ΣΗΜΑΤΑ

…. υπολογισμού έχει παρεισφρήσει στις πιο διαδεδομένες προβλέψεις για το
μέλλον της ανθρωπότητας, διαπιστώνουν ορισμένοι ερευνητές. Το ανθρώπινο είδος
δεν απειλείται από υπερπληθυσμό, αλλά από το αντίθετο. Κινδυνεύει να σβήσει
από έλλειψη επαρκούς αριθμού απογόνων. Χρόνια τώρα, η «δημογραφική έκρηξη»
ήταν το ψωμοτύρι των στατιστικολόγων. Ποια έκρηξη; λένε τώρα οι ειδικοί. Η
έκρηξη τελειώνει, αρχίζει η φθίνουσα πορεία. Η έκθεση του ΟΗΕ «Παγκόσμιες
Πληθυσμικές Προοπτικές» ­ ήδη από το ’96 ­ επιτρέπει την πρόβλεψη ότι τα
σημερινά 6 δισεκατομμύρια (σχεδόν) του ανθρώπινου πληθυσμού θα γίνουν 7,7 το
2040. Κατόπιν, θ’ αρχίσουν να λιγοστεύουν! Και τούτο διότι παντού πλέον ­
ακόμη και στον Τρίτο Κόσμο ­ μειώνονται οι γεννήσεις. Το 1950, η γυναίκα στις
προηγμένες χώρες γεννούσε 2,8 παιδιά. Σήμερα γεννά 1,5. Στις υπανάπτυκτες,
γεννούσε 6, τώρα 3.

… δεν υπάρχει ούτε μία χώρα με δείκτη γονιμότητας που να της επιτρέπει να
διατηρήσει τον πληθυσμό της τον 21ο αιώνα. Η Ιταλία είναι η πρώτη χώρα στον
κόσμο όπου οι άνω των 60 ετών είναι ήδη περισσότεροι από τους κάτω των 20. Στη
Μπολώνια, σε κάθε παιδί κάτω των 5 ετών αντιστοιχούν 25 άτομα άνω των 50. Το
1900, παγκοσμίως, η μέση ηλικία ήταν τα 20 χρόνια. Στα μέσα του 21ου αιώνα, θα
είναι τα 55. Η ανάλυση αυτή, που οφείλεται στον Τσαρλς Κρωτάμερ της
«Ουάσινγκτον Ποστ», προσαρμόζει κάπως τον Μάλθους στον Δαρβίνο: εισάγει στην
αριθμητική στοιχεία της μεταβαλλόμενης συμπεριφοράς του είδους. «Βαδίζουμε
προς μια κοινωνία με παιδιά που δεν θα έχουν συγγενείς εξ αίματος ­ εκτός των
γονιών τους. Ούτε αδελφούς, αδελφές, θείους, θείες και ξαδέρφια. Τα κράτη θα
χάνουν τον πληθυσμό τους κάθε δυο γενιές. Και δεν θα υπάρχουν αρκετοί νέοι για
να πληρώνουν τις συντάξεις των γέρων»…

… δεν αυτοκτονεί όπως η Ευρώπη, λέει ο Κ. Αυτή έχει ελπίδες: τους
μετανάστες. Και εδώ είναι η αξία των αριθμών. «Πώς συμβαίνει τα σχολεία μας να
είναι τόσο κακά και να είμαστε πρώτοι στην επιστήμη και στην τεχνολογία, στην
έρευνα και ανάπτυξη; Απλό: Τα καλύτερα μυαλά μας είναι εισαγόμενα. Πηγαίνετε
στα μεγάλα νοσοκομεία να δείτε πόσοι ξένοι γιατροί κυκλοφορούν. Ρωτήστε τη
βιομηχανία των κομπιούτερ, που ικετεύει το Κογκρέσσο να επιτρέψει την είσοδο
περισσότερων ειδικευμένων ξένων για να καλύψει τις ανάγκες της». Η ξενόφοβη
δημαγωγία περί κινδύνου Βαλκανοποίησης των ΗΠΑ είναι τελείως αστήριχτη, κατά
τον Κ. «Στις αρχές του αιώνα, το ποσοστό των Αμερικανών που είχαν γεννηθεί
εκτός ΗΠΑ ήταν κατά 50% μεγαλύτερο απ’ ό,τι σήμερα. Και όμως, όλοι εκείνοι οι
Ιρλανδοί, Κινέζοι, Εβραίοι, Ιάπωνες, Πολωνοί, αφομοιώθηκαν τόσο καλά στο σώμα
της αμερικανικής κοινωνίας που στο τέλος έγιναν αυτοί το σώμα».

… σήμερα, δεν είναι οι αναφομοίωτοι ξένοι. Το πρόβλημα, λέει ο Κ., είναι
αυτή η ελίτ που υπάρχει στη διανόηση και στην εκπαίδευση και που τους προτιμά,
ακριβώς, αναφομοίωτους ­ στο όνομα μιας υποτιθέμενης εθνικής καθαρότητας. Εξ
ου και οι πιέσεις υπέρ των δίγλωσσων σχολείων, για να διασωθεί τάχα η
κουλτούρα των μειονοτήτων κ.λπ. Ιδού άλλο ένα λάθος, κατά τον αρθρογράφο.
«Καλυτερα ν’ αφομοιωθούν, να τελειώνουμε. Οι μετανάστες είναι το μέλλον μας.
Τους το χρωστάμε ­ όπως το χρωστάμε και σε μας τους ίδιους ­ να τους κάνουμε
Αμερικανούς το συντομότερο. Επιτέλους, αυτοί οι ξένοι είναι το πιο
αποτελεσματικό φάρμακο για την υπογεννητικότητα».