ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ Στο τραπέζι 4 αλλαγές για Τράπεζες και ΔΕΚΟ

ΤΕΣΣΕΡΙΣ προτάσεις για τη λειτουργία των Τραπεζών, αλλά και όλων των
Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών που μπήκαν ή πρόκειται να μπουν στον
ανταγωνισμό της αγοράς, «ρίχνει στο τραπέζι» με τη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» ο
υφυπουργός Εργασίας κ. Χρ. Πρωτόπαπας.

Οι προτάσεις αυτές, που αποσκοπούν στη λειτουργία των επιχειρήσεων αυτών με
ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, συνοψίζονται στην ελαστικοποίηση του καθεστώτος
προσλήψεων, στην αλλαγή της δομής της ιεραρχίας και στην ορθολογικοποίηση των
αμοιβών, με την εισαγωγή, εκτός των άλλων, του πριμ παραγωγικότητας.

Ο κ. Πρωτόπαπας παραδέχεται ότι οι κυβερνητικές κινήσεις στην Ιονική δεν
ήταν οι ενδεδειγμένες στο αρχικό στάδιο, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει
η θέση του για την Ολυμπιακή: Αναφέρει ότι, αν δεν πετύχει και αυτό το
πρόγραμμα εξυγίανσης, η κυβέρνηση θα πρέπει «να μιμηθεί τον Αλέξανδρο» και να
κόψει τον «γόρδιο δεσμό». Σε ό,τι αφορά τα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ, ο κ.
Πρωτόπαπας αρνείται κάθε σκέψη για αναβολή του συνεδρίου, ενώ υπερτονίζει ότι
στις δημοτικές εκλογές δεν κρίνεται η κυβέρνηση, αλλά οι δημοτικοί άρχοντες.

Ιδιαίτερα επιφυλακτικός εμφανίζεται για το ζήτημα της λεγόμενης
Κεντροαριστεράς ­ και τάσσεται υπέρ διαλόγου ΠΑΣΟΚ – ΣΥΝ «χωρίς μεσολαβητές».

Γρήγορα πρέπει να κάνουν τις προσαρμογές τους οι δημόσιες τράπεζες,
υπογραμμίζει ο κ. Πρωτόπαπας ­ και ρίχνει στο τραπέζι του διαλόγου 4
προτάσεις, για τη λειτουργία του συνόλου των δημοσίων επιχειρήσεων και
οργανισμών που θα λειτουργούν στο μέλλον σε συνθήκες ανταγωνισμού.

­ Η επιτυχημένη πώληση της Τράπεζας Κρήτης δείχνει να ανοίγει δρόμο για
σοβαρές εξελίξεις στο χρηματοπιστωτικό σύστημα ­ και σας ρωτώ και ως
πρώην πρόεδρο της ΟΤΟΕ. Ο προαναγγελλόμενος γιγαντισμός των
τραπεζών υποτίθεται ότι θα βοηθήσει τον καταναλωτή. Ωστόσο,
έχουμε το παράδειγμα της Εθνικής, που και μεγάλη είναι και
δεν την αναφέρει κανείς ως υπόδειγμα εξυπηρέτησης…

«Ο “γιγαντισμός” πια δεν θα συνεπάγεται και μονοπωλιακές καταστάσεις. Ανοιχτός
ανταγωνισμός: αυτές πια θα είναι οι κυρίαρχες λέξεις για τις τράπεζες.
Ανταγωνισμός και μεταξύ των ελληνικών τραπεζών, αλλά και μεταξύ ελληνικών και
των άλλων ευρωπαϊκών τραπεζών.

Ναι, πράγματι ο καταναλωτής θα ωφεληθεί από αυτές τις εξελίξεις. Θα μειωθούν
τα επιτόκια, θα βελτιωθεί η ποιότητα των υπηρεσιών, θα αυξηθεί η γκάμα των
προϊόντων που προσφέρονται.

