ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ο λέων αναπαύεται

«Η δεύτερη ζώνη της Ένοπλης Ισλαμικής Ομάδας (GIA) αναλαμβάνει την ευθύνη για
τη δολοφονία του εχθρού του Θεού, του επονομαζόμενου Ματούμπ Λουνές». Υπάρχει
καλύτερος ορισμός του παραλόγου;

«Κι άλλη μουσική;». «Κι άλλα καμπυλικά;» (του Πλαντύ, από τη Μοντ)

Ο «ΛΕΩΝ της Καμπυλίας» αναπαύεται από την περασμένη Κυριακή στον κήπο του
σπιτιού του, ανάμεσα σε μια συκιά και μια κερασιά, όπως το είχε ζητήσει. Ο
Λουνές Ματούμπ δολοφονήθηκε την Πέμπτη σ’ ένα δρόμο κοντά στο χωριό του, το
Μπένι-Ντουάλα της Καμπυλίας, 100 χιλιόμετρα ανατολικά του Αλγερίου. Αν
αληθεύει η ανακοίνωση που έφτασε χθες στο Γαλλικό Πρακτορείο, ο δημοφιλής
τραγουδιστής δολοφονήθηκε από μια ισλαμική οργάνωση που διαφωνεί με τους
δολοφόνους της GIA ­ θεωρώντας τους, ίσως, υπερβολικά μετριοπαθείς. Ποιο να
ήταν άραγε το κίνητρο του φόνου; Ότι ο Ματούμπ αθέτησε την υπόσχεση που είχε
δώσει το 1994 στους απαγωγείς του να μην ξανατραγουδήσει; Ότι τασσόταν
εναντίον του δογματικού, φανατικού, καταπιεστικού ισλάμ; Ότι δεν έπαψε μέχρι
το τέλος να υποστηρίζει την ανάγκη μιας πολυπολιτισμικής Αλγερίας;

(«Σύντροφε της Επανάστασης/ Ακόμη κι αν το σώμα σου αποσυντεθεί/ τ’ όνομά σου
είναι Αιωνιότητα/ Φύγε εν ειρήνη, δεν θα υποχωρήσουμε/ Ό, τι κι αν γίνει/ Θα
είμαστε πάντα δικοί σου/ Ο τάφος μάς περιμένει όλους/ Σήμερα ή αύριο/ Θα σε
συναντήσουμε/ Δεν θα αφήσουμε τις αντιξοότητες/ Να συντρίψουν τη θέλησή μας/ Ο
θάνατός σου είναι ο όρκος μας.»).

Στην κηδεία του Ματούμπ την περασμένη Κυριακή, όπως και στις διαδηλώσεις που
είχαν γίνει τις προηγούμενες μέρες, το πλήθος φώναζε «Ζερουάλ, δολοφόνε!».
Πολλοί πίστευαν πράγματι ότι τον τραγουδιστή τον δολοφόνησαν παρακρατικοί,
επειδή δεν δίσταζε να τα βάλει και με το καθεστώς του Αλγερίου. Οι
περισσότεροι αναφέρονταν όμως στη δολοφονία της γλώσσας και της κουλτούρας
τους: την ερχόμενη Κυριακή τίθεται σε εφαρμογή ένας νόμος που καθιστά
υποχρεωτική τη χρήση της κλασικής αραβικής γλώσσας στα μέσα ενημέρωσης, τις
διασκέψεις, τις επίσημες ανακοινώσεις. Η γλώσσα των βερβερίνων μαζί με την
αλγερινή διάλεκτο των αραβικών και τα γαλλικά βγαίνουν στην παρανομία ­ κάτι
που ο Ματούμπ θεωρούσε ότι θα καταστρέψει την Αλγερία.

(«Πόσοι ακόμη σ’ ακολούθησαν/ Υπάρχουν πλέον στα χωριά μας/ περισσότεροι τάφοι
από σπίτια/ Οι σεΐχηδες που αποτελούν συνεχιστές τους/ Χορτασμένοι από θυσίες/
Γονατίζουν μπροστά στους μηδενιστές/ Που σπέρνουν τον τρόμο/ Και δεν σέβονται
κανένα χώρο/ Σφάζουν στο όνομα του Θεού/ Και με τη βία και τη φωτιά/ Τα βάζουν
με τους ανθρώπους της γνώσης/ Ποιος θα εκφράζει στο εξής την εντιμότητα;». «Ο
Επαναστάτης», ένα τραγούδι που ο Ματούμπ αγαπούσε ιδιαίτερα).

Η Καμπυλία, μια από τις φτωχότερες και πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της
Αλγερίας, δεν λέει να ησυχάσει. Τις τελευταίες μέρες θρήνησε δύο ακόμη θύματα
μεταξύ των νεαρών που ξεχύθηκαν στους δρόμους και βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις
σφαίρες των δυνάμεων ασφαλείας. Αντίθετα με το είδωλό τους, οι δύο νέοι ήταν
ανώνυμοι. Μα οι μανάδες τους το ίδιο θα τους κλάψουν.