«Ήσουν πάντα ο εαυτούλης σου»

Ό, τι ποτέ ­ μέχρι σήμερα ­ δεν ζήτησε η υπεράσπιση, ό,τι ποτέ ο ίδιος ο
επιχειρηματίας Ιωσήφ Βαγιωνής δεν επικαλέστηκε για να ελαφρύνει τη θέση του,
το πρότεινε χθες ο εκπρόσωπος της εισαγγελικής αρχής κ. Νικόλαος Τουρλούπης, ο
οποίος με την αγόρευσή του έδειξε ένα άλλο μονοπάτι στους δικαστές και τους
ενόρκους. Έδειξε το μονοπάτι που οδηγεί στο άρθρο του Ποινικού Κώδικα και
προβλέπει την ανθρωποκτονία από πρόθεση εν βρασμώ ψυχικής ορμής, θεωρώντας
όμως ότι ο κατηγορούμενος επιχειρηματίας δεν είναι άξιος να του αναγνωριστεί
κανένα ελαφρυντικό.

Τρία πρόσωπα. Ο Ι. Βαγιωνής, η σύζυγός του και η μητέρα της Πίσχου παρακολουθούν με διαφορετικά συναισθήματα την αγόρευση του εισαγγελέα

ΠΩΣ θα μπορούσε άλλωστε να προτείνει έστω και ένα ελαφρυντικό όταν σχεδόν κάθε
λέξη, κατά τη διάρκεια της πολύωρης αγόρευσής του, ήταν και ένα «κατηγορώ» για
τη ζωή του Ιωσήφ Βαγιωνή. Ο εισαγγελέας θέλησε να τα βάλει όλα στον ζυγό της
Θέμιδος. Ακόμη και τις συμπεριφορές εκείνες του κατηγορουμένου που είχαν σχέση
με το παρελθόν του, τις επιλογές του τις προσωπικές, τις συναισθηματικές, τις
ερωτικές, αλλά δεν είχαν σχέση με την ποινική απαξία της εξεταζόμενης
εγκληματικής του πράξης.

Ο κ. Νικ. Τουρλούπης μπήκε στην τροχιά της ζωής του Βαγιωνή και της Νέλλης
Πίσχου και άρχισε να ακολουθεί τα δικά τους ίχνη. Αν και πολλές φορές
ακολούθησε τον δικό του μοναχικό δρόμο για να συλλέξει τα απαραίτητα γι’ αυτόν
στοιχεία και να στοιχειοθετήσει την ενοχή του κατηγορουμένου.

ΤΗΝ ΞΕΓΡΑΨΕ

Μίλησε για την άτυχη κοπέλα που αγάπησε παράφορα τον άνδρα που συνάντησε στη
ζωή της, ενώ εκείνος την έβλεπε πάντα ως το σκεύος της ηδονής του, γι’ αυτό
και μετά τη μαχαιριά την ξέγραψε. Μίλησε για όλους και για όλα. Κάποιες φορές
με λόγια σκληρά και διάθεση επικριτική απέναντι στον κατηγορούμενο. Οι λέξεις
που χρησιμοποίησε, αλλά και ο τόνος της φωνής του ενόχλησαν τον Βαγιωνή, που
δεν μπορούσε να κρύψει τη δυσφορία του για όλα όσα άκουγε. Τη στιγμή εκείνη
δεν είχε το δικαίωμα να μιλήσει. Τα είχε πει όλα στην απολογία του. Τον
άκουσαν οι δικαστές και ο εισαγγελέας και τώρα είχε φθάσει η δική του σειρά να
τον ακούσει.

Λίγα βήματα πιο πίσω στο ακροατήριο βρισκόταν η σύζυγός του, η οποία δεν
άντεξε να ξανακούσει την ανάγνωση αποσπασμάτων των ερωτικών επιστολών της
Νέλλης και βγήκε για λίγο από την δικαστική αίθουσα.

Στην απέναντι πλευρά, η μητέρα και ο αδελφός της Νέλλης, περίμεναν με αγωνία
να ακούσουν την τελική πρόταση του εισαγγελέα. Κάποιοι τολμηρότεροι από το
ακροατήριο είχαν αρχίσει να κάνουν και τους υπολογισμούς για τα χρόνια που ο
Βαγιωνής θα μείνει στη φυλακή, αν γίνει δεκτή η πρόταση του εισαγγελέα.

«ΑΘΛΙΟΣ…»

«Όσο μεγαλειώδη ήταν η πορεία σου στην επαγγελματική σου ζωή, κύριε Βαγιωνή ­
είπε ο εισαγγελέας απευθυνόμενος στον επιχειρηματία ­ τόσο άθλιος ήσουν στην
ερωτική σου ζωή και στις σχέσεις σου με το άλλο φύλο. Ο χαρακτήρας σου, που
δεν έκανες τίποτα για να τον βελτιώσεις, είναι η ίδια σου η μοίρα. Στέρησες τη
ζωή σε μία 33χρονη κοπέλα, άφησες δύο ορφανά και μία χαροκαμένη μάνα, αλλά δεν
παραδέχεσαι τίποτα. Ήσουν πάντα ο εαυτούλης σου».

Τι έγινε, όμως, εκείνο το τελευταίο βράδυ της 18ης Φεβρουαρίου 1994 στο
γραφείο του Βαγιωνή, στη Λυκόβρυση; Πολλά σενάρια έχουν ακουστεί μέχρι σήμερα
με διαφορετική αρχή και μέση, αλλά πάντα με το ίδιο τέλος, που δυστυχώς
κανένας δεν μπορεί να αλλάξει. Σύμφωνα με την άποψη του εισαγγελέα η Νέλλη
Πίσχου αντιμετώπιζε δύο καίρια προβλήματα. Το ένα ήταν η αναγνώριση της
Νεφέλης, του παιδιού που είχε αποκτήσει με τον Βαγιωνή και το δεύτερο ήταν η
αποκλειστικότητα που ζητούσε στη σχέση της με τον επιχειρηματία.

Λύση δεν εύρισκε σε κανένα από αυτά. Μέχρι την ημέρα εκείνη που πήγε
αποφασισμένη στη Λυκόβρυση για να ξεκαθαρίσει το ζήτημα ζωής και θανάτου. Να
δώσει την τελευταία της μάχη και να χωρίσει από εκείνον.

«Έτσι, ο Βαγιωνής βρέθηκε σε αδιέξοδο. Δεν μπορούσε να αναγνωρίσει τη Νεφέλη.
Η σύζυγός του Λέλα Παπαδοπούλου τον είχε δεσμεύσει, αλλά η Νέλλη ήταν το
σπάνιο είδος, το ερωτικό του ταίρι που δεν ήθελε να χάσει. Αφού είχε
εξαντλήσει κάθε περιθώριο και δεν την είχε μεταπείσει ανέβηκε το αίμα στο
κεφάλι του. Και μέσα σε μία έκρηξη θυμού την ώρα που εκείνη έγραφε τα
σημειώματα στα κίτρινα χαρτάκια την κάρφωσε δίνοντας λύση στο πρόβλημά του.
Έγινε δολοφόνος εν βρασμώ ψυχικής ορμής».

«ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕ»

Αμέσως όμως συνήλθε και άρχισαν να λειτουργούν οι ψυχοπροστατευτικοί
μηχανισμοί του. Η επόμενη σελίδα της εισαγγελικής αγόρευσης είναι η σκηνή της
μεταφοράς της Νέλλης στο ΚΑΤ. «Φθάνοντας εκεί ­ τόνισε ο κ. Τουρλούπης ­ δεν
χρησιμοποίησε το μεγάλο όνομά του. Την εγκατέλειψε. Φοβάται, λέει, τη
δημοσιότητα, αλλά δεν φοβάται όταν καταθέτει τις ερωτικές του επιστολές και
δημοσιοποιεί τις ερωτικές του διαστροφές. Είναι δυνατόν να εγκαταλείπει τη
γυναίκα της ζωής του, που του τα είχε δώσει όλα, είχε γίνει σκλάβα του αυτός
που λυπόταν τα ποντίκια και τα σκυλιά; Γιατί άραγε έδειξε τέτοια αναλγησία;
Δεν ήθελε να σπιλώσει το όνομά του. Έλεγε ότι ο θάνατος της Νέλλης ήταν και
δικός του θάνατος, αλλά τον ενδιέφερε περισσότερο η υστεροφημία του».

Τη συμπεριφορά του αυτή ο εισαγγελέας την έκρινε καθαρά εγωκεντρική και τον
χαρακτήρισε ως ψυχρό υπολογιστή, που σκέφτηκε μετά τη μαχαιριά… ο σώζων
εαυτός σωθήτω.