Οι ελληνικές και ειδικά οι δημόσιες τράπεζες θα πρέπει ν’ ακολουθήσουν, να
κάνουν γρήγορα τις προσαρμογές τους. Κι αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο σήμερα.
Αλλιώς, θα υπάρξει πρόβλημα για το μέλλον τους, αλλά και για το μέλλον της
απασχόλησης σ’ αυτές».

­ Θεωρείτε, επομένως, ότι αυτή η προσαρμογή θα επηρεάσει και τις
εργασιακές σχέσεις;

«Αναμφίβολα. Η εργασία ακολουθεί τις αλλαγές, υφίσταται τις συνέπειες των
τεχνολογικών αναδιαρθρώσεων, μεταβάλλεται. Οι εργασιακές σχέσεις ειδικά σ’
αυτόν τον τομέα επηρεάζουν σοβαρά και την αναγκαιότητά τους. Πιστεύω ότι
δημιουργείται σιγά – σιγά ένα τελείως διαφορετικό πρότυπο τραπεζοϋπαλλήλου σ’
ένα σύστημα, όπου η σημασία των εννοιών χώρος και χρόνος εργασίας μειώνεται σημαντικά.

Η αλλαγή στο επάγγελμα δημιουργεί και ανάγκη αλλαγών στα συστήματα, στους
κανονισμούς εργασίας.

Επιτρέψτε μου να σας πω με το θάρρος της 20ετούς εμπειρίας μου στον χώρο, ότι
η ΟΤΟΕ και οι σύλλογοι δεν πρέπει να αντιμετωπίσουν αμυντικά την κατάσταση. Οι
αλλαγές ­ αν γίνουν γρήγορα και σωστά ­ θα έχουν θετικά αποτελέσματα και για
τις τράπεζες και για τους τραπεζοϋπαλλήλους. Γιατί σ’ αυτή την εποχή των
αναδιαρθρώσεων τα συμφέροντα γίνονται πιο συγκλίνοντα, η επιβίωση της
απασχόλησης συνδέεται με την ανάπτυξη των τραπεζών. Χρειάζεται τώρα, λοιπόν,
να αναληφθούν πρωτοβουλίες διαλόγου και από τις 2 πλευρές, για να δημιουργηθεί
αυτό το νέο πρότυπο εργασίας».

ΤΑ ΝΕΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

­ Εσείς τι θα προτίνατε γι’ αυτές;

«Κατέθεσα ­ πρόσφερα μερικές σκέψεις. Το πρώτο που επισημαίνω είναι η ανάγκη
αναβάθμισης της κατάρτισης, η επιμόρφωση του τραπεζοϋπαλλήλου σε νέα προίόντα,
στις νέες μεθόδους και αντιλήψεις.

Η γνώση είναι δύναμη. Και ο υπάλληλος θα πρέπει πια να την κατέχει, να μπορεί
να μιλήσει και να διαπραγματευτεί ­ με τον πελάτη για το σύνολο των υπηρεσιών
και “προϊόντων”, που η τράπεζα προσφέρει.

Η δεύτερη πρόταση αφορά το σύστημα εξέλιξης. Δεν είναι δυνατόν να
αντιμετωπίσουμε τη νέα κατάσταση με τις παλιές λογικές της ιεραρχίας.
Χρειάζονται τομές για ένα σύστημα εξέλιξης των υπαλλήλων με λίγες “βαθμίδες”
ιεραρχίας, με αποσύνδεση από τις “αρχαιότητες” και διάφανο σύστημα επιλογής
των ικανών.

Η τρίτη αφορά το σύστημα αμοιβών. Σε ανταγωνιστικό περιβάλλον δεν στέκεσαι με
ισοπεδωμένες αμοιβές. Το μισθολόγιο χρειάζεται αναμφίβολα για να καθορίζει
τους βασικούς μισθούς μέσα από τη συλλογική διαπραγμάτευση. Όμως, ήρθε η ώρα
να συζητήσουμε επιπλέον και για τα πριμ παραγωγικότητας και τις αμοιβές “βάσει
στόχων” στα καταστήματα.

