3η ΚΑΡΤΑ Κολύμπησαν στα ρηχά

ΓΙΑ ΜΙΑ ακόμα φορά δεν αντιμετωπίστηκε συνολικά το ελληνικό ποδόσφαιρο σε
γενική συνέλευση της ΕΠΟ. Στην Καβάλα το τελευταίο τριήμερο συζητήθηκαν πολλά
για το λαϊκότερο άθλημα, αλλά οι αποφάσεις δεν ξάφνιασαν για την πρωτοτυπία
τους, ούτε βέβαια για τον εναρμονισμό τους με τις πραγματικές ανάγκες.

Η κατάργηση της κλήρωσης των διαιτητών ήταν αίτημα πολλών χρόνων, αλλά το
σύστημα του ορισμού από την δεκαμελή επιτροπή διαιτησίας της ΕΠΟ δεν δίνει τη
σιγουριά για πλεύση σε ήρεμα νερά. Η ευθύνη για τον ορισμό καλό θα είναι να
ανατεθεί σε έναν παράγοντα της διαιτησίας, ώστε το τοπίο κάθε στιγμή να είναι καθαρό.

Η κατάργηση της εντοπιότητας των διαιτητών διορθώνει την αδικία εις βάρος των
Αθηναίων ρέφερι. Επιβάλλεται, όμως, να γίνει με ιδιαίτερη προσοχή η χρήση του
δικαιώματος από την επιτροπή, για να μειωθούν στο ελάχιστο ή να εξαφανιστούν
οι τριβές.

Γενικά, το θέμα του ορισμού διαιτητών δεν είναι απλό ζήτημα και οι υπεύθυνοι
οφείλουν να κινηθούν με τη μεγαλύτερη δυνατή σοβαρότητα και όχι με την
προχειρότητα δοκιμών. Τα τρωτά του ποδοσφαίρου μας δεν επιτρέπουν άλλα
πειράματα, πείσματα, υπαγορεύσεις και συμβιβασμούς.

Όσο για την αναδιάρθρωση των κατηγοριών έγινε για τις μικρότερες κατηγορίες
(Γ’ και Δ’ Εθνική). Απέφυγαν να μπουν στα βαθιά νερά (Α’ και Β’ Εθνική). Έτσι
όμως το πρόβλημα δεν αντιμετωπίστηκε στο σύνολό του, αλλά με το σύστημα της σαλαμοποίησης.

Είναι ασφαλώς αναγκαία η μείωση των ομάδων σε όλες τις κατηγορίες και
ιδιαίτερα στην αμαρτωλή Δ’ Εθνική. Ωστόσο, κρίνεται άδικο και έξω από τη
λογική να υποβιβάζονται από έναν όμιλο 18 ομάδων, οι 11. Σε όλες τις χώρες, η
μείωση των ομάδων γίνεται σταδιακά. Εδώ αφήνονται τα προβλήματα να
πολλαπλασιάζονται και ξαφνικά βάζουν σε λειτουργία τη λαιμητόμο.