[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΑΠΟ ΤΟ «θα συνεχίσω να μιλάω κι ας ενοχλούνται κάποιοι», φτάσαμε αισίως στο
«ας μη φοβούνται οι κυβερνώντες» και από το «δεν διεκδικεί ρόλο εθνάρχη»
φτάσαμε στο «θα μπορούσε να είναι εθνάρχης υπό προϋποθέσεις»…

Ο νέος Αρχιεπίσκοπος φρόντισε από την αρχή να ξεκαθαρίσει ότι δεν είναι
κανένας τυχαίος που θα κλειστεί στην Μονή Πετράκη στέλνοντας δύο φορές τον
χρόνο το διάγγελμά του στο ποίμνιο…

Δυναμικός και αεικίνητος, συγκρινόμενος μάλιστα με το πρότερο εκκλησιαστικό
μας παρελθόν, προσπαθεί να δείξει ότι μπορεί να είναι «και παπάς και ζευγάς».

Και βέβαια αν μπορεί να το καταφέρει, μπράβο του…

Όμως πρέπει να προσέξει κανείς δύο πολύ σημαντικές λεπτομέρειες στην στάση του
από την ενθρόνισή του μέχρι σήμερα…

Το πρώτο είναι, τι πραγματικά λέει και το δεύτερο είναι, το τι φαίνεται ότι λέει…

Για να το ξεκαθαρίσουμε: Ο νέος Αρχιεπίσκοπος μάλλον επαναλαμβάνει συμβατικές
φράσεις της τελευταίας 20ετίας.

Μήπως είναι ρηξικέλευθη η ρήση «να μη νιώθουμε μειονεκτικοί απέναντι στους Ευρωπαίους»;

Ή μήπως είναι ριζοσπαστική η πρόταση στα παιδιά των Λυκείων «επιστρέψτε στην
εκκλησία για να ξεφύγετε από τα ναρκωτικά»; (Δηλαδή μέχρι τώρα τι έλεγαν οι
παπάδες και οι προηγούμενοι ιεράρχες;).

Όσο για την προτροπή του «να αφήσουν οι Έλληνες κατά μέρος την διχόνοια»
νομίζω ότι από τους πρώτους (γνωστούς) ορθόδοξους που την χρησιμοποίησε ήταν ο
Θ. Κολοκοτρώνης.

Προς τι λοιπόν η «διαβεβαίωση» ότι θα συνεχίσει να τα λέει;

Εδώ κρύβεται η δεύτερη λεπτομέρεια, όπου η σημασία δεν βρίσκεται στο τι λέει ο
ίδιος, αλλά πού και πώς το λέει. Για να καταλήγουμε με μία κουβέντα: Τα λέει
στην τηλεόραση και πάντως σε σκηνικό αρκούντως τηλεοπτικό.

Ο νέος Αρχιεπίσκοπος διακρίνεται μέχρι τώρα όχι για το καινόν του πράγματος
αλλά για τα… εφέ που χρησιμοποιούνται. Ξέρει πολύ καλά ότι οι τηλεοράσεις θα
σπεύσουν να καλύψουν τα χειροκροτήματα εντός των εκκλησιών και τα τσάμικα στα
Λύκεια. Και ίσως γνωρίζει ότι εκείνο που θα μείνει στον ακροατή, στα ένα-δύο
λεπτά, δεν θα είναι ο λόγος του αλλά η εικόνα του…

Ας ελπίσουμε πάντως ότι τουλάχιστον θα ασχοληθεί ουσιαστικά με το μέγα ζήτημα
των οικονομικών σκανδάλων μέσα στην εκκλησία και με την εκ βάθρων οργάνωση του
κοινωνικού έργου που μπορεί να διαδραματίσει ένας τέτοιος οικονομικός γίγαντας
όπως η ελληνική Εκκλησία…