«Καυτή» περιοδεία Σημίτη

Μία περιοδεία που αρχίζει με καύσωνα και τελειώνει με… πανελλαδικές
πυρκαγιές, δεν διεκδικεί θέση στις ευχάριστες αναμνήσεις ενός Πρωθυπουργού. Κι
όμως, η διήμερη περιοδεία του κ. Κ. Σημίτη στη Φθιώτιδα έδωσε και αρκετά
ευχάριστα μηνύματα στο κυβερνητικό κλιμάκιο δεν είναι δα και μικρό πράγμα να
γεμίζει ασφυκτικά το Δημοτικό Θέατρο της Λαμίας, μέρα μεσημέρι και με 42
βαθμούς Κελσίου…
![]() |
|
Μία φωτογραφία μέσα σε μια άλλη φωτογραφία. Τα γένια του παπα – Ανυπόμονου |
ΣΙΓΟΥΡΑ όμως ο κ. Κ. Σημίτης θα θυμάται για καιρό την υποδοχή που του
επεφύλαξε ο παπα – Ανυπόμονος της Εθνικής Αντίστασης, ο οποίος είναι εδώ και
δεκαετίες ηγούμενος στη Μονή Αγάθωνος στην Υπάτη. Βλέπετε, ο ηγούμενος, μαζί
με τον Άρη Βελουχιώτη και τον καθηγητή Σημίτη, που ήταν τότε γενικός διοικητής
της Ρούμελης, έβγαλαν μία φωτογραφία, που αξίζει όσο χιλιάδες λέξεις, εκείνο
τον Οκτώβριο του ’44.
Ήταν εκείνη η φωτογραφία που τους δείχνει να μπαίνουν στη Λαμία, την ημέρα της
απελευθέρωσης της πόλης «έτσι νομίζαμε τότε», είπε χθες ο παπα – Ανυπόμονος.
Ο γιος του καθηγητή ήπιε τον καφέ, δοκίμασε το γλυκό νεραντζάκι που του
πρόσφεραν οι καλόγεροι και άκουσε για αρκετή ώρα τον ηγούμενο να του λέει
ιστορίες για τον πατέρα του.
Ο Πρωθυπουργός μίλησε αργότερα μπροστά σε όλους και μέσα στους «όλους» ήταν
και πολλοί της Εθνικής Αντίστασης και είπε ότι η εξέλιξη έδειξε ότι στους
εμφύλιους δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι, γιατί σ’ έναν τέτοιο αγώνα
χάνονται οι δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας. Είπε και για τον ηγούμενο,
ότι σε πολύ δύσκολες εποχές για τη χώρα έδειξε ότι «δεν πρέπει να κύπτουμε τον
αυχένα». Ο παπα – Ανυπόμονος, που έχει κλείσει τους λογαριασμούς του με την
ιστορία αλλά όχι και με τη δημιουργία (το μοναστήρι του θα έπρεπε να είναι
πρότυπο για όσους θέλουν να αφήσουν τη σφραγίδα τους σ’ αυτή τη ζωή…),
υπερασπίστηκε την θρησκευτικότητα του Βελουχιώτη που “δεν ήταν αντίχριστος”,
όπως τον λένε όσοι διαστρεβλώνουν την Ιστορία». Και να οι διηγήσεις για τον
Άρη, που είχε γονατίσει στην εκκλησία και που πίστευε, και να οι διηγήσεις για
ένα σταυρουδάκι του που υπήρχε και σε φωτογραφία αλλά κάποιοι το εξαφάνισαν.
Μια «εξαφάνιση» από μια φωτογραφία που αξίζει όσο εκατομμύρια λέξεις.
Την ώρα που ο παπα – Ανυπόμονος διηγιόταν είχαν περάσει ήδη 24 ώρες από την
εμφάνιση Σημίτη στο Δημοτικό Θέατρο της Λαμίας. Πολύς κόσμος, πολλή ζέστη,
λίγες ώρες πριν από το «μεσημέρι των πυρκαγιών». Ο κ. Σημίτης δεν δίστασε να
πει εκεί ότι «με λένε Πρωθυπουργό των φόρων. Εγώ όμως θέλω να είμαι ο
Πρωθυπουργός των σωστών φόρων». Η επίθεση στη Ν.Δ. καταχειροκροτήθηκε, το ίδιο
και οι ενωτικές του αναφορές το «όλοι μαζί» που τείνει να γίνει ένα από τα
μόνιμα συνθήματά του.
Ελάχιστες ώρες αργότερα το σκηνικό είχε αλλάξει. Ο λίβας που έκαιγε από το
πρωί τη Λαμία ήταν μόνον ένα πρώτο σημάδι αλλά αυτό που το πρωί φαινόταν ως
κίνδυνος το μεσημέρι είχε γίνει πραγματικότητα. Πυρκαγιές παντού…
Ο κ. Κ. Σημίτης επιφανειακά δεν άλλαξε το πρόγραμμά του θεμελίωσε το
νοσοκομείο της Κεντρικής Ελλάδας, εγκαινίασε τη γέφυρα στη Σπερχειάδα αλλά
στο ενδιάμεσο ενημερωνόταν για την εξέλιξη των πυρκαγιών. Είχε έλθει η ώρα να
δώσει εντολή στον κ. Αλ. Παπαδόπουλο να αναχωρήσει εσπευσμένα για την Αθήνα
και λίγο αργότερα ύστερα από μια μίνι – σύσκεψη με τους κ.κ. Β. Γιαννόπουλο,
Κ. Λαλιώτη, Βάσω Παπανδρέου και Θ. Τσουκάτο αποφάσισε να πάει και ο ίδιος
στην πυρκαγιά που είχε πια ξεσπάσει στα υψώματα, πάνω από τον Άγιο
Κωνσταντίνο. Από εκεί μίλησε με τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ πτέραρχο Τζογάνη και έδωσε
εντολή για συμμετοχή και των Ενόπλων Δυνάμεων στις προσπάθειες για την
κατάσβεση των πυρκαγιών.
Έτσι ο κ. Σημίτης άργησε για το δείπνο στον Άγιο Λουκά, στο κάστρο της Λαμίας.
Οι υπουργοί σχεδόν το μισό Υπουργικό Συμβούλιο (Αλ. Παπαδόπουλος, Βάσω
Παπανδρέου, Κ. Λαλιώτης, Μ. Παπαϊωάννου, Β. Γιαννόπουλος, Στ. Τζουμάκας, Λ.
Παπαδήμας, Α. Φούρας, Γ. Ανθόπουλος) αναγκάστηκαν να περιμένουν, γιατί
βεβαίως το δείπνο περιελάμβανε και ομιλία του Πρωθυπουργού.
Επόμενος σταθμός, Ρίο – Αντίρριο και Λευκάδα, σε δύο εβδομάδες. Το πανό που
ξεδίπλωσαν κάποια στελέχη οικολογικών οργανώσεων απέναντι από το Δημοτικό
Θέατρο της Λαμίας, και έγραφε «όχι στη ζεύξη του Μαλιακού», δεν θα υπάρχει εκεί.














