Οι νονοί του μαύρου χρήματος

Οι φορολογικοί παράδεισοι βρίσκονται υπό διωγμό; Μια σειρά από διεθνείς
πρωτοβουλίες βάζουν στο στόχαστρο την κυκλοφορία του μαύρου χρήματος, το οποίο
κρύβεται σε χώρες που έχουν γίνει συνώνυμο του τραπεζικού απορρήτου.Η ΑΡΧΗ
έγινε τον περασμένο μήνα, στη Σύνοδο Κορυφής του Μπίρμιγχαμ, όταν ο Γάλλος
πρόεδρος Ζακ Σιράκ κήρυξε τον πόλεμο στους φορολογικούς παραδείσους.

Τη σκυτάλη πήρε ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως που
πρότεινε συγκεκριμένα μέτρα, μεταξύ των οποίων ο αναπροσδιορισμός της
εταιρικής έδρας, ο καλύτερος έλεγχος των ξένων εταιρειών και η καλύτερη
πρόσβαση στους τραπεζικούς λογαριασμούς. Το τρίτο πλήγμα ήρθε από την
Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι Βρυξέλλες κατηγόρησαν ευθέως τα νησιά της Μάγχης, την
Ιρλανδία και το Γιβραλτάρ ότι ξεπλένουν βρώμικο χρήμα που είναι προϊόν
λαθρεμπορίου ναρκωτικών και αισχροκέρδειας.

ΤΑ ΠΛΗΓΜΑΤΑ

Πάντως, η απελευθέρωση της παγκόσμιας οικονομίας και η προοδευτική κατάργηση
των περιορισμών στη διακίνηση κεφαλαίων ήδη πλήττουν τις χώρες που θεωρούνταν
παραδοσιακά καταφύγια του μαύρου χρήματος: Υπόθεση Ντιμά στη Γαλλία, αποκάλυψη
ότι αμοιβαίο κεφάλαιο του Τζέρσι ανήκε στον Βρετανό υφυπουργό Οικονομικών
Τζέφρι Ρόμπινσον, έρευνες για την περιουσία της οικογένειας Μπούτο, παράνομη
χρηματοδότηση κομμάτων, κρυφές προμήθειες σε κρατικά συμβόλαια…

Σκάνδαλα που συνήθως κρύβονται πίσω από μια εταιρεία – βιτρίνα, η οποία έχει
την έδρα της σε έναν από τους φορολογικούς παραδείσους.

ΠΡΟΪΟΝΤΑ

Παρά τις απειλές, οι φορολογικοί παράδεισοι επιβιώνουν. Διαθέτουν πάντα ένα
ολόκληρο επιτελείο από δικηγόρους, οικονομικούς συμβούλους και ειδικούς
λογιστές, που μοναδικός τους σκοπός είναι να καταστρατηγούν τα παραδοσιακά
οικονομικά σύνορα και από το Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη ή το Τόκιο να προσφέρουν
στους απαιτητικούς πελάτες τους μια ευρεία γκάμα χρηματοοικονομικών προϊόντων
(παράγωγα, προθεσμιακά συμβόλαια, αμοιβαία κεφάλαια).

Παντοδύναμοι «νονοί» προστατεύουν τους παραδείσους του μαύρου χρήματος.
Αγγλοσαξονικά αμοιβαία κεφάλαια και εταιρείες ξέρουν να κάνουν καλά τη δουλειά
τους μέσα από το Χρηματιστήριο του Λονδίνου, δυσκολεύοντας έτσι τα περιθώρια
κίνησης των βρετανικών αρχών.

ΠΟΙΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ ΠΟΙΟΥΣ

Για να μη θίξει την ιρλανδική ευαισθησία, το Λονδίνο αποφεύγει να ασκήσει
πιέσεις στην Ιρλανδία, ώστε να εντείνει τους ελέγχους στη μαύρη οικονομία που
ανθεί στην παλιά προκυμαία του Δουβλίνου. Η Ισπανία, που διεκδικεί την
κυριαρχία του Γιβραλτάρ, έχει επίσης την συγκυριαρχία του παραδείσου της
Ανδόρας. Η Γαλλία προστατεύει το Μονακό. Το Βέλγιο φροντίζει για τους
«επενδυτές» του Λουξεμβούργου. Το ίδιο κάνει και η Ολλανδία για τις Ολλανδικές
Αντίλλες και η Γερμανία για το Λιχτενστάιν. Οι προστάτες κινητοποιούνται χωρίς
αιδώ όταν πρόκειται να τορπιλίσουν κάποια διεθνή πρωτοβουλία που θεωρούν ότι
αντιτίθεται στα συμφέροντά τους.

Απόδειξη, η άρνηση της Ελβετίας και του Λουξεμβούργου να προσυπογράψουν την
καταδίκη των φορολογικών παραδείσων που διατυπώθηκε από τον Οργανισμό
Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως.