Οι κίνδυνοι από υπόγειες δοκιμές

«Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ της συνθήκης για την ολική απαγόρευση των πυρηνικών δοκιμών πρέπει
να γίνει άμεσα από όλες τις χώρες που διαθέτουν πυρηνικό οπλοστάσιο»,
επισήμανε χθες η περιβαλλοντική οργάνωση Γκρίνπις. Χθες τα μέλη της
συγκεντρώθηκαν έξω από το κτίριο της πρεσβείας του Πακιστάν στην Αθήνα, και με
τον τρόπο τους εξέφρασαν διαμαρτυρία για τις πυρηνικές δοκιμές. Η Γκρίνπις
επισημαίνει πως τη δεκαετία του ’80 υπήρξε σωρεία καταγγελιών για παράνομες
εξαγωγές πυρηνικής τεχνολογίας από τη Γερμανία προς το Πακιστάν. Η οργάνωση
υπογραμμίζει «πως σήμερα το Πακιστάν διαθέτει ένα ορυχείο ουρανίου» και πως
σύμφωνα πληροφορίες έχει δημιουργήσει μία πειραματική εγκατάσταση
επανεπεξεργασίας πυρηνικών καυσίμων για την παραγωγή πλουτωνίου. «Σύμφωνα με
τις πληροφορίες αυτές, το Πακιστάν είναι σε θέση να παράγει 10 – 20 κιλά
πλουτωνίου ετησίως». Τα αποτελέσματα από τις δοκιμές, έστω κι αν είναι
υποθετικά ελεγχόμενες, πάντα ενέχουν δυνητικούς κινδύνους για έκλυση
ραδιενέργειας. Ο καθηγητής Πυρηνικής Φυσικής στο Αριστ. Πανεπιστήμιο της
Θεσ/νίκης κ. Παπαστεφάνου έλεγε χθες στα «ΝΕΑ» ότι «αν οι δοκιμές αυτές
ξεπερνούσαν σε ισχύ τον έναν μεγατόνο, τότε τα πράγματα θα ήταν πολύ σοβαρά.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση πως οι 5 δοκιμές που έγιναν ήταν
και τελείως… ανώδυνες». Ο κ. Παπαστεφάνου πρόσθεσε επίσης «πως στην
περίπτωση μιας μεγάλης έκρηξης, τα υγρά και στέρεα σωματίδια που θα
απελευθερώνονταν θα σχημάτιζαν ένα νέφος το οποίο από τη στιγμή που έφθανε
στην στρατόσφαιρα, εάν εκινείτο κατακόρυφα, θα χρειαζόταν διάστημα 14 – 16
ημερών για να κάνει το γύρο του κόσμου».