Τους άφησαν στην τύχη τους

Στα όρια της εξαθλίωσης ζει τα τελευταία χρόνια, μέσα σε ένα παλιό
διαμέρισμα στην περιοχή Συκεών Θεσσαλονίκης, μία από τις πλέον πολυπληθείς
οικογένειες στην Ελλάδα με… είκοσι ένα παιδιά, στην πλειονότητά τους
ανήλικα, που κινδυνεύουν να βρεθούν στο δρόμο, καθώς αδυνατούν να εξοφλήσουν
το δάνειο για την αγορά του σπιτιού τους.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

«Θέλουμε δουλειά, τίποτα περισσότερο», λέει κλαίγοντας η 46χρονη μάνα, Ιωάννα Αχμέτογλου, έχοντας κοντά της 4 από τα 21 παιδιά της

Ο 58ΧΡΟΝΟΣ Γιώργος Αχμέτογλου και η σύζυγός του Ιωάννα έφυγαν από την ακριτική
Θράκη, εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλονίκη αναζητώντας καλύτερη τύχη και το 1991
κάποιοι πρώην υπουργοί, βουλευτές της Ν.Δ., αλλά και επιχειρηματίες από την
πόλη, τούς έπεισαν να βαφτιστούν χριστιανοί.

ΘΕΑΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

Το μυστήριο της ομαδικής βάφτισης της υπερπολύτεκνης μουσουλμανικής
οικογένειας από την Ξάνθη πραγματοποιήθηκε με κάθε λαμπρότητα στους κήπους του
νεοκλασικού κτιρίου της νομαρχίας, στη Θεσσαλονίκη, παρουσία εκπροσώπων της
τότε κυβέρνησης, αλλά και των τηλεοπτικών συνεργείων, έγινε θέμα στα δελτία
ειδήσεων και στις εφημερίδες, αλλά από την ημέρα εκείνη οι διάσημοι νονοί τους
τους ξέχασαν, όπως λένε οι ίδιοι, και μέχρι σήμερα δεν τους έστειλαν ούτε…
μια λαμπάδα για το Πάσχα.

«Μας κρέμασαν ένα σταυρό στο λαιμό και μας ξέχασαν. Μετά τη βάφτιση
εξαφανίστηκαν όλοι. Στείλαμε πολλές φορές γράμματα στους βουλευτές Φάνη Πάλλη-
Πετραλιά, Δημήτρη Σιούφα και Ευγένιο Χαϊτίδη και στους επιχειρηματίες Φωκά και
Αϊβάζογλου ­ που υποτίθεται ότι είναι νονοί μας ­ αλλά δεν πήραμε απάντηση.
Πήγαμε και στην ενορία της περιοχής, στο δήμο, όμως όλοι μας κλείνουν τις
πόρτες. Δεν τους ζητάμε ελεημοσύνη. Θέλουμε δουλειά, τίποτα περισσότερο», είπε
με βουρκωμένα μάτια η πολύτεκνη μάνα Ιωάννα, ηλικίας 46 χρόνων.

«ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ»

«ΤΑ ΝΕΑ» επικοινώνησαν χθες με το γραφείο του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της
Νέας Δημοκρατίας κ. Σιούφα. Συνεργάτες του δήλωσαν ότι στις 15 Ιουνίου 1998
είχαν στείλει μια επιταγή, εκ μέρους του, με το ποσό των 100.000 δραχμών προς
τον Σύλλογο Πολυτέκνων Θεσσαλονίκης προκειμένου να δοθεί ως βοήθεια στην
οικογένεια Αχμέτογλου.

Από τη δική της πλευρά η βουλευτής της Ν.Δ. κ. Πετραλιά τόνισε στα «ΝΕΑ» ότι
ποτέ δεν είχε επαφή με την οικογένεια, καμία επικοινωνία, την παραμικρή
ενόχληση. «Τους είχαμε βαφτίσει συμβολικά τότε, την περίοδο που ήμασταν
υπουργοί», είπε και πρόσθεσε ότι είχε αποφασιστεί να βρίσκονται υπό την
προστασία του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης.

Με τους υπόλοιπους νονούς «ΤΑ ΝΕΑ» προσπάθησαν να επικοινωνήσουν χωρίς όμως
αυτό να γίνει δυνατό.

«ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΛΕΠΡΟΙ»

Όμως και οι περισσότεροι γείτονες ­ ακόμα και οι ίδιοι οι ένοικοι στην
πολυκατοικία ­ κλείνουν τα μάτια αδιαφορώντας για τη φτώχεια της οικογένειας
Αχμέτογλου. Πρόσφατα ο οργανισμός ύδρευσης τους έκοψε το νερό επειδή
καθυστέρησαν να πληρώσουν το λογαριασμό, αλλά στην πολυκατοικία κανένας δεν
τους άνοιξε την πόρτα να τους γεμίσει έστω έναν κουβά για να εξυπηρετηθούν.
Συναντιόμαστε στις σκάλες και αποφεύγουν να μας πλησιάσουν από κοντά λες και
είμαστε λεπροί. Δεν καταδεχόμαστε τη βοήθειά τους. Μόνο δουλειά θέλουμε,
τίποτα άλλο, λένε όλοι μαζί.

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ Πολυτέκνων Θεσσαλονίκης «Η Μέριμνα», μπροστά στον κίνδυνο να
κατασχεθεί το μικρό διαμέρισμα από την Κτηματική Τράπεζα ­ το μοναδικό
περιουσιακό στοιχείο της οικογένειας ­ απευθύνθηκε ήδη στις αρμόδιες
υπηρεσίες, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Έτσι οι εκπρόσωποι του συλλόγου αποφάσισαν
να δημοσιοποιήσουν το δράμα αυτών των πάμπτωχων ανθρώπων με την ελπίδα ότι θα
ευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη.

Με πρωτοβουλία του προέδρου του συλλόγου κ. Σ. Ποιμενίδη και των υπολοίπων
μελών της διοίκησης κατατέθηκε υπέρ της οικογένειας το ποσό των 100.000
δραχμών (στον αριθμό λογαριασμού 238/948777-88) που ανοίχθηκε στην Εθνική
Τράπεζα, ενώ σε ανακοίνωση του συλλόγου αναφέρεται ότι ­ παρά τα όσα
ισχυρίζεται η οικογένεια ­ ορισμένοι από τους ανάδοχους πολιτικούς και
επιχειρηματίες ανταποκρίθηκαν καταθέτοντας χρηματικά ποσά για να σωθεί από την
κατάσχεση το σπίτι.

Η ΕΙΚΟΝΑ που επικρατεί μέσα στο φτωχικό τους σπίτι δεν περιγράφεται. Ένα παλιό
σπασμένο ψυγείο, εντελώς άδειο χωρίς ούτε καν ένα μπουκάλι γάλα για τα μικρά
παιδιά, σπασμένα τζάμια, χωρίς ζεστό νερό, χωρίς παιχνίδια. Τα ανήλικα περνούν
τη μέρα τους παίζοντας με πέντε νεογέννητα σκυλάκια αραδιασμένα πάνω σε μια
παλιά κουβέρτα σ’ ένα από τα τρία υπνοδωμάτια.

Ο πατέρας, που εργάζεται ως κηπουρός στον Δήμο Θεσσαλονίκης, προσπαθεί με
150.000 δραχμές μισθό να τους συντηρήσει (το υπόλοιπο της αμοιβής του το
παρακρατά η τράπεζα για τα χρέη), αλλά το χειρότερο είναι ότι από στιγμή σε
στιγμή κινδυνεύουν να χάσουν το μικρό διαμέρισμά τους, στην οδό Αριστοφάνους 7
και να βρεθούν όλοι στον δρόμο, καθώς τα χρήματα δεν φτάνουν για να εξοφληθούν
οι δόσεις από το δάνειο, που με τις αλλεπάλληλες προσαυξήσεις ξεπέρασαν τα
δέκα εκατομμύρια δραχμές.

ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ…

Κανένα από τα παιδιά ­ ηλικίας από 2 ετών, μέχρι 33 το μεγαλύτερο ­ δεν
εργάζεται και το βράδυ αναγκάζονται να στρώνουν στο πάτωμα κουβέρτες για να
κοιμηθούν, αφού το μικρό σπιτικό τους των 60 τετραγωνικών μέτρων, όπως είναι
λογικό δεν μπορεί να χωρέσει τόσα πολλά κρεβάτια.

Εδώ και πολύ καιρό τα παιδιά τρώνε σχεδόν κάθε μέρα μακαρόνια, πατάτες, αυγά
και βερεσέ ψωμί που τους δίνει ο φούρναρης της γειτονιάς, ενώ τα μεγαλύτερα
παραμένουν κλεισμένα όλη μέρα στο σπίτι. Ντρέπονται τους συνομηλίκους. Δεν
έχουν χαρτζιλίκι ούτε για τσιγάρα ούτε καν να πιουν έναν καφέ στην καφετέρια
της γειτονιάς με τους φίλους.

