ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Μια παταγώδης αποτυχία

Η αφετηρία. Κολομβιανοί αγρότες μεταφέρουν φύλλα κόκας. Όσο αυξάνεται η παραγωγή, τόσο πέφτουν οι τιμές της κοκαΐνης στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ

Να υπάρχει άραγε ένας, έστω ένας, από τους ηγέτες που έλαβαν μέρος στη
διάσκεψη του ΟΗΕ για τα ναρκωτικά, ο οποίος να πιστεύει ότι οι αποφάσεις που
ελήφθησαν θα υλοποιηθούν;

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Κλίντον εμφανίστηκε τις προάλλες στο CNN και απηύθυνε το εξής
μήνυμα: «Πιστεύετε ότι ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών έχει αποτύχει παταγωδώς;
Εγώ ναι. Κάθε χρόνο χάνουμε 17 δισεκατομμύρια δολάρια. Και επιπλέον,
προκαλούμε μεγαλύτερο έγκλημα απ’ αυτό που θέλουμε να σταματήσουμε.
Χρειαζόμαστε μια πολιτική για τα ναρκωτικά που να στηρίζεται στην κοινή λογική».

Επρόκειτο βέβαια για τέχνασμα, για απάτη. Ο άνθρωπος που «μιλούσε» ήταν ο
Κλίντον, αλλά η φωνή δεν ανήκε σ’ αυτόν. Ο αμερικανός πρόεδρος, όπως και οι
περισσότεροι από τους ηγέτες ή αντιπροσώπους των 150 χωρών που έλαβαν μέρος
στην τριήμερη διεθνή διάσκεψη του ΟΗΕ, υποστηρίζουν την «παραδοσιακή» γραμμή
για την αντιμετώπιση των ναρκωτικών. Μια γραμμή που στηρίζεται κυρίως στην
καταστολή, και που θα εμπλουτισθεί τώρα με μια προπαγανδιστική εκστρατεία από
τα μέσα ενημέρωσης. Δύο δισεκατομμύρια δολάρια θα δαπανήσουν οι Ηνωμένες
Πολιτείες για να πείσουν τη νεολαία τους να αποφύγει τον πειρασμό. Ούτε ένα
δολάριο, όμως, έκριναν ότι δεν πρέπει να δαπανηθεί ως κίνητρο για να
εγκαταλείψουν οι αγρότες του Τρίτου Κόσμου την καλλιέργεια ναρκωτικών ουσιών
χάρις στην οποία επιβιώνουν. Η γραμμή αυτή έχει αποτύχει, υποστηρίζει ο Ήθαν
Νέιντελμαν, πρόεδρος του Κέντρου Λίντσμιθ της Νέας Υόρκης που είχε την ιδέα
για το τηλεοπτικό «τρικ» με τον Κλίντον. Τα τελευταία χρόνια, παρά τις
στρατιωτικές επιχειρήσεις στα καρτέλ του Μεξικού και της Κολομβίας, η εισροή
ναρκωτικών στην Ευρώπη και την Αμερική δεν έχει πάψει να αυξάνεται, οι τιμές
να πέφτουν και η κατανάλωση να ανεβαίνει. Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται
κυρίως με την κοκαΐνη, ενώ ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και η αύξηση της
παραγωγής του οπίου, που χρησιμοποιείται στην παρασκευή ηρωίνης. Επιπλέον,
παρ’ όλο που μελέτες στις ΗΠΑ έχουν δείξει ότι 1 δολάριο που επενδύεται στη
θεραπεία ισοδυναμεί με 7 δολάρια για την καταστολή, στην πράξη γίνεται ακριβώς
το αντίθετο. Και επιτυχημένες πρακτικές όπως η διανομή καθαρών συρίγγων στους
ηρωινομανείς εγκαταλείπονται.

Οι αντιπρόσωποι της Ελβετίας και της Ολλανδίας στη διάσκεψη το τόνισαν όσο πιο
καθαρά μπορούσαν: η ανοχή των «μαλακών ναρκωτικών» και η ελεγχόμενη χορήγηση
ηρωίνης από το κράτος έχουν αποτελέσματα. Μα οι ψύχραιμες αυτές φωνές πνίγηκαν
μέσα στις φιλόδοξες διακηρύξεις, τις γενναιόδωρες υποσχέσεις και τα γενικόλογα
ψηφίσματα. Όπως πνίγηκε και η έκκληση που απηύθυναν προς τον Γενικό Γραμματέα
του ΟΗΕ 630 πολιτικοί, συγγραφείς και φιλόσοφοι από 36 χώρες, ζητώντας την
αποποινικοποίηση της χρήσης. «Η έμφαση στην καταστολή ας δώσει τη θέση της
στην κοινή λογική, την επιστήμη, τη δημόσια υγεία και τα ανθρώπινα
δικαιώματα», εύχονται οι προσωπικότητες που υπογράφουν.

Μήπως όμως τότε ανακοπεί η τόσο επιτυχημένη πορεία που έχουν στα διεθνή
χρηματιστήρια οι ιδιωτικές φυλακές;