Η τέταρτη πρόταση αφορά τις προσλήψεις. Πιστεύω στους διάφανους διαγωνισμούς
και την ύπαρξη κριτηρίων για τις προσλήψεις. Αλλά υπάρχει και η ανάγκη
ευελιξίας στην επιλογή στελεχών από την αγορά και από άλλες τράπεζες, όταν
υπάρχει ανάγκη για νέες υπηρεσίες και προϊόντα.

Και μια απαραίτητη προϋπόθεση: αξιοκρατία παντού. Τα κόμματα και το κράτος να
“βγουν έξω” από τη λειτουργία του χώρου. Μόνο έτσι το ελληνικό τραπεζικό
σύστημα θα βρει τον δικό του δρόμο και θα αναπτυχθεί.

Από ‘κει και πέρα: πιστεύω ότι με βάση αυτές τις προτάσεις πρέπει να δούμε και
τη λειτουργία των δημοσίων οργανισμών και επιχειρήσεων που αρχίζουν να
βγαίνουν στον ανταγωνισμό. Δεν μπορούμε να περιμένουμε σοβαρά αποτελέσματα αν
μείνουμε στις δομές του παρελθόντος».

­ Μιλήσατε πρόσφατα για την ανάγκη να αλλάξει το πλαίσιο λειτουργίας
των τραπεζών. Τι σημαίνει αυτό; Λειτουργία και το
απόγευμα; Λειτουργία και το Σάββατο;

«Δεν πρότεινα κάποιο συγκεκριμένο ωράριο. Θεωρώ, όμως, ότι και αυτό το θέμα
πρέπει να συζητηθεί μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων και να αναζητηθούν συμφωνίες.

Στις τράπεζες υπάρχει η δυνατότητα να συζητηθούν σενάρια που συνδυάζοντας τη
μείωση με τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, μπορούν να βελτιώσουν την
εξυπηρέτηση του κοινού από τις συναλλαγές, χωρίς δυσμενείς αλλαγές για τον εργαζόμενο».

ΕΝΙΑΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

­ Την προηγούμενη εβδομάδα υπήρξε μία κατ’ αρχήν συμφωνία με την ΟΤΟΕ για
το ασφαλιστικό των τραπεζικών υπαλλήλων. Ο ενιαίος φορέας
ασφάλισης είναι ένα «μοντέλο» και για άλλους κλάδους ή απλά μία
ρύθμιση για να αποφύγετε νέες αντιδράσεις;

«Το ενιαίο ταμείο είναι όρος επιβίωσης του ελληνικού τραπεζικού συστήματος,
κύριε Τζανάκη. Φανταστείτε για παράδειγμα να επιχειρήσει κάποιος συγχώνευση 3
τραπεζών με διαφορετικό ασφαλιστικό καθεστώς.

Τα προβλήματα θα ήταν απαγορευτικά για το εγχείρημα. Συγκρούσεις και
δυσαρέσκειες παντού.

Αντίθετα το ενιαίο ταμείο όχι μόνο ανταποκρίνεται ευθέως στην ανάγκη των
αναδιαρθρώσεων, αλλά επιπλέον βοηθά και τη δυνατότητα του υπαλλήλου να αλλάζει
και τράπεζα αν το επιθυμεί. Χώρια που αποτελεί και τη μόνη βιώσιμη λύση για το
μέλλον του συστήματος της κοινωνικής ασφάλισης στις τράπεζες.

Χαίρομαι, πάντως, γιατί πια το θέμα προχωρεί. Οι πολιτικές αποφάσεις πάρθηκαν
και είναι θετικές.

