Γονείς βάζουν ντετέκτιβ να παρακολουθούν τα παιδιά τους!

Η «δουλειά» συνήθως «καθαρίζει» σε δυο-τρεις ημέρες. Ο «ύποπτος»
παρακολουθείται από τη στιγμή που θα ξεμυτίσει από το σπίτι, μέχρι την ώρα της
επιστροφής. Από τις εννιά-δέκα το βράδυ έως αργά. Στα κλαμπ, στις συνοικιακές
καφετέριες, στα σπίτια των φίλων, σε όλα τα μέρη όπου συχνάζει ένα παιδί
δώδεκα έως δεκαοκτώ χρόνων. Αν χρειαστεί, παγιδεύεται και το τηλέφωνο.

Νίκος Ταλιάνης: Μας ζητούν όχι απλώς να παρακολουθήσουμε τα παιδιά τους, αλλά και να συμβάλουμε ουσιαστικά στη λύση του προβλήματος

Ο «ΥΠΟΠΤΟΣ» δεν είναι ούτε ο συνεταίρος ούτε ο ανταγωνιστής. Και πολύ
περισσότερο δεν είναι πια ο/η τυφλωμένος/η από το πάθος σύζυγος που
υποπτεύεται τον/την σύντροφό του για μοιχεία.

Στη δεκαετία του ’90 οι ιδιωτικοί ντετέκτιβ πληρώνονται από τους γονείς για
να… παρακολουθήσουν τα παιδιά τους (!). Συνήθως για να διαπιστώσουν αν
κάνουν χρήση ναρκωτικών ουσιών.

Πολλοί έχουν ήδη δοκιμάσει να ζητήσουν τη βοήθεια της Αστυνομίας, έστω για
έναν «μικρό εκφοβισμό» του παιδιού τους, έχοντας την πεποίθηση πως «κάνουν
κάτι», και άλλοι ζητούν να μάθουν λεπτομέρειες για τις μικροβιολογικές
εξετάσεις με τις οποίες εξακριβώνεται αν το παιδί τους κάνει χρήση ή όχι.

Γονείς έτοιμοι να πληρώσουν αδρά το τίμημα προκειμένου να «ξέρουν» αλλά από
εκεί και πέρα ανέτοιμοι να χειριστούν την πληροφορία.

«Αυτό που συμβαίνει τα τελευταία πέντε-έξι χρόνια μας έχει εκπλήξει»,
παραδέχεται ο κ. Νίκος Ταλιάνης, που ασκεί το επάγγελμα του ιδιωτικού
ντετέκτιβ. «Ενώ ο γονιός βλέπει τι συμβαίνει απευθύνεται σε εμάς για να
παρακολουθήσουμε το παιδί του.

Το 65% των υποθέσεων που αναλαμβάνουν τα γραφεία μας είναι πια οι
παρακολουθήσεις ανηλίκων. Υπήρξε εβδομάδα που είχαμε 6-7 περιπτώσεις.

Τα αποτελέσματα είναι μάλλον θλιβερά. Κι όταν λέμε στους γονείς τι βρήκαμε, με
αποδείξεις μάλιστα, τότε οι αντιδράσεις ποικίλλουν.

Άλλοι θυμώνουν μαζί μας, λες κι εμείς δώσαμε στα παιδιά ναρκωτικά, άλλοι
ζητούν βοήθεια για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση κι άλλοι ­ κι αυτό είναι το
πιο τρομερό ­ δείχνουν πλήρη αδιαφορία».

ΕΙΚΟΝΙΚΟΣ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ

Η περίπτωση της κ. Ελένης Μπ., που μένει κάπου στη δυτική Αθήνα, είναι μία από
τις πλέον χαρακτηριστικές. Η ιστορία μοιάζει καρμπόν με πολλές
επαναλαμβανόμενες.

Η κόρη της, μαθήτρια Λυκείου, άρχισε να αργεί τα βράδια. Πολλές φορές έως τις
έξι το πρωί. Νευρίαζε με το παραμικρό και έτρωγε συνέχεια γλυκά. «Δεν μπορούσα
να την πλησιάσω, δεν με άκουγε και υποπτευόμουν πως είχε μπλέξει με παρέες.
Κράτησε έξι μήνες αυτή η κατάσταση και δεν μπορείτε να φανταστείτε την
ατμόσφαιρα στο σπίτι». Πριν καταφύγει σε γραφείο ντετέκτιβ ζήτησε την βοήθεια
της Αστυνομίας, «όπου μου συνέστησαν να πάω σε ντετέκτιβ». Έναντι ποσού
200.000 δραχμών έμαθε τελικά ότι η κόρη της παίρνει χάπια και καπνίζει χασίς.
«Ήταν σαν να το ήξερα, αλλά δεν ήθελα να το πιστέψω. Έκανε συνεχώς απουσίες
από το σχολείο και η κατάσταση στο σπίτι χειροτέρευε, μέχρι που απείλησε ότι
θα φύγει. Εντάξει, ακούγονται πολλές ιστορίες, ειδικά για χάπια και
μαριχουάνα, ότι πλέον κυκλοφορούν παντού. Όμως έτσι δεν ξεκινούν όλοι; Είχα
τρομοκρατηθεί και δεν ήξερα τι να κάνω.

