Η παράδοση με τους γηπεδούχους

Οι Γάλλοι ελπίζουν να πανηγυρίσουν και την Κυριακή, αφού η παράδοση είναι με το μέρος τους

ΕΚΤΟΣ από τους 80.000 θεατές που θα κατακλύσουν το Σεν Ντενί την Κυριακή, οι
Γάλλοι θα έχουν άλλον ένα σύμμαχο στο πλευρό τους στην προσπάθειά τους να
κατακτήσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο. Αυτός δεν είναι άλλος από την παράδοση που
θέλει τη διοργανώτρια χώρα που φτάνει στον τελικό, συνήθως να κατακτά και το τρόπαιο.

Με την πρόκριση της Γαλλίας στον τελικό το ποσοστό των διοργανωτριών χωρών που
φτάνουν στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου έφτασε στο 50%, αφού οι «Τρικολόρ»
είναι η όγδοη διοργανώτρια που φτάνει σε τελικό στα 16 Παγκόσμια Κύπελλα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στις προηγούμενες επτά φορές που συνέβη αυτό, τις
πέντε νικήτρια αναδείχθηκε η χώρα που φιλοξένησε και το Μουντιάλ. Και στις δύο
φορές που οι διοργανωτές δεν κατάφεραν να πανηγυρίσουν, ήταν αναμεμειγμένη η Βραζιλία.

ΟΙ ΒΡΑΖΙΛΙΑΝΟΙ

Το 1950 οι Βραζιλιάνοι φιλοξένησαν την κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση.
Διέθεταν τότε πολλούς καλούς παίκτες με κορυφαίο τον Αντεμίρ. Πολλοί τους
είχαν αναδείξει πρωταθλητές κόσμου, πριν ξεκινήσουν οι αγώνες. Φάνηκε πως θα
επιβεβαίωναν τα προγνωστικά, αφού συνέτριψαν σχεδόν όλους τους αντιπάλους
τους, μέχρι την τελική φάση. Εκεί, για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού, ο
παγκόσμιος πρωταθλητής θα αναδεικνυόταν με σύστημα βαθμολογίας. Στην τελική
φάση, εκτός της Βραζιλίας, συμμετείχαν η Ουρουγουάη, η Ισπανία και η Σουηδία.
Η «Σελεσάο» συνέτριψε με 7-1 τη Σουηδία και με 6-1 την Ισπανία, ενώ η
Ουρουγουάη ισοφάρισε στο 73′ την Ισπανία (2-2) και κέρδισε στα τελευταία 13
λεπτά τη Σουηδία (3-2), αφού στο 77’έχανε με 2-1. Ουσιαστικά ο αγώνας
Βραζιλίας-Ουρουγουάης είχε τον χαρακτήρα τελικού με τους γηπεδούχους να έχουν
τον πρώτο λόγο και ακόμα και με ισοπαλία να κατακτούν τον τίτλο. Μπροστά σε
200.000 θεατές οι «Καριόκας» προηγήθηκαν στο 47′ με τον Φριάκα, αλλά ο
Σκιαφίνο ισοφάρισε για τη «Σελέστε» 19 λεπτά αργότερα. Οι θεατές που
βρίσκονταν στο μεγαλύτερο στάδιο του κόσμου το «Μαρακανά», άρχισαν να
ανησυχούν και «πάγωσαν» στο 79′, όταν είδαν τον Γκίτζια να στέλνει την μπάλα
για δεύτερη φορά στα δίχτυα του Μπαρμπόσα. Η Ουρουγουάη κατέκτησε το 2ο της
Παγκόσμιο Κύπελλο και η Βραζιλία έπρεπε να περιμένει οκτώ χρόνια αργότερα.
Ήταν τότε που έγινε αυτή πλέον ο λόγος που μία δεύτερη διοργανώτρια χώρα δεν
κατακτούσε το τρόπαιο.

ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΛΕ

Το 1958 ο Πελέ και η παρέα του (Γκαρίντσα, Βάβα, Ντίντι, Ζαγκάλο) ήταν πολύ
«σκληρή» για τα δόντια της οικοδέσποινας Σουηδίας, η οποία ξεπέρασε τον εαυτό
της φτάνοντας μέχρι τον τελικό όπου έχασε με 5-2, αν και προηγήθηκε νωρίς με
1-0. Ελπίζει λοιπόν και την Κυριακή να χαλάσει τη γιορτή των Γάλλων.

Όλες τις υπόλοιπες φορές η διοργανώτρια χώρα που έφτασε στον τελικό πήρε και
το τρόπαιο, βοηθούμενη πάντα από τις εκάστοτε συνθήκες.

Το 1930 η Ουρουγουάη, το 1934 η Ιταλία, το 1966 η Αγγλία, το 1974 η Δυτική
Γερμανία και το 1978 η Αργεντινή, χωρίς να είναι καλύτερες από τους αντιπάλους
τους (ίσως με εξαίρεση την Ουρουγουάη το 1930), εκμεταλλεύτηκαν τη δύναμη της
έδρας με ό,τι αυτό συνεπάγεται και εκεί ποντάρει σχεδόν τα πάντα και η Γαλλία.

ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ

Η Ιταλία το 1934 υπό το βλέμμα του Μουσολίνι και με την αμέριστη συμπαράσταση
της διαιτησίας ανέτρεψε το 0-1 και επιβλήθηκε με 2-1 επί της Τσεχοσλοβακίας.
Το 1966 το τρίτο γκολ των Άγγλων ξεκαθάρισε πριν από λίγους μήνες (μέσω
ανάλυσης σε κομπιούτερ) ότι πέρασε τη γραμμή και οι Δυτικογερμανοί τόσα χρόνια
φώναζαν πως αυτή η φάση δεν φαινόταν με γυμνό μάτι. Οι ίδιοι ευνοήθηκαν το
1974 όταν ισοφάρισαν με ανύπαρκτο (σύμφωνα και με τον Μπέρτι Φογκτς, παίκτη
της τότε, προπονητή της εθνικής τώρα) πέναλτι τους περίφημους «Οράνιε» για να
φτάσουν αργότερα στο 2-1. Τέσσερα χρόνια αργότερα ίδιο σκηνικό και στην
Αργεντινή με ίδιο… θύμα (Ολλανδία).

Η ΧΙΛΗ

Άλλωστε είναι χαρακτηριστικό πως ακόμα και όταν οι διοργανώτριες χώρες δεν
έφταναν στον τελικό, πήγαιναν αρκετά ψηλά, κάτι που δεν είχαν πετύχει ποτέ
άλλοτε. Η Χιλή το 1962 για παράδειγμα, έφτασε μέχρι τα ημιτελικά (αποκλείστηκε
από τη Βραζιλία και πήρε την 3η θέση) και από τότε δεν έχει ξανακερδίσει ματς
σε τελική φάση Μουντιάλ. Το Μεξικό δύο φορές στην ιστορία του έφτασε στα
προημιτελικά και κατά σύμπτωση φιλοξενούσε και τον θεσμό (1970,1986), ενώ οι
ΗΠΑ για πρώτη φορά πέρασαν στον δεύτερο γύρο το 1994, έτος που διοργάνωσαν το Μουντιάλ.

Αποτυχία θεωρείται της Γαλλίας το 1938 (αποκλείστηκε στα προημιτελικά) και της
Ιταλίας το 1990 (έπαιξε μικρό τελικό), αφού ήταν ισχυρές διοργανώτριες. Πάντως
η Ιταλία στα δύο Κύπελλα που φιλοξένησε (1934,1990) κατέκτησε το ένα, άρα και
η Γαλλία που το 1938 δεν εκμεταλλεύτηκε την έδρα, μπορεί να στηριχθεί στην
ιστορία, αφού από το 1978 έχει να φτάσει διοργανώτρια χώρα στον τελικό, ενώ οι
τρεις τελευταίες (Αγγλία 1966, Δυτική Γερμανία 1974, Αργεντινή 1978) που
έφτασαν, πήραν και τον τίτλο.