Η υλοποίηση συναντά πρακτικά προβλήματα. Με διάλογο θα το αντιμετωπίσουμε μαζί
κυβέρνηση, ΕΕΤ και ΟΤΟΕ».

ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΟΝΙΚΗ

­ Εκ των υστέρων, πιστεύετε ότι θα μπορούσαν να είχαν γίνει άλλοι
χειρισμοί στην υπόθεση της Ιονικής;

«Μετά την τελική απόφαση της κυβέρνηση όχι. Είμαι ακράδαντα πεισμένος για την
ορθότητα των χειρισμών που υπήρξαν από εκείνη τη χρονική στιγμή και μετά.

Όμως, σαφώς αποδέχομαι ότι έπρεπε να είναι διαφορετικός ο αρχικός σχεδιασμός
και πάνω απ’ όλα ότι έγκαιρα έπρεπε να είχαμε εξηγήσει τους λόγους που μας
ωθούν στην απόφαση για ιδιωτικοποίηση. Τότε πράγματι αντιδράσεις θα υπήρχαν,
αλλά χωρίς κοινωνική αποδοχή θα ήταν περιορισμένες».

­ ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ εκλογές θα στείλουν μηνύματα σε όλο το πολιτικό φάσμα.
Ποια πρέπει να είναι η αντίδραση του ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση «ήττας» στις
εκλογές αυτές;

«Κοιτάξτε, δεν κρίνεται η κυβέρνηση στις εκλογές αυτές. Κρίνεται η πορεία της
αποκέντρωσης, της περιφερειακής ανάπτυξης, κρίνεται αν θα έχουμε δημοτικές
αρχές ικανές να προσφέρουν για την ποιότητα ζωής των πολιτών τους.

Εμείς θα είμαστε παρόντες προεκλογικά και στις εκλογές, ακριβώς για να
εξασφαλίσουμε ότι αυτοί οι στόχοι θα προχωρήσουν, πως θα υπάρχουν πρόσωπα που
τους πιστεύουν και τους προωθούν.

Από εκεί και πέρα ο καθένας ας κάνει τις επιλογές του.

Η κυβέρνηση, πάντως, θα κριθεί στις εκλογές του 2000 και μόνον τότε».

ΚΑΝΕΝΑ λόγο αναβολής του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ δεν διακρίνει ο κ. Χρ. Πρωτόπαπας
που επιτίθεται στα στελέχη της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, υποστηρίζοντας
ότι το μόνο που τους νοιάζει είναι η συντήρηση της αντιπαράθεσης. Παράλληλα,
επαναφέρει την εκτίμηση ότι στις δημοτικές εκλογές δεν κρίνεται η κυβέρνηση.

­ Παρά το «όλοι μαζί» που διακηρύσσει το τελευταίο διάστημα ο κ. Κ.
Σημίτης, υπάρχει η αίσθηση ότι το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να είναι «δύο σε
ένα» ή και «τρία σε ένα». Πιστεύετε ότι υπάρχει δυνατότητα για
πρωτοβουλίες πολιτικής ενοποίησης του χώρου σας;

«Μα πρωτοβουλίες εξελίσσονται μόνιμα και σταθερά. Υπάρχεια πια, κύριε Τζανάκη,
μια θετική λειτουργία των εσωκομματικών διαδικασιών. Η Πολιτική Γραμματεία
δίνει το πεδίο ενοποίησης απόψεων και αποφάσεων πάνω στα σημαντικά πολιτικά θέματα.

Η εσωκομματική δημοκρατία λειτουργία και χαίρομαι γιατί ορισμένοι, έστω και
καθυστερημένα, ανακάλυψαν τις χάρες της.

Έχει γίνει σαφές πως τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ ήταν ΜΑΖΙ, είναι ΜΑΖΙ και θα είναι
ΜΑΖΙ στο μεγάλο και ενιαίο ΠΑΣΟΚ. Αυτό που πορεύεται σήμερα με τον Κώστα
Σημίτη, στον δρόμο της ενότητας – συνέχειας και μετεξέλιξης που έχει χαράξει ο
Ανδρέας Παπανδρέου.

