ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ

ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ οι υπεύθυνοι για τη βιβλική καταστροφή που προκάλεσαν οι
πυρκαγιές σε ολόκληρη την Αττική ζητούν εκατοντάδες άνθρωποι που είδαν χθες τα
σπίτια τους να γίνονται παρανάλωμα του πυρός και τις περιουσίες τους να
χάνονται εν ριπή οφθαλμού. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι χθεσινές φωτιές,
που έκαψαν χιλιάδες στρέμματα δασικών εκτάσεων, ήταν προϊόν καλά
προμελετημένου σχεδίου, έτσι ώστε να μην μπορούν να τιθασευτούν ούτε από το
Στρατό ούτε από την Πυροσβεστική. Οι ένοχοι πρέπει να αναζητηθούν τόσο μεταξύ
των οικοπεδούχων δασικών περιοχών όσο και μεταξύ των κυκλωμάτων που «κόβουν»
σε κομμάτια με τις μπουλντόζες τους τις αποτεφρωμένες εκτάσεις προκειμένου να
δημιουργήσουν οικόπεδα. Από αυτή την άποψη, οι εξαγγελίες για αγορά
πυροσβεστικών αεροπλάνων είναι άνευ νοήματος, εφόσον οι εμπρηστές
αποδεικνύονται πάντοτε ισχυρότεροι όταν τους βοηθούν οι άνεμοι. Μόνο με
παραδειγματικές τιμωρίες των υπευθύνων, αναδάσωση και αναθεώρηση των νόμων,
που θα καθιστούν αδύνατη την παράνομη αξιοποίηση των πυρπολημένων περιοχών, θα
μπορέσουν να υπάρξουν ριζικές λύσεις. Βαριές είναι, όμως, και οι ευθύνες του
κρατικού μηχανισμού για τις χθεσινές πυρκαγιές. Κανείς δεν φρόντισε για την
αντιμετώπιση των αναζωπυρώσεων. Τουλάχιστον για 48 ώρες μετά το σβήσιμο της
φωτιάς υπάρχουν στα καμένα μικροεστίες που μπορεί ανά πάσα στιγμή να
αναζωπυρωθούν. Ποιος έμεινε στην Πεντέλη την προχθεσινή νύχτα; Η φετινή μάχη
με τις φλόγες στην Αττική, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δόθηκε με 3.000 άντρες
λιγότερους ­ τους δασικούς. Έναν ολόκληρο μήνα μετά την έναρξη της αντιπυρικής
περιόδου, οι πυροσβέστες κλήθηκαν, χωρίς προετοιμασία, σχεδιασμό και
εκπαίδευση, να αναμετρηθούν με συνθήκες που δεν ήξεραν. Πριν ανατεθεί η
δασοπυρόσβεση στο υπουργείο Δημοσίας Τάξεως, το συντονισμό για την
καταπολέμηση των πυρκαγιών τον είχαν εκπρόσωποι της Δασικής Υπηρεσίας, της
Αστυνομίας και του Στρατού.

Σήμερα το έργο όλων αυτών έχει πέσει στους ώμους της Πυροσβεστικής και τα
αποτελέσματα φάνηκαν χθες, όταν δεκάδες περιοχές έμειναν κυριολεκτικά στο
έλεος της μοίρας τους. Είναι, όμως, κι άλλα πολλά, που μολονότι στοιχειώδη,
δεν έγιναν ούτε μία φορά αυτές τις ημέρες: δεν πραγματοποιήθηκαν συσκέψεις με
τους εκπροσώπους των Δήμων και των Κοινοτήτων για να ενημερωθούν ως προς το τι
έπρεπε να κάνουν. Δεν ζητήθηκαν χάρτες με δασικούς δρόμους και δασικούς
κρουνούς. Δεν ζητήθηκε καν η συνεργασία έμπειρων δασοπυροσβεστών. Όλα
αφέθηκαν, με πρωτοφανή αδιαφορία και έλλειψη συναίσθησης ευθύνης, στην τύχη τους.