[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΕΙΝΑΙ λίγο περίεργη αυτή η υπόθεση της Βουλής των Εφήβων. Πρόκειται, να το
διευκρινίσουμε, για μία εξαίρετη ιδέα. Είναι όμως αυτό που λέει; Είναι μια
Βουλή εφήβων και ­ ακόμη περισσότερο ­ είναι η Βουλή των Εφήβων;… Υπήρξαν
μερικά πράγματα που προβληματίζουν.

Το πρώτο είναι η γλώσσα που μίλησαν αυτά τα παιδιά μέσα στο Κοινοβούλιο.
Νομίζω ότι αυτή η γλώσσα δεν ήταν η δική τους. Δεν είναι η γλώσσα που ακούω να
αλλάζει καθημερινά στις παρέες των δεκαεξάρηδων, δεν είχε τα «περίεργα» ρήματα
(εις -άρω) ούτε το… ζωντανό συντακτικό με το οποίο κατά παράδοξο τρόπο
δένουν τις προτάσεις τους. Αντίθετα, εκεί μέσα στο Κοινοβούλιο, άκουσα
περισσότερο τη γλώσσα των μεγάλων στα χείλη των μικρών.

Κι ακόμη, εκεί μέσα, η συνέλευση των μικρών θύμιζε περισσότερο την
διαδικασιολαγνεία των μεγάλων παρά τη χάβρα των σχολικών τους
συνελεύσεων.Μπλοκαρισμένοι μού φάνηκαν οι έφηβοι κι όχι μόνο στη γλώσσα.Έξω,
να λυσσομανάει η αντιπαράθεση για την Παιδεία, δηλαδή για ό,τι πρωτίστως τους
αφορά, κι αυτοί μάλλον έχασαν την ευκαιρία… Έμειναν καθηλωμένοι στα έδρανα,
το ίδιο ευάλωτοι στον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν και οι μεγάλοι βουλευτές:
αυτόν της απομόνωσης.Αντί 300 παιδιά να προκαλέσουν αυτούς που τους φώναξαν
(ήτοι να διεκδικήσουν πραγματικά ρόλο βουλευτή), αντί να βγουν έξω και να ­
επί παραδείγματι ­ προσπαθήσουν να συνετίσουν τους «απέναντι», τελικά έμειναν
στα έδρανα.

Κι αν είναι αναμενόμενη η θεματολογία στις συνελεύσεις των (μεγάλων)
βουλευτών, αυτή μόνο ως κακέκτυπο θα αναπαραγόταν ­ όπως και έγινε ­ στη
συνέλευση των εφήβων.Δεν θα ήταν προτιμότερο να διεκδικήσουν οι ίδιοι τις
κατευθύνσεις και την μορφή των συνελεύσεών τους;Και ακόμη ας διεκδικήσουν (για
να δώσουν κύρος) την αντιπροσωπευτικότητα της Βουλής τους, αφού μια καλή
έκθεση (όπως ισχύει τώρα) σαφώς δεν είναι (και δεν πρέπει να είναι) το
μοναδικό κριτήριο. Μήπως θα ήταν προτιμότερο να χρησιμοποιηθούν ως εκλογικό
σώμα τα σχολικά συμβούλια;