Συμμαθητές σε μια νέα πατρίδα

«Θέλαμε να κερδίσουμε και κερδίσαμε. Για τους εαυτούς μας, τους γονείς μας
και για το σχολείο μας. Σας ευχαριστούμε». Με τα μετάλλια κρεμασμένα στο
στήθος τους, και την ικανοποίηση ότι μπορούν να είναι ανάμεσα στους πρώτους,
οι μαθητές του Διαπολιτισμικού επέστρεψαν νικητές και το γιόρτασαν με
νεροπόλεμο στο προαύλιο του σχολείου τους.

Οι νικητές. «Θέλαμε να κερδίσουμε και κερδίσαμε». Αυτό είπαν οι μικροί μαθητές που υποσχέθηκαν την επόμενη χρονιά να επαναλάβουν τον θρίαμβό τους

ΤΑ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑΤΑ και οι φωνές των παιδιών που γιόρταζαν μαζί με τους
συμμαθητές τους τη μεγάλη νίκη ξεσήκωνε ολόκληρη τη γειτονιά στην 31η οδό στο
Ελληνικό. Ένδεκα μαθητές του Σχολείου Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης στο Ελληνικό
ήταν ανάμεσα στους νικητές των πανελληνίων σχολικών αγώνων στο χορό και την
μουσική. Ο Ράντυ, ο Άρτζι, ο Ντάργουιν, ο Ρέναλντ και ο Έντμαρ ήταν οι «MEGA
BOYS». Η Σέριλ, η Κάρεν, η Αίρλκεν, η Τζώρτζια, η Αν-Μαρί ήταν οι «GIRLS
INSANE». Σκέφτηκαν μια χορογραφία, την εκτέλεσαν και χάρισαν στο σχολείο τους
το βραβείο. Θα μπορούσαν να μην είχαν συναντηθεί ποτέ. Άλλωστε στην πατρίδα
τους, τις Φιλιππίνες, τα χωριά τους ήταν χιλιόμετρα μακριά.

Ο Άρτζυ Ραφαέλ ήρθε στην Ελλαδα πριν από δύο χρόνια. Οι γονείς του δουλεύουν
σαν οικιακοί βοηθοί. Του αρέσει να χορεύει ραπ και ήταν ο μοναδικός από τους
μαθητές του παρέλαβαν το βραβείο τους φορώντας ανάποδα το καπελάκι του.
«Χορέψαμε γιατί μας αρέσει ο χορός. Μακάρι να μπορούσα να έπαιρνα μέρος και
την επόμενη χρονιά, για να φέρουμε στο σχολείο μας το πρώτο βραβείο». Ο Άρτζυ
μαζί με τον αδερφό του θα επιστρέψουν την επόμενη χρονιά στην πατρίδα τους. Οι
γονείς τους θα μείνουν στην Ελλάδα για να δουλέψουν. «Δεν νιώθαμε διαφορετικοί
από τα άλλα παιδιά που διαγωνίστηκαν. Μπορεί να μην είμαστε Έλληνες αλλά η
Ελλάδα ήταν για εμάς μια ζεστή αγκαλιά. Η νίκη μας ήταν ένα δώρο στο σχολείο μας».

Η 14χρονη Λυβία από την Αλβανία χάρισε στο σχολείο της το τρίτο βραβείο στον
πανελλήνιο διαγωνισμό βιολιού. Ήρθε στην Ελλάδα το 1990. Δεν ήξερε καθόλου
ελληνικά. Η μουσική είναι η μεγάλη της αγάπη. «Προσπάθησα πολύ για να τα
καταφέρω. Για να μπορέσω να πείσω ότι δεν είμαι διαφορετική από τα άλλα
παιδιά. Αρκετοί με κορόιδευαν και με κατηγορούσαν λέγοντάς μου ότι όλοι οι
συμπατριώτες μου είναι κλέφτες και ότι δεν μας θέλουν. Εδώ στο σχολείο μας
είναι διαφορετικά. Είμαστε όλοι από διαφορετικές χώρες και ο ένας καταλαβαίνει
τα προβλήματα του άλλου. Το ίδιο και οι καθηγητές μας».

Παραδοσιακούς χορούς από την πατρίδα της την Γκάνα χόρεψε μαζί με τους συμμαθητές της η Τζώρτζια, ένα από τα παιδιά του Διαπολιτισμικού Σχολείου

«Τα βραβεία των παιδιών ήταν η ικανοποίηση για τις προσπάθειες όλων μας», λέει
η κύρια Μάγδα Βελτίστα, διευθύντρια του Διαπολιτισμικού. Πριν από μερικές
ημέρες τα παιδιά χόρεψαν στο Φεστιβάλ του Δήμου Ελληνικού χορούς από τις
πατρίδες τους και εντυπωσίασαν. «Ήταν η πρώτη φορά που είδαμε τους γονείς
τους, ανθρώπους φοβισμένους, αρκετοί από τους οποίους δεν έχουν ούτε άδειες
παραμονής να καμαρώνουν για τα παιδιά τους», προσθέτει η κ. Σοφού, γυμνάστρια
στο σχολείο. «Έπειτα ήρθαν και τα βραβεία και η χαρά μεγάλωσε».