Υπάρχουν και λίγοι που δεν φαίνεται να τους ενδιαφέρει και τόσο το πώς θα
προχωρήσουμε για τη χώρα και την κοινωνία, αλλά τους νοιάζει μόνο η συντήρηση
της διαφωνίας και της αντιπαράθεσης.

Τι να κάνουμε. Εμείς θα προχωρήσουμε και ας κάνουν ό,τι νομίζουν. Πάντως
έχουμε πολλή δουλειά αυτόν τον καιρό και γι’ αυτό θα αφήσουμε το πινγκ-πονγκ
των δηλώσεων και αντιδηλώσεων για τις διακοπές».

­ Πολλά ακούγονται από τώρα για τον χρόνο του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ.
Πιστεύετε ότι μπορεί το ΠΑΣΟΚ να διακινδυνεύσει μια εσωτερική
σύγκρουση δύο μήνες πριν από τις ευρωεκλογές;

«Είχαμε συζητήσει και συμφωνήσει σε ανύποπτο χρόνο για το χρονικό διάστημα
πραγματοποίησης του συνεδρίου.

Δεν βλέπω κανένα λόγο αναβολής του. Το συνέδριο θα γίνει κανονικά και χωρίς
τον φόβο των “συγκρούσεων”. Το συνέδριο είναι μια κορυφαία διαδικασία που
αφορά και το ΠΑΣΟΚ, αλλά και όλον τον ελληνικό λαό. Γι’ αυτό και δεν θα
μετατραπεί σε εσωκομματική σκακιέρα.

Όμως μην ανησυχείτε. Στο συνέδριο αυτό, θα επιβεβαιωθεί η νέα ενότητα του
μεγάλου και ενιαίου ΠΑΣΟΚ.

Τα στελέχη μας, τα μέλη μας ­ όλοι όσοι αγαπούν αυτό το κόμμα ­ γνωρίζουν πολύ
καλά το τι πρέπει να κάνουν για να δημιουργήσουν συνθήκες νίκης τόσο για τις
ευρωεκλογές, όσο, το κυριότερο, και για τις βουλευτικές εκλογές του 2000.

­ Υπόθεση της λεγόμενης «Κεντροαριστεράς» είναι πάντα στο προσκήνιο ­ αλλά
μόνο από το ΠΑΣΟΚ. Μήπως έχετε παγιδευτεί σε έναν
αδιέξοδο δρόμο, με αποτέλεσμα να απομονώσετε ακόμα και ένα
πεδίο που πριν από ένα διάστημα εθεωρείτο προνομιακό;

«Κύριε Τζανάκη, θίγετε ένα ζήτημα που μας ταλαιπωρεί, αλλά και προβληματίζει ανοιχτά.

Έχουμε ξεκαθαρίσει ότι το ΠΑΣΟΚ είναι το κόμμα μας, η Κεντροαριστερά ο χώρος
συσπείρωσης ευρύτερων πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων. Αλλά αυτό το ρεύμα,
το ρεύμα της Κεντροαριστεράς προϋποθέτει και συνεργασίες κομμάτων, αλλά το
κυριότερο και πολιτικό διάλογο μεταξύ του πολιτικού υποκειμένου ­ του ΠΑΣΟΚ –
και των ενεργών δυνάμεων της κοινωνίας στις οποίες απευθύνεται.

Εδώ πρέπει να δούμε 2 ζητήματα:

Το πρώτο είναι η ανάγκη ενός ουσιαστικού και ειλικρινούς διαλόγου μεταξύ ΠΑΣΟΚ
– Συνασπισμού, χωρίς “μεσολαβητές” ή αφηρημένες εκκλήσεις στα forum.

