑΠ.: Απορώ πώς οι πυροσβέστες αντέχαμε ακόμη.

ΕΡ.: Πιστεύετε πως η Πυροσβεστική ανέλαβε τη δασοπυρόσβεση στην κατάλληλη στιγμή;

ΑΠ.: Αυτά δεν τα πιστεύει κανένας. Αν κάποιος ισχυριστεί κάτι τέτοιο έχει
σίγουρα παραισθήσεις.

ΕΡ.: Χρειαζόταν μια πίστωση χρόνου;

ΑΠ.: Όχι απλώς πίστωση χρόνου, αλλά απαιτείται ένα μακρύ χρονοδιάγραμμα,
λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες και τη σοβαρότητα του ζητήματος.

ΕΡ.: Πώς θα αντιδράσει το Σώμα σε έναν παρόμοιο εφιάλτη;

ΑΠ.: Οι πυροσβέστες θα συνεχίσουν να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό με
περίσσευμα ψυχής και αυταπάρνηση. Μέχρι τελικής εξάντλησης.

ΕΡ.: Βλέποντας τις πληγείσες περιοχές, τι συμπέρασμα βγάζετε;

ΑΠ.: Κάθε περιοχή που έχει πληγεί είναι και μια πληγή στο σώμα της πατρίδας μας.

ΕΡ.: Υπήρχε περίπτωση να είχε προληφθεί το κακό;

ΑΠ.: Όταν για οποιοδήποτε ζήτημα υπάρχουν οι απαραίτητοι όροι και οι
προϋποθέσεις, τότε είναι βέβαιο πως το κακό ελαχιστοποιείται.

ΕΡ.: Είστε οικολόγος;

ΑΠ.: Είμαι θερμός και αμετανόητος λάτρης της φύσης.

ΕΡ.: Έχει ελλείψεις η Πυροσβεστική σε έμψυχο υλικό;

ΑΠ.: Σοβαρότατες. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 1.350 οργανικές θέσεις κενές. Σε
ό,τι αφορά τις αστικές πυρκαγιές.

ΕΡ.: Χρειάζεται επιπλέον εκπαίδευση;

ΑΠ.: Γηράσκουμε αεί διδασκόμενοι.

ΕΡ.: Κινδυνεύσατε ποτέ από πυρκαγιά;

ΑΠ.: Κάποιες φορές ναι. Όχι μόνο από πυρκαγιά αλλά και από άλλα συμβάντα.

ΕΡ.: Υπάρχει ανάγκη περισσότερων ή καλύτερων πυροσβεστικών αεροσκαφών;

ΑΠ.: Ναι, χωρίς κανένα ενδοιασμό ή αμφιβολία.

ΕΡ.: Υπάρχει κάποια χώρα της Ευρώπης υπόδειγμα σε ό,τι αφορά τη δασοπυρόσβεση;

ΑΠ.: Αυτή που έχει απόλυτη συναίσθηση του φυσικού πλούτου και των
ευεργετημάτων του δάσους.

ΕΡ.: Για ποιο λόγο;

ΑΠ.: Για τον λόγο ότι αυτή έχει επίγνωση και κάνει συνειδητή επιλογή την
προστασία του περιβάλλοντος.

ΕΡ.: Ωφέλησε στην κατάσβεση η συνδρομή δυνάμεων από το εξωτερικό;

ΑΠ.: Ναι, όμως τέτοια μέσα, με τέτοιες ιδιότητες και ικανότητες θα έπρεπε να
τα έχει στην κυριότητά της η χώρα μας.

ΕΡ.: Τι σας έλεγαν οι συνάδελφοί σας όλο αυτό το διάστημα;

ΑΠ.: Εκφράζονταν με θλίψη, πικρία, αγανάκτηση και θυμό για όλη αυτή την
κατάσταση. Και απαιτούσαν να ειπωθεί η αλήθεια για να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα.

ΕΡ.: Πώς βλέπετε το αύριο εκεί όπου τώρα είναι στάχτη;

ΑΠ.: Ζοφερό.

ΕΡ.: Θεωρείτε ότι πιθανόν να ξαναζήσουμε στην Αττική ανάλογη κατάσταση;

ΑΠ.: Δεν αποκλείεται ποτέ τίποτα, αρκεί να το συνειδητοποιήσουμε για να
κάνουμε επιτέλους αυτό που πρέπει.