Αντίδραση για τα δύο λήμματα του Λεξικού

ΣΕ ΜΑΚΡΑ επιστολή του ο κ. Στέργιος Σαββίδης (Σίνδος) θεωρεί ότι οι
αντιδράσεις που προκάλεσε η απαγόρευση του Λεξικού Μπαμπινιώτη καταδεικνύουν
«τη σύμπνοια και την αλληλεγγύη που επιδεικνύουν όσοι κινούνται στον ίδιο
ελιτίστικο κύκλο με τον συγγραφέα του Λεξικού» και «αποτυπώνουν ανάγλυφα τη
νοοτροπία των ανθρώπων του Αθηνοκεντρικού κράτους, για το πώς αντιμετωπίζουν
την Ελλαδική περιφέρεια, η οποία, όπως και αν εκφράζεται, έχει άδικο, όταν
διαφοροποιείται από το μεγάλο κέντρο!».

Και για μεν την κραυγή «Βούλγαρος», ο κ. Σαββίδης γράφει: «Η βρισιά, βέβαια,
δεν ήταν αθώα. Μέχρι το 1974 υπήρχε η σύνθετη ύβρις “εαμοβούλγαρος” που
επέβαλε η δεξιά μετά τον εμφύλιο στους αριστερούς πολίτες της Β. Ελλάδας
(κατεξοχήν), για να τους αποδώσει διαβλητό πολιτικό φρόνημα, αλλά και μειωμένη
πατριωτική συνείδηση, γνωρίζοντας πως ο “Βούλγαρος” καταγραφόταν ως ο
ιστορικός εχθρός του Ελληνισμού. Τώρα απέμεινε το “Βούλγαρος”.

Τι είδους έρευνα έκανε ο κ. Μπαμπινιώτης και έβαλε μέσα σε ένα λεξικό
καθημερινής χρήσης μια τέτοια λέξη, με την αφελή ερμηνεία που της δίνει, την
οποία ξεστόμισαν συμπτωματικά κάποιοι αλητοειδείς τύποι των ποδοσφαιρικών
γηπέδων, μόνον ο ίδιος γνωρίζει. Ωστόσο, πάρα πολλοί πολίτες της Β. Ελλάδας
δεν αποδέχονται, έστω και περιστασιακά, μια τέτοια ύβρη και γνωρίζουν καλά πως
ο κ. καθηγητής, με το κύρος της ιδιότητας που κατέχει, τη βγάζει από την
αφάνεια και συντελεί στη νομιμοποίηση της καθημερινής χρήσης της».

Όσο για το λήμμα «Πόντιος», γράφει ότι «είναι απορίας άξιον το πού διαπίστωσε
ο κ. καθηγητής τη χρήση που αναφέρει για τη λέξη “Πόντιος”. Πιθανότατα
μπέρδεψε τον ήρωα των ποντιακών ανεκδότων ­ τον “Γιορίκα” ­, ο οποίος
εμφανίζεται αφελής, κουτοπόνηρος, αδαής ή και ανόητος, με τον καθημερινό άνθρωπο.

Αλλά ο “Γιορίκας” είναι γέννημα του καταλυτικού χιούμορ και της σκωπτικής
διάθεσης που έχουν και διατηρούν οι Πόντιοι, μια ιδιότητα που υποδηλώνει
πνευματώδη διάθεση και οξύνοια.

Και να το πούμε και αλλιώς: Το λήμμα “Πόντιος” για τον κ. Μπαμπινιώτη δεν
σημαίνει, πέρα από τον τόπο προέλευσης, τίποτε άλλο από “αφελής” και
“ανόητος”, καμία άλλη ιδιότητα και αρετή; Μάλλον ο κ. Μπαμπινιώτης δεν
γνωρίζει τους Ποντίους! “Το… σιγάν κρείττόν εστι του λαλείν”, κ. καθηγητή,
στην περίπτωση αυτή».

Και ο κ. Σαββίδης καταλήγει: «Δεν διώκεται, λοιπόν, το Λεξικό Μπαμπινιώτη,
όπως υποκριτικά κραυγάζουν κάποιοι. Απλά κρίνονται ως ανεπίτρεπτα και, άρα,
αποβλητέα τα δύο αμαρτωλά λήμματά του.

Δεν κατάλαβε, φαίνεται, ο κ. καθηγητής πως με την ερμηνεία που παραθέτει στα
δύο λήμματα κάνει μια ανεπίτρεπτη προσωποποίηση των εννοιών, που μόνο ο ίδιος
αντιλαμβάνεται, με εκατομμύρια κόσμο.

Κάποιοι θεώρησαν πως η απαγόρευση που επέβαλε το δικαστήριο προσβάλλει την
πνευματική ελευθερία! Ξέχασαν, φαίνεται, πως “θέλει αρετήν… η ελευθερία”,
αλλά και σοβαρότητα και, κυρίως, να μη θίγει τον άλλο».