Το δεύτερο είναι ότι τον διάλογο για το ευρύτερο ρεύμα της Κεντροαριστεράς
πρέπει να τον κάνει το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, μέσα από τις διαδικασίες του.

Καλές είναι οι διάφορες πρωτοβουλίες, αλλά ας καταλάβουμε ότι οι πολιτικές
εξελίξεις περνούν πρώτα και κύρια μέσα από το κόμμα μας και την
αναντικατάστατη σχέση του με τις κοινωνικές δυνάμεις».

ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΚΟΣ εμφανίζεται ο κ. Χρ. Πρωτόπαπας για την κατάσταση στην
Ολυμπιακή Αεροπορία: «Εκθέτει τη χώρα», αναφέρει χαρακτηριστικά ­ και δεν
διστάζει να την παρομοιάσει με έναν γόρδιο δεσμό.

Σε ό,τι αφορά τη στάση των συνδικαλιστών του ΠΑΣΟΚ, ο υφυπουργός Εργασίας
υπογραμμίζει ότι οι αλλαγές πρέπει να γίνουν με τη συμμετοχή όλων.

­ Η υπόθεση της Ολυμπιακής Αεροπορίας δείχνει πλέον να εξελίσσεται σε
μια ανοικτή πληγή για την κυβέρνηση, την αξιοπιστία της,
τη σχέση της με τους εργαζομένους, αλλά και για μια
σειρά κλάδων, όπως ο τουριστικός. Μήπως τελικά οι
γόρδιοι δεσμοί απλώς πρέπει να κόβονται;

«Ναι, είναι μια κατάσταση που εκθέτει τη χώρα και τη ζημιώνει σημαντικά και
από οικονομική άποψη. Δεν μπορεί να πάμε άλλο έτσι.

Ως μέλος της κυβέρνησης υφίσταμαι και εγώ συχνά τις συνέπειες της αγανάκτησης
του πολίτη. Απορώ όμως πράγματι με ορισμένους που αρνούνται να καταλάβουν το
πού οδηγεί την εταιρεία.

Αν και αυτό το πρόγραμμα εξυγίανσης δεν πετύχει, τότε θα πρέπει πράγματι να
μιμηθούμε τον Αλέξανδρο».

­ Ο Πρωθυπουργός δήλωσε πρόσφατα ότι αναμένει κι άλλες αντιδράσεις
συνδικάτων στις διαρθρωτικές αλλαγές ­ και τις απέδωσε σε συντεχνιακή
νοοτροπία και συμφέροντα. Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα
φαίνεται ότι οι αντιδράσεις συνεχίζονται μεν, αλλά σε πιο
χαμηλούς τόνους. Μήπως ο περίφημος «πολιτικός σχεδιασμός» και ο
εσωτερικός διάλογος στο ΠΑΣΟΚ έχουν αρχίσει να αποδίδουν;

«Μια και αναφερόμαστε στην αρχαία ιστορία, να χρησιμοποιήσω το “γηράσκω αεί διδασκόμενος”.

Ναι, πράγματι, η ένταξη τού κάθε μέτρου που παίρνουμε στον πολιτικό σχεδιασμό
μας για την ισχυρή Ελλάδα, μας βοηθά σημαντικά.

Όμως είναι ανάγκη να εξηγήσουμε στον πολίτη πρώτα απ’ όλα γιατί αυτές οι
αλλαγές είναι αναγκαίες και πόσο συνδέονται με την τόνωση της παραγωγής, την
ανάπτυξη, την απασχόληση, την ίδια την ποιότητα ζωής του. Μόνο τότε ο πολίτης
όχι μόνο δεν θα δυσφορήσει και θα αποστασιοποιηθεί ή απλά ανεχθεί, αλλά και θα
στηρίξει ενεργά στη δουλειά του, στο καφενείο, σε κάθε χώρο, την επιτυχία των
αλλαγών. Και αυτό το έχουμε μεγάλη ανάγκη σήμερα.