Στον άντρα μου δεν είπα ότι πήγα σε ντετέκτιβ γιατί ίσως χειροτέρευε την
κατάσταση. Ούτε, φυσικά, είπα στην κόρη μου πως έβαλα να την παρακολουθήσουν».

Η ιστορία δεν έχει ακόμα τελειώσει. Η γυναίκα, που θέτει τα στοιχεία της στη
διάθεση της εφημερίδας αλλά ποτέ δεν θα δεχόταν να μιλήσει επώνυμα,
εξομολογείται πως κατέληξε να πληρώσει παραπάνω προκειμένου «από το γραφείο
των ντετέκτιβ να οργανώσουν έναν εικονικό εκφοβισμό της κόρης της, μήπως και
φοβηθεί για τη ζωή της. Όμως, πόσο μπορείς να παρακολουθήσεις τη ζωή του
παιδιού σου;».

ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟ

Για την παρακολούθηση ανηλίκων επιστρατεύονται ευφάνταστα μέσα. Χρειάζεται οι
ντετέκτιβ να είναι άτομα που δεν προσελκύουν την προσοχή, άτομα που
ξεγλιστρούν εύκολα στα νεανικά στέκια, ντύνονται κατάλληλα και γνωρίζουν τον
κώδικα επικοινωνίας.

Άλλωστε ο γονιός-πελάτης που πληρώνει από 150.000 έως και 400.000 δραχμές
θέλει να ξέρει αν τελικά το παιδί του κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών, αν έχει
μπλέξει σε κυκλώματα διακίνησης ή «η περίεργη συμπεριφορά» του οφείλεται σε
άλλους λόγους.

«ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ πολλοί γονείς που πιστεύουν πως το παιδί τους κάνει χρήση, ζητούν
από την Αστυνομία να παρέμβει. Το αντιμετωπίσαμε αυτό, όταν ξεκινήσαμε να
οργανώνουμε τα Κέντρα Πρόληψης σε 28 νομούς της χώρας. Είναι ένα πρόβλημα που
αντιμετωπίζουν κυρίως στα αστυνομικά τμήματα και είναι πραγματικά δύσκολη η
αντίδρασή τους, ιδιαίτερα στις μικρές κοινωνίες, γιατί και οι ίδιοι πιστεύουν
πολλές φορές ότι εκφοβίζοντας τον ανήλικο τον απομακρύνουν».

ΚΡΙΣΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ

Για τη δρ Μένη Μαλλιώρη, ψυχίατρο και πρόεδρο του Οργανισμού κατά των
Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ), η παρακολούθηση και ο εκφοβισμός ανηλίκων χρηστών είναι
ένα κοινωνικό φαινόμενο που εντείνεται και θα μεγαλώνει όσο μεγαλώνει η άγνοια
και η έλλειψη ενημέρωσης των γονιών για την αναποτελεσματικότητα αυτών των
ενεργειών.«Ξεκινήσαμε πρόσφατα συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία για την
αντιμετώπιση των χρηστών και κάποια στιγμή θα δούμε αποτελέσματα. Όμως, πώς
μπορούμε να πλησιάσουμε τους γονείς που καταφεύγουν σε ιδιωτικά γραφεία; Εδώ
έχουμε περιπτώσεις όπου το παιδί αρνείται πως κάνει χρήση και ο γονιός ρωτάει
με ποιες ιατρικές εξετάσεις θα εξακριβώσει την αλήθεια. Υπάρχει τρομακτική
κρίση εμπιστοσύνης και επικοινωνίας στην οικογένεια και αυτά είναι ορισμένα
από τα συμπτώματά της».

ΥΠΕΡΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

Και από την άλλη πλευρά, υπάρχει το ατελέσφορο και μάταιο αυτών των ενεργειών.
Γιατί, όπως επισημαίνει ο κ. Μανώλης Μυλωνάκης, ψυχίατρος, η παρακολούθηση και
η αστυνόμευση ενός εφήβου γενικά και ειδικά για το ενδεχόμενο χρήσης
ναρκωτικών, δεν αποδίδει. «Είναι μία όψιμη μορφή υπερπροστασίας, η οποία
πηγάζει από την ανασφάλεια των γονιών, όπως και κάθε άλλο είδος
υπερπροστασίας.. Είναι μάταια, γιατί ο έφηβος έχει προ πολλού διαμορφώσει την
προσωπικότητά του και έχει πια επιλέξει τις καλές ή τις κακές συνήθειες,
σχέσεις και πηγές χαράς. Το παιχνίδι έχει παιχτεί προ πολλού».