Πάντως, εάν οι δικαστές κάνουν δεκτή την εισαγγελική πρόταση, τότε το
προβλεπόμενο όριο ποινής είναι από 5 έως 20 χρόνια κάθειρξη. Ο τελευταίος
λόγος ανήκει στους δικαστές ­ τρεις τακτικούς και τέσσερις ένορκοι ­ με την
ετυμηγορία των οποίων θα πέσει η αυλαία της πολύκροτης δίκης.

Ο εισαγγελέας. Με μαχαίρι και όχι με αυτό το ξίφος σκότωσε ο Βαγιωνής τη Νέλλη Πίσχου, είπε στην αγόρευσή του ο κ. Ν. Τουρλούπης

«ΕΙΜΑΙ πεπεισμένος ότι δεν πρόκειται για ατύχημα», είπε αγορεύοντας ο
εισαγγελικός λειτουργός, ο οποίος εξέφρασε τη βεβαιότητά του ότι ο Βαγιωνής
δεν κάρφωσε με το ξίφος αλλά με μαχαίρι την Νέλλη Πίσχου. Και αμέσως μετά,
μέσα από τις ερωτικές της επιστολές, προσπάθησε από τη δική του πλευρά να
κάνει το ψυχογράφημα του θύτη και του θύματος.

Είχε φτάσει η στιγμή να μπει στο ζυγό της Θέμιδος η προσωπικότητα του
κατηγορουμένου, που παίζει ρόλο σημαντικό στη διαμόρφωση της δικανικής κρίσης.
«Ο Βαγιωνής είναι άτομο υπερβολικά εγωκεντρικό, με δυσκολία συναισθηματική. Η
προσωπική του ζωή ­ είπε ο εισαγγελέας ­ κυριαρχείται από μοναξιά και
σαδιστικές παρεκκλίσεις. Θέλει να κάνει τους άλλους κομμάτι του εαυτού του, να
τους εκμεταλλεύεται, να τους ταπεινώνει και να τους χρησιμοποιεί. Δεν ήταν για
σπίτι. Ήθελε να μείνει ελεύθερος. Και τα παιδιά τα απέκτησε ύστερα από παγίδες
που του έστησαν οι γυναίκες. Ποτέ δεν είδε τη γυναίκα σαν σύντροφο, αλλά σαν
σκεύος ηδονής. Ήθελε τη γυναίκα σκλάβα, δούλα του. Να ικανοποιεί μόνο το
γενετήσιο ένστικτό του. Ζούσε μόνο για το σεξ και όχι για τον έρωτα.
Δημιουργεί απρόσωπες σχέσεις που τον οδηγούν στην αναρχία των αισθήσεων».

Αυτός ήταν ο ένας κρίκος, ο άλλος κρίκος της σχέσης ήταν η Νέλλη Πίσχου.
Μίλησε και γι’ αυτήν. «Είχε έλλειψη αυτοπεποίθησης ­ είπε ­ που την έκανε να
υποτάσσεται εύκολα στις ανάγκες του. Ήταν όμως έτσι από την αρχή ή έγινε στην
πορεία; Αγαπούσε παράφορα τον Βαγιωνή και ήθελε να τον παντρευτεί. Ήταν ο
επίγειος θεός της. Αν χώριζαν, γι’ αυτήν θα ήταν το τέλος του κόσμου. Από την
τελευταία επιστολή προκύπτει όμως ότι είχε πάρει οριστική απόφαση να χωρίσει».

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις περίφημε επιστολές αγκάθι ανάμεσα στις δύο
πλευρές. «Οι επιστολές αυτές ­ συνέχισε ­ γράφτηκαν για να ευχαριστήσει και να
ερεθίσει η Νέλλη τον κατηγορούμενο, ο οποίος τις φύλαγε για να την “κρατάει”
στο χέρι του και να μπορεί με αυτές να την εκβιάζει».

Όλα αυτά είναι που θα μετρήσουν στη συνείδηση των δικαστικών λειτουργών, τους
οποίους κάλεσε ο εισαγγελέας να δώσουν ένα και μόνο μάθημα: Δικαιοσύνη.

Η δίκη συνεχίζεται την Τετάρτη με τις αγορεύσεις των συνηγόρων πολιτικής
αγωγής και υπεράσπισης.