Όσον αφορά τα εσωτερικά ζητήματα, πιστεύω ότι έγινε επιτέλους σαφές ότι οι
διαρθρωτικές αλλαγές μάς αφορούν όλους και θα πρέπει να γίνουν με τη συμμετοχή
όλων. Όλοι μαζί θα πετύχουμε και όλοι μαζί θα υποστούμε τις συνέπειες αν κάτι
δεν πάει καλά.

Επιτέλους θα πρέπει να πάψουμε να φοβόμαστε το πολιτικό κόστος αλλά και
ταυτόχρονα θα πρέπει να λαμβάνουμε πρακτικά μέτρα για τη βελτίωση της σχέσης
μας με το λαό.

Και κάτι ακόμα. Πιστεύω ότι η υλοποίηση της πολιτικής μας θα είναι η κύρια
δύναμή μας αύριο.

Όμως και ο σχεδιασμός μας πρέπει να συμπεριλάβει γενναίες παρεμβάσεις που θα
αφορούν και τα στρώματα εκείνα της κοινωνίας που υποφέρουν πρώτα τις συνέπειες
των αλλαγών. Η κοινωνία πρέπει και αυτή να ωφελείται από τα θετικά
αποτελέσματα της πολιτικής μας στην οικονομία. Είμαστε σοσιαλιστές και η
αναδιανομή πρέπει να είναι πάντα βασικό συστατικό στοιχείο της πολιτικής μας».

­ Διαπιστώνεται δυσκολία της ηγεσίας του κυβερνώντος κόμματος να
συσπειρώσει το συνδικαλιστικό μπλοκ του ΠΑΣΟΚ. Υπάρχει
αντανάκλαση της εσωκομματικής διαμάχης ή είναι κάτι φυσικό,
από τη στιγμή που επιχειρούνται μεγάλες αλλαγές;

«Και το ένα και το άλλο. Υπάρχουν ορισμένοι ­ ευτυχώς λίγοι ­ που μάχονται για
να συντηρήσουν το χθες. Μάχες οπισθοφυλάκων, εκ των προτέρων χαμένες.

Εκεί που περισσεύει η μεγαλοστομία, λείπει η ουσία. Τους αφήνουμε στα αδιέξοδά
τους. Όμως η μεγάλη πλειοψηφία των συνδικαλιστών μας ­ που στέκεται τελείως
διαφορετικά ­ έχει και αυτή τους προβληματισμούς της, τα δικά της ερωτηματικά.
Λογικό είναι όταν οι αλλαγές επέρχονται ραγδαία και όταν το δικό τους κόμμα
πρωτοστατεί σε αυτές, η θέση τους να γίνεται δύσκολη.

Δεν τους ζητάμε και δεν πρόκειται να τους ζητήσουμε να κάνουν κυβερνητικό
συνδικαλισμό. Αλίμονο. Μακριά από εμάς κάτι τέτοιο.

Θα συνεχίσουμε τον διάλογο μαζί τους, αλλά και τον διάλογο με τα συνδικάτα,
για να πείσουμε και γιατί όχι και να μας πείσουν αν έχουν ισχυρά επιχειρήματα.

Έχουμε ήδη το πρώτο θετικό αποτέλεσμα. Στα ΕΛΤΑ επιτεύχθηκε χωρίς συγκρούσεις,
νηφάλια και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, συμφωνία για τα εργασιακά
μέτρα του προγράμματος εξυγίανσης.

Έτσι θα προχωρήσουμε και στους άλλους χώρους.

Ένα όμως δεν μπορεί να γίνει. Να αφήσουμε τα πράγματα “όπως ήταν”. Τότε όλοι
θα είχαμε υπονομεύσει το ίδιο μας το μέλλον, το μέλλον των επιχειρήσεων, το
μέλλον και των εργαζομένων σε αυτές».