Κατά διαστήματα μερικά από τα ενήλικα παιδιά εργάζονται περιστασιακά κυρίως ως
εργάτες σε οικοδομές και σε φορτοεκφορτώσεις, αλλά τα χρήματα και πάλι δεν
φτάνουν. Το πολύ-πολύ εκείνες τις ημέρες να αγοράσουν μερικά γάλατα, λίγο
κρέας και κανένα φρούτο και μόλις σταματήσουν από τη δουλειά επιστρέφουν πάλι
στα ίδια. Η 24χρονη Θοδώρα βρήκε πρόσφατα μία δουλειά μοιράζοντας διαφημιστικά
φυλλάδια στους δρόμους για λογαριασμό εταιρείας, αλλά ύστερα από μερικές
ημέρες την έδιωξαν χωρίς ούτε καν να την πληρώσουν…

Η μόνη ελπίδα της οικογένειας ήταν να επιστρέψει πίσω στη Ξάνθη και να
ασχοληθεί με αγροτικές εργασίες, αλλά ούτε και εκεί δεν τους θέλουν. Όπως μας
εκμυστηρεύτηκαν οι συγγενείς και οι φίλοι τους, πρώην ομόθρησκοί τους στη
Ξάνθη και στην Αλεξανδρούπολη, δεν θέλουν ούτε να τους δουν. Δεν πρόκειται να
τους συγχωρέσουν ποτέ το γεγονός ότι αλλαξοπίστησαν. «Δεν θέλουν ούτε να μας
ξέρουν. Μας αποκαλούν προδότες, βρωμερούς και ότι μολύναμε το… αίμα μας από
τη στιγμή που απαρνηθήκαμε τον Αλλάχ και γίναμε χριστιανοί ορθόδοξοι»,
αποκαλύπτει το 20χρονο παιδί της οικογένειας, ο Μπαλτζή Αχμέτογλου. Δηλώνουν
με βεβαιότητα ότι οι ανάδοχοί τους τους εξαπάτησαν προκειμένου να προβληθούν ­
πολιτικά και κοινωνικά ­ μέσω της ομαδικής βάφτισης, χρησιμοποιούν ταυτόχρονα
και τα δύο ονόματά τους ­ τα χριστιανικά που τους δόθηκαν, αλλά και τα
μουσουλμανικά (προφανώς σε ένδειξη αντίδρασης) ­ ενώ τα περισσότερα παιδιά δεν
γνωρίζουν να γράφουν και να διαβάζουν ελληνικά.

ΔΕΝ ΠΑΝΕ ΣΧΟΛΕΙΟ

Το χειρότερο όμως είναι ότι από τα 15 παιδιά σχολικής ηλικίας μόνον δύο – τρία
παρακολουθούν περιστασιακά μαθήματα στο Δημοτικό της περιοχής. Δεν υπάρχουν
χρήματα να αγοράσουν ούτε μολύβια και τετράδια και ντρέπονται. Πριν από
μερικές ημέρες ήρθαν στο σπίτι κάποια φυλλάδια για δωρεάν κατασκηνώσεις από
την Πρόνοια και τον δήμο, αλλά με μια αλλαξιά ρούχα που έχει όλο κι όλο το
καθένα και χωρίς ούτε καν ένα χιλιάρικο χαρτζιλίκι δεν είναι δυνατόν να φύγουν
για παραθέριση. «Ντρέπομαι να τα στείλω ξυπόλητα. Καλύτερα εδώ να τρώμε
μακαρόνια όλοι μαζί παρά να τα κοροϊδεύουν τα άλλα παιδάκια επειδή δεν έχουν
παπούτσια να φορέσουν», λέει στα «ΝΕΑ» με κλάματα η μάνα τους.

Ο Βενιαμίν της οικογένειας, ο μικρός Γιωργάκης, φεύγοντας μας σταμάτησε στον
δρόμο και ζήτησε χρήματα. Πήρε το μικρό χαρτζιλίκι, είπε «ευχαριστώ» και
αμέσως έτρεξε να το δώσει στη μάνα του για να αγοράσουν τρόφιμα. Ούτε καν του
πέρασε από το μυαλό να κρατήσει τα χρήματα για να αγοράσει παγωτό και καραμέλες.