[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ είναι εντυπωσιακοί. Πάνω από 1.200.000 μαθητές στις ΗΠΑ έχουν
εγκαταλείψει οικειοθελώς το εκπαιδευτικό σύστημα κι έχουν επιλέξει την κατ’
οίκον διδασκαλία. Τα αποτελέσματα δεν είναι λιγότερο εντυπωσιακά: στις
εξετάσεις για το απολυτήριο οι μαθητές αυτοί έχουν βαθμολογία κατά 30 μονάδες
υψηλότερη από την βαθμολογία των υπολοίπων μαθητών. Φυσικά υπήρξαν
αντιδράσεις. Οι καθηγητές για παράδειγμα ­ ποιοι άλλοι θα πείτε ­ προσέφυγαν
στα δικαστήρια αμφισβητώντας το δικαίωμα των γονιών να διδάσκουν τα παιδιά
τους αν δεν είναι οι ίδιοι καθηγητές. Η προσφυγή τους απορρίφθηκε. Και φυσικά
αυτοί που επιλέγουν να εγκαταλείψουν το σχολείο, το κάνουν για πολλούς και
διαφορετικούς λόγους. Άλλοι για θρησκευτικούς ­ πιστεύουν ότι στα δημόσια
σχολεία η αγωγή δεν είναι αρκούντως χριστιανική. Άλλοι ­ μαύροι κυρίως αυτοί ­
επειδή φοβούνται να στείλουν τα παιδιά τους σε ένα σχολείο που δεν εγγυάται
ούτε καν τη σωματική τους ακεραιότητα. Και άλλοι πάλι ­ ίσως οι πιο κοντινοί
μας, που ο αριθμός τους αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια ­ επειδή το σχολείο δεν
ανταποκρίνεται πια στις προσδοκίες τους, δεν παρέχει τις γνώσεις και τα εφόδια
που θεωρούν απαραίτητα για το μέλλον των παιδιών τους. Κανείς βέβαια δεν
ισχυρίζεται ότι η κατ’ οίκον διδασκαλία μπορεί να αποτελέσει την αιχμή μιας
εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Για τους περισσότερους γονείς άλλωστε που είναι
αναγκασμένοι να δουλεύουν πιο πολύ απ’ ό,τι αντέχουν, μάλλον με κακόγουστο
αστείο θα μοιάζει μια τέτοια «λύση».

Είναι αυτοί οι ίδιοι οι γονείς όμως που σήμερα νιώθουν εγκλωβισμένοι σε
διλήμματα που δεν μπορούν να απαντήσουν. Ακούνε τις φιλόδοξες διακηρύξεις για
εκπαιδευτική μεταρρύθμιση ενώ ζούνε ταυτόχρονα το κλίμα αντιπαράθεσης στα
σχολεία, παρακολουθούν τις συνεχείς κινητοποιήσεις, πότε για την αξιολόγηση,
πότε για το μισθολόγιο και πότε για την επετηρίδα και φυσικά κατανοούν ότι το
μόνο που δεν «καίει» την εκπαδευτική κοινότητα είναι η ποιότητα των σχολείων.
Οι ίδιοι ασφαλώς δεν έχουν ερωτηθεί ποτέ για τίποτα. Ακόμα χειρότερα ­ όσοι
δεν αντέχουν τα δίδακτρα των ιδιωτικών ­ δεν έχουν την παραμικρή δυνατότητα να
αντιδράσουν. Είναι σ’ αυτούς τους γονείς λοιπόν που η κατ’ οίκον διδασκαλία θα
μπορούσε να προσφέρει μια οριακή, κατ’ ανάγκην, δυνατότητα επιλογής. Έστω και
σαν ψήφο δυσπιστίας προς το εκπαιδευτικό κατεστημένο!