Εκλογές και… ξηρασία ευνοούν τις πυρκαγιές

ΟΠΟΥ εκλογές, εθνικές συμφορές και πολιτικές αναταραχές, βλέπε… δασικές
πυρκαγιές. Αν ρίξει κανείς μία ματιά στις εκτάσεις που κάηκαν τον 20ό αιώνα,
θα δει πως οι πυρκαγιές αυξάνονται κατακόρυφα τις χρονιές που γίνονται
βουλευτικές εκλογές, πόλεμοι και πολιτικές ανακατατάξεις.

Σύμφωνα με τη μελέτη του κ. Δημήτρη Καϊλίδη, ομότιμου καθηγητή Δασολογίας, ο
συσχετισμός είναι εμφανής. Το πρώτο «τρανταχτό» παράδειγμα βλέπουμε το 1922,
στη Μικρασιατική Καταστροφή. Τότε, κάηκαν περίπου 900.000 στρέμματα σε όλη τη
χώρα. Στη συνέχεια, παρατηρείται μία ύφεση, που διακόπτεται μόνο από τις
εκλογές του 1928 και του 1932, οι οποίες συνοδεύτηκαν από οικονομική κρίση. Η
επόμενη μεγάλη έξαρση σημειώνεται τα χρόνια της Κατοχής, όταν η καμένη έκταση
φτάνει κοντά στα 270.000 στρέμματα.

Το 1958, πάλι χρονιά εκλογών, και το 1965, χρονιά πολιτικών αναταραχών με την
Ένωση Κέντρου, οι πυρκαγιές αυξάνονται και πάλι. Στα χρόνια της δικτατορίας
παρατηρείται μία ύφεση, για να φτάσουμε στο 1974, όταν αρχίζει η κατακόρυφη
άνοδος των πυρκαγιών και το σύνολο της καμένης έκτασης. Την περίοδο της
δικτατορίας, όπως σημειώνει ο καθηγητής, αρχίζει η μετακίνηση των χωρικών προς
τις πόλεις, αυξάνεται η αξία της γης και των διαμερισμάτων και μεγαλώνει το
ύψος των πολυκατοικιών.

Τη δεκαετία του ’80, σημειώνονται ρεκόρ στις πυρκαγιές, κυρίως στις χρονιές με
εκλογές: ’81 και ’85. Εκτός όμως από τα πολιτικά γεγονότα, το πρόβλημα
οξύνεται από τις δυσχερείς κλιματολογικές συνθήκες και την πρωτοφανή ξηρασία.
Τα καλοκαίρια του ’81 και του ’85 είναι ιδιαίτερα ξηρά, ενώ το 1988 κατέχει τα
θλιβερά πρωτεία: Περισσότερα από 1.105.000 στρέμματα καίγονται σε ολόκληρη τη
χώρα. Όχι μόνο διανύουμε τη χρονιά με τη μεγαλύτερη ξηρασία των τελευταίων
δεκαετιών, αλλά ψηφίζεται και ο περιβόητος νόμος για τα βοσκοτόπια…

Φέτος όμως, τα πράγματα δεν εξελίσσονται καθόλου ευνοϊκά. Μόνο τον Ιούλιο, η
έκταση που θυσιάστηκε στις φλόγες ξεπερνά τα 700.000 στρέμματα, τη στιγμή που
πέρυσι, ολόκληρη τη χρονιά, δεν έφτασε τα 420.000.