Νέο καθεστώς

Κόβονται 6 όροι-παγίδες (καταχρηστικοί) από τις συμβάσεις τραπεζών που αφορούν
πιστωτικές κάρτες, στεγαστικά δάνεια, καταναλωτικά και προσωπικά δάνεια.

ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ καθεστώς, όπως ανακοίνωσε χθες ο υφυπουργός Ανάπτυξης (τομέας
Εμπορίου) κ. Μιχ. Χρυσοχοΐδης, ισχύει πλέον για όλες τις συναλλαγές με τις
τράπεζες για δάνεια και πιστωτικές κάρτες, ενώ σχετική έγγραφη σύσταση προς
τις διοικήσεις των εμπορικών τραπεζών εκδίδει η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών.

Το μέτρο, τονίζεται, αναμένεται να ανακουφίσει σημαντικά τους καταναλωτές,
βάζει φρένο σε «καπέλα» (από τόκους υπερημερίας κ.λπ.), καθώς το συνολικό
χρέος των ελληνικών νοικοκυριών (λόγω καταναλωτικής πίστης κ.