ΟΚΑΝΑ

«ΔΕΚΑ ΑΠΛΑ βήματα, για να βοηθήσετε το παιδί σας να πει όχι σε αρνητικές
πιέσεις και συμπεριφορές», από τον Οργανισμό Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ):

1 ΜΙΛΗΣΤΕ με το παιδί σας για το αλκοόλ και τα ναρκωτικά.

Μπορείτε να βοηθήσετε να αλλάξουν κάποιες ιδέες, που ίσως έχει το παιδί σας,
ότι «όλοι πίνουν, καπνίζουν, παίρνουν ναρκωτικά».

2 ΜΑΘΕΤΕ να ακούτε τα παιδιά σας. Το πιο πιθανό είναι το παιδί να
μιλήσει μαζί σας, όταν είναι σίγουρο ότι το ακούτε με προσοχή, όταν του
δείχνετε με τη στάση και τη συμπεριφορά σας ότι ακούτε πραγματικά αυτά που
έχει να σας πει.

3 ΒΟΗΘΗΣΤΕ το παιδί σας να νιώθει καλά με τον εαυτό του.

Το παιδί σας θα νιώθει καλά, όταν επαινείτε τις προσπάθειες και τις επιτυχίες
του και όταν επικρίνετε κάποια συγκεκριμένη αρνητική ενέργεια ή συμπεριφορά,
χωρίς να απορρίπτετε το ίδιο το παιδί.

4 ΒΟΗΘΗΣΤΕ το παιδί σας να αναπτύξει αξίες. Ένα ισχυρό σύστημα αξιών
μπορεί να δώσει στο παιδί σας τη δύναμη να λέει «ΟΧΙ», αντί να παρασύρεται από
«φίλους και παρέες»

5 ΝΑ ΕΙΣΤΕ ένα θετικό πρότυπο, ένα καλό παράδειγμα.

Οι δικές σας συνήθειες και στάσεις μπορούν να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό τις
ιδέες του παιδιού σας για το αλκοόλ, τον καπνό, τα ναρκωτικά.

6 ΒΟΗΘΗΣΤΕ το παιδί σας να αντιμετωπίσει τις πιέσεις «των φίλων».

Ένα παιδί που έχει μάθει να λέει πάντα «ναι», για να μη δυσαρεστεί τους
άλλους, μπορεί να χρειάζεται «την ενθάρρυνσή σας», για να αντισταθεί στις
πιέσεις «φίλων» για αρνητικές συμπεριφορές.

7 ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΤΕ τους κανόνες της οικογένειας. Βοηθά πολύ να
δημιουργήσετε στην οικογένειά σας σαφείς κανόνες, που απαγορεύουν στο παιδί
σας να κάνει χρήση αλκοόλ, ναρκωτικών και καπνού. Βοηθά, επίσης, πολύ να
συμφωνήσετε από πριν με το παιδί σας, ποια θα είναι η τιμωρία του, αν παραβεί
τους κανόνες αυτούς.

8 ΕΝΘΑΡΡΥΝΕΤΕ τις θετικές δραστηριότητες του παιδιού σας.

Οι εκπαιδευτικές, αθλητικές, καλλιτεχνικές, πολιτιστικές, ψυχαγωγικές,
σχολικές εκδηλώσεις και άλλες δραστηριότητες μπορούν να αποτρέψουν το παιδί
σας από τη χρήση αλκοόλ, καπνού, ναρκωτικών και να δώσουν νόημα στη ζωή του.

9 ΕΝΩΘΕΙΤΕ με άλλους γονείς. Συζητήστε, αναλάβετε πρωτοβουλία,
δημιουργήστε ή ενταχθείτε σε υποστηρικτικές ομάδες, που θα ενισχύσουν τη στάση
σας στο σπίτι.

10 ΜΑΘΕΤΕ τι να κάνετε, αν υποψιαστείτε ότι υπάρχει πρόβλημα.

Ζητήστε βοήθεια. Απευθυνθείτε στους εξειδικευμένους φορείς. ΟΚΑΝΑ,
Αριστοτέλους 19, 5ος όροφος, τηλ.: 8253.756-59, ΚΕΘΕΑ, Βαλτετσίου 60,
Εξάρχεια, τηλ.: 3647.700, 3607.960, ΨΝΑ, Συμβουλευτικός Σταθμός, Ασκληπιού 19,
τηλ.: 3611.803, 3614.242.