30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΑΝΟΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Μ’ ένα δισάκι στον ώμο.

ΖΕΙ: Με φαντασία.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στην αλληλεγγύη των λαών.

ΑΓΝΑΝΤΕΥΕΙ: Μέσα από τα μάτια των εγγονιών του.

ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ: Τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΕΙ: Τους αξερίζωτους νησιώτες.

ΑΚΟΥΕΙ: Τη φωνή του Ελληνισμού.

ΟΡΑΜΑΤΙΖΕΤΑΙ: Την ανατολή του δίκιου.

Ο Μανόλης Γλέζος λέει για τον εαυτό του πως μια ζωή είναι «μ’ ένα δισάκι
στον ώμο». Πρόσφατα αποκαλύφθηκε ότι είναι, εκτός από λαϊκός αγωνιστής, και…
λαϊκός φωτογράφος. Και όταν ερωτάται για τον Δήμο της Αθήνας, δεν κρύβει ότι
θα ήθελε να προσφέρει ­ υπό προϋποθέσεις ­ τις υπηρεσίες του. Όσο για την
Αριστερά του αύριο, παρατηρεί: «Σπίθα στη χόβολη».

ΕΡ.: Γερμανικές επανορθώσεις…

ΑΠ.: Δεν επαιτούμε, απαιτούμαι.

ΕΡ.: Να ελπίζουμε;

ΑΠ.: Ουκ απέλιπεν η ελπίς στους Έλληνες.

ΕΡ.: Πόσα χρόνια ταλαιπωρία;

ΑΠ.: Τετρακόσια χρόνια είμαστε σκλάβοι και ελευθερωθήκαμε.

ΕΡ.: Άλλες χώρες ήταν πιο τυχερές;

ΑΠ.: Είχαν κυβερνήσεις.

ΕΡ.: Γιατί έπρεπε να ζητήσουμε επανορθώσεις;

ΑΠ.: Γιατί δεν αντέχουμε την αδικία.

ΕΡ.: Ο Μανόλης Γλέζος και φωτογράφος;

ΑΠ.: Αφού αρνήθηκα να γίνω κάδρο.

ΕΡ.: Από πότε;

ΑΠ.: Από τότε που στα πειθαρχεία των φυλακών έφερνα στη μνήμη τη ζωή.

ΕΡ.: Ερασιτέχνης φωτογράφος;

ΑΠ.: Εραστής της τέχνης.

ΕΡ.: Καλλιτέχνης φωτογράφος;

ΑΠ.: Το κάλλος είναι το δέρας.

ΕΡ.: Συλλογή πόσων χρόνων;

ΑΠ.: Σχεδόν μισού αιώνα.

ΕΡ.: Θα βγάλετε σε βιβλίο τις φωτογραφίες;

ΑΠ.: Μου το συνιστούν οι σειρήνες και ο Ν. Σκουλάς.

ΕΡ.: Τα φράγματα για το νερό;

ΑΠ.: Ολοκληρωμένη αντιμετώπιση της λειψυδρίας, των πλημμυρών, της διάβρωσης.

ΕΡ.: Ανταπόκριση που είχατε από την επιτυχία στη Νάξο;

ΑΠ.: Μετά τα Πανεπιστήμια, τι να πουν και οι άλλοι;

ΕΡ.: Άλλο κρυφό ταλέντο;

ΑΠ.: Να μαθαίνω από τα λάθη μου.

ΕΡ.: Και λίγη πολιτική… Είστε ευχαριστημένος για ό,τι γίνεται;

ΑΠ.: Πώς να είμαι.

ΕΡ.: Γιατί;

ΑΠ.: Όταν θεωρείται αρεστό και στην αντιπολίτευση ακόμα.

ΕΡ.: Η πορεία των εθνικών;

ΑΠ.: Στραβοπατάει

ΕΡ.: Το Κυπριακό ειδικότερα;

ΑΠ.: Γιατί θέλεις να με πληγώνεις;

ΕΡ.: Τηλεφώνημα Κλίντον στον Κώστα Σημίτη;

ΑΠ.: Το είπε ο Νεόκοπος: «Τηλεφωνιάδες των Λαών Αμερικάνοι».

ΕΡ.: Τα οικονομικά;

ΑΠ.: Κάτω η κρατικοποίηση. Ζήτω η ιδιωτικοποίηση!!!

ΕΡ.: Οι εργαζόμενοι;

ΑΠ.: Ούτε αυτοί ζητούν την κοινωνικοποίηση.

ΕΡ.: Οι εκπαιδευτικοί και ο αγώνας τους;

ΑΠ.: Συνεχίζεται.

ΕΡ.: Συκοφαντήθηκαν;

ΑΠ.: Αυτό που μετράει είναι η γνώμη των μαθητών τους.

ΕΡ.: Τι έπρεπε να αποφύγουν;

ΑΠ.: Να υπερασπίζονται την αδιέξοδη, εδώ και χρόνια, επετηρίδα.

ΕΡ.: Τι έπρεπε να αποφύγει η κυβέρνηση;

ΑΠ.: Τις εξετάσεις, πριν απορροφηθούν οι αναπληρωτές και οι ωρομίσθιοι.

ΕΡ.: Η εμφάνιση των ΜΑΤ τον τελευταίο καιρό;

ΑΠ.: Εκτιμώ ιδιαίτερα τον Ρωμαίο. Θα ήθελα να μην είχα ακούσει τις δηλώσεις του.

ΕΡ.: Η εμφάνιση πιο σκληρών τάσεων στον χώρο των εργαζομένων;

ΑΠ.: Αντανάκλαση των πιο σκληρών μέτρων.

ΕΡ.: Δημοτικές εκλογές;

ΑΠ.: Τοπίο στην ομίχλη.

ΕΡ.: Δημοτικές εκλογές στην Αθήνα;

ΑΠ.: Το μετέωρο βήμα του πελαργού.

ΕΡ.: Θα θέλατε να είστε υποψήφιος για την Αθήνα;

ΑΠ.: Το βλέμμα του Οδυσσέα.

ΕΡ.: Ποιες πολιτικές δυνάμεις να σας στήριζαν;

ΑΠ.: Γύρω – γύρω όλοι, στη μέση ο Μανόλης.

ΕΡ.: Σας πειράζει που είστε εκτός Βουλής;

ΑΠ.: Σας πειράζει το βιβλίο μου: «Η συνείδηση της Πετραίας Γης».

ΕΡ.: Η Αριστερά σήμερα;

ΑΠ.: Σήμερα;

ΕΡ.: Η Αριστερά αύριο;

ΑΠ.: Σπίθα στη χόβολη.