Να μην ανοίξουν τα «αυγά του φιδιού»

«Η βία στην εκπαίδευση πρέπει επιτέλους να σταματήσει. Τα “αυγά του φιδιού”
που όλοι βλέπουμε δεν πρέπει να επωαστούν. Χρειάζεται ένα άλλο, ήρεμο κλίμα,
γιατί με αυτό που υπάρχει τώρα και που κατά τη γνώμη μου διαμορφώνεται με την
ευθύνη των πολιτικών υπευθύνων, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε. Δεν μπορεί η
κοινωνία να παρακολουθεί τέτοιες συγκρούσεις, σε μια εποχή που τίθεται ζήτημα
αλλαγών στην Παιδεία».

ΑΥΤΟ ΤΟ αγωνιώδες μήνυμα στέλνει προς κάθε κατεύθυνση ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ
Νίκος Τσούλιας, που χθες επέστρεψε στο σπίτι του μετά τη διήμερη νοσηλεία του
με μώλωπες και ελαφρά διάσειση στον Ερυθρό Σταυρό. Ο κ. Τσούλιας μιλάει στα
«ΝΕΑ» για τη βάρβαρη επίθεση που δέχθηκε από ομάδα αγνώστων νεαρών, αλλά και
για τη χθεσινή δολοφονική επίθεση εναντίον του φοιτητή στα δικαστήρια, για τη
στάση του κ. Αρσένη, τα ΜΑΤ, τους προπηλακισμούς εκπαιδευτικών και τις
αγριότητες των τελευταίων ημερών. Εφ’ όλης της ύλης.

Η συζήτηση, αναπόφευκτα, ξεκινάει από την επίθεση εναντίον του: «Με τρομάζει
ότι μπορεί να θεωρηθεί πολιτική δράση αυτή η βαρβαρότητα. Ήταν κάτι πρωτόγνωρο
για μένα, ένιωσα ότι μπορεί να χάσω τη ζωή μου κι όλα γύριζαν στο μυαλό μου με
τρομερή ταχύτητα. Ένιωσα την ανάγκη να προσευχηθώ. Μέσα από τις πράξεις τους
ένιωθα να καταρρακώνεται η έννοια της ανθρώπινης ιδιότητας και η ιδιότητα του
προέδρου της ΟΛΜΕ». Όμως η επίθεση, δεν ήρθε απροειδοποίητα. «Είχαν προηγηθεί
απειλές και απειλητικά τηλεφωνήματα κατά της ζωής μου στη γυναίκα μου. Αυτοί
που μιλούσαν στο τηλέφωνο δε θύμιζαν ανθρώπους που συνδέονται με τα προβλήματα
της εκπαίδευσης, είχαν μάλλον μαφιόζικο στυλ. Όταν μάλιστα είδα στο
συλλαλητήριο ότι αποδοκίμαζαν και εκπροσώπους κομμάτων όπως τη γενική
γραμματέα του ΚΚΕ, πλέον πίστεψα ότι κάτι ετοιμάζεται. Όμως την επόμενη μέρα
επρόκειτο να πάω μάρτυρας υπεράσπισης σε συλληφθέντες κι έτσι νόμισα ότι
τελικά δεν θα χτυπούσαν».

«ΠΩΣ ΓΛΙΤΩΣΑ»

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πώς συνέβη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: «Ξαφνικά, μια ομάδα από 80-100 άγνωστα νεαρά πρόσωπα, άρχισαν να
πετάνε γιαούρτια και αυγά και μετά μου επιτέθηκαν. Πολλοί συνάδελφοι
προσπάθησαν να με προστατεύσουν, όμως δεν το κατάφεραν. Άρχισαν να με χτυπούν,
ώσπου ευτυχώς με προστάτευσε ένας ηλικιωμένος, γύρω στα 70, με το σώμα του. Ας
είναι καλά ο άνθρωπος. Σταμάτησαν να χτυπούν για λίγο, φαίνεται ότι τον
σεβάστηκαν. Μετά όμως που απομακρύνθηκε συνέχισαν. Με στρίμωξαν και βρέθηκα
περικυκλωμένος και μόνος. Εκείνη τη στιγμή, άρχισα να προσεύχομαι και κατάλαβα
ότι κινδυνεύει η ζωή μου. Δεν έχω, βλέπετε, εμπειρία τέτοιου “πολέμου”. Στο
τέλος, ευτυχώς με προστάτευσαν ακόμα και κάποιοι που ήταν μέσα στο επιτιθέμενο
πλήθος, λέγοντας στους άλλους “ε, όχι και να τον σκοτώσετε!”. Τους ευγνωμονώ
γι’ αυτό. Έπαιξαν καταλυτικό ρόλο».

ΕΡ.: Αν βλέπατε τώρα κάποιον από τους επιτιθέμενους, θα του μιλούσατε;

ΑΠ.: «Θα προσπαθούσα να καταλάβω αν είχε αγωνία για τα θέματα της εκπαίδευσης.
Αν πράγματι είχε, τότε ναι, θα του μιλούσα. Νομίζω όμως ότι ήταν οργανωμένο
σχέδιο και φάνηκε αυτό με τον τρόπο που δρούσαν. Αλλά δεν μπορεί να θεωρείται
κοινωνικός αγώνας η εξόντωση…».

«ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ»

ΕΡ.: Ποιοι ήταν τελικά και γιατί επιτέθηκαν;

ΑΠ.: «Ήταν νεαροί. Η ταυτότητά τους πρέπει να ανήκει στους γνωστούς χώρους που
έχουν αναπτύξει δράση με βία απέναντι στις διαφορετικές απόψεις. Η αιτία, από
όσα τουλάχιστον κραύγαζαν, ήταν ότι καταδίκασα τις βιαιότητες κατά υποψηφίων
που έγιναν έξω από τα εξεταστικά κέντρα. Ως πρόεδρος της ΟΛΜΕ, όμως, όφειλα να
καταδικάσω τα φαινόμενα βίας».

ΕΡ.: Θα θέλατε να είχε επέμβει η Αστυνομία, όταν χτυπούσαν;

ΑΠ.: «Δεν ήταν κοντά. Αν είχαν επέμβει πάντως, τα πράγματα θα ήταν πιο
σύνθετα. Ίσως αυτό προκαλούσε κι άλλα επεισόδια, οπότε θα’ λεγα όχι. Όμως δεν
μπορεί να χρειάζεται να μάθουμε πολεμικές τέχνες για να πάμε στην πορεία ούτε
να είναι πρώτη είδηση ο ξυλοδαρμός και να αγνοείται το πολιτικό μήνυμα για
καλύτερη παιδεία, για την οποία μαχόμαστε».

ΕΡ.: Όμως τόσο η περυσινή απεργία όσο και τα τωρινά συνέβησαν
για οικονομικά αιτήματα και για την επετηρίδα.

ΑΠ.: «Αυτό οφείλεται στη θεματολογία που επιλέγουν τα περισσότερα ΜΜΕ. Ποτέ
δεν πέρασαν τις συζητήσεις που κάνουμε για την Παιδεία, όμως επιλεκτικά
δείχνουν γεγονότα, όπως λ.χ., το δικό μου. Δεν κάνουμε όλο αυτό τον αγώνα για
πεντοχίλιαρα. Είναι λάθος αυτή η εντύπωση».

ΟΙ ΠΡΟΠΗΛΑΚΙΣΜΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ

ΕΡ.: Πιστεύετε ότι αυτοί που έκαναν επεισόδια, όπως το ξεγύμνωμα
υποψηφίων, ήταν εκπαιδευτικοί;

ΑΠ.: «Όχι, αλλά ακόμα κι αν κάποιοι ήταν, πρόκειται για οριακές περιπτώσεις».

ΕΡ.: Ήταν όμως θεμιτή η αντίδραση με αποκλεισμούς σχολείων και
παρεμπόδιση υποψηφίων;

ΑΠ.: «Το κλίμα αντιπαράθεσης ξεκίνησε από την άρνηση διαλόγου του υπ. Παιδείας
με την εκπαιδευτική κοινότητα, πρακτική που διευκόλυνε τις δυνάμεις της
σύγκρουσης. Αυτό είναι το σημείο-κλειδί».

ΕΡ.: Ο υπουργός Παιδείας λέει ότι διάλογος έγινε, όμως ο νόμος
ψηφίστηκε και έπρεπε να εφαρμοστεί.

ΑΠ.: «Ο υπουργός Παιδείας έχει αναγορεύσει την τακτική άλλων χώρων σε
λειτουργία της εκπαίδευσης. Ακολούθησε προσχηματική λογική. Εμείς είχαμε
ζητήσει διάλογο πριν ψηφιστεί ο νόμος και δεν έγινε. Θεωρώ απαράδεκτο ότι εν
όψει αλλαγών δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν η γνώμη των εκπαιδευτικών. Ας δει ο
υπουργός τι γίνεται στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου οι ενώσεις καθηγητών
έχουν θεσμική συμμετοχή στις μεταρρυθμίσεις».

ΕΡ.: Αλλά δεν έχουν επετηρίδα…

ΑΠ.: «Δεν υπάρχει όμως και το έλλειμμα των καθηγητικών σχολών που έχουμε στην
Ελλάδα. Εδώ, λ.χ., ένας πτυχιούχος είτε πάει στον ΟΤΕ είτε στην εκπαίδευση,
έχει το ίδιο μορφωτικό υπόβαθρο. Στα ευρωπαϊκά συνέδρια ντρεπόμαστε να λέμε
πώς διαμορφώνεται ο εκπαιδευτικός στην Ελλάδα».

ΑΛΛΟΣ ΘΕΡΙΖΕΙ…

ΕΡ.: Ο κ. Αρσένης, αναφερόμενος στο επεισόδιο, είπε
«σπέρνεις ό,τι θερίζεις». Πώς το σχολιάζετε;

ΑΠ.: «Είναι σύνηθες στην ελληνική δημόσια ζωή, άλλος να σπέρνει κι άλλος να
θερίζει… Και κάποιοι βιάζονται να εκμεταλλευτούν γεγονότα, όταν δεν θέλουν
να αναλάβουν ευθύνες. Σήμερα είναι τραυματισμένη η δημόσια εκπαίδευση και
αυτοί που έχουν τις ευθύνες πρέπει να τις αναλάβουν. Στην ΟΛΜΕ παίρνουμε
συνετές αποφάσεις, μέσα στην κουλτούρα του εκπαιδευτικού κινήματος, αλλά το
υπ. Παιδείας μάς απαξίωσε και ευνόησε τα γνωστά φαινόμενα. Και τονίζω ότι δεν
υπάρχει διαφοροποίηση μεταξύ προέδρου και ΟΛΜΕ, γιατί είδα ότι ο υπουργός αυτό
που είπε αρχικά το απέδωσε σε μένα και κατόπιν το μετέθεσε στην ΟΛΜΕ».

ΕΡ.: Η ΟΛΜΕ είναι ένα πράγμα όμως;

ΑΠ.: «Στην ΟΛΜΕ δρουν σαφώς πολλοί χώροι, υπάρχουν πέντε παρατάξεις. Ωστόσο
μέσα από δημοκρατικές λειτουργίες γίνεται η σύνθεση της πλειοψηφίας και τις
αποφάσεις της οφείλουν να τις υπηρετούν όλοι».

ΤΑ ΜΑΤ

ΕΡ.: Καταδικάσατε τα επεισόδια εις βάρος των υποψηφίων. Για τη δράση
των ΜΑΤ τι λέτε;

ΑΠ.: «Μα, πριν από όλα, καταδικάσαμε το αστυνομικό κλίμα και τη βία της
καταστολής. Αυτό το σκηνικό διαμόρφωσε τα υπόλοιπα. Αν δεν υπήρχε η αστυνομική
βία, δεν πιστεύω να είχαμε επεισόδια. Εξάλλου ως ΟΛΜΕ είχαμε πει ότι
παρεμβαίνουμε στους υποψηφίους με “αποφασιστική πειθώ”. Δεν υπήρχε απόφαση για
φυσική παρεμπόδιση και μορφές βίας. Έτσι ήμουν υποχρεωμένος, εκτός από την
καταδίκη της αστυνομικής βίας, να υποστηρίξω την εικόνα του εκπαιδευτικού από
την αλλοίωση. Γιατί εμείς διαπαιδαγωγούμε τους πολίτες στην πιο κρίσιμη ηλικία
τους. Και πρέπει να είμαστε αυστηροί με τον εαυτό μας, γιατί το παιδαγωγικό
μοντέλο δεν διαμορφώνεται μόνο στην αίθουσα, αλλά με τη στάση ζωής».

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΗ

Για την επίθεση εναντίον του φοιτητή, ο κ. Τσούλιας είπε: «Με τρομάζει το
γεγονός. Ανησυχώ για τη ζωή του. Η βία στην εκπαίδευση πρέπει να σταματήσει.
Αυτά τα “αυγά του φιδιού” δεν πρέπει να επωαστούν». Μπορεί να εκδηλώνεται εδώ
ένα «παρακράτος;» ρωτάμε. «Δεν μπορώ να το αποκλείσω. Είναι γνωστό ότι
υπάρχουν φασιστικές ομάδες. Αλλά για παρακρατικές ομάδες με την κλασική
έννοια, δεν νομίζω. Πάντως, δεν έχω εμπειρία για τους πολιτικούς
αποχρωματισμούς των πράξεων βίας».

ΝΕΕΣ ΕΝΤΑΣΕΙΣ

ΕΡ.: Όταν οι αντιδράσεις για την επετηρίδα αποκλιμακωθούν, ποια
νομίζετε ότι θα είναι η επόμενη ένταση;

ΑΠ.: «Επόμενα σημεία αιχμής, από τον Σεπτέμβριο, θα είναι η εφαρμογή του
Ενιαίου Λυκείου και η τεχνικοεπαγγελματική εκπαίδευση, για την οποία κανείς
δεν ξέρει ακόμη τα αναλυτικά προγράμματα και δεν έχουμε βιβλία. Εξάλλου οι
μαθητές θα αντιμετωπίσουν και ένα σκληρό εξεταστικό τοπίο».

ΕΡ.: Αύριο ξεκινούν οι Γενικές Εξετάσεις. Το αίμα των
δεκαοκτάρηδων βράζει. Μήπως με αυτά τα γεγονότα
δημιουργείται ένα αρνητικό κλίμα;

ΑΠ.: «Ο μαθητής βιώνει τον καθηγητή στην αίθουσα και ξέρει την κουλτούρα του.
Δεν θα πρέπει να επηρεαστεί από τα περιστατικά που συνέβησαν, αλλά να πάει
στις εξετάσεις του με ψυχραιμία. Για μας, είναι ιερή αυτή η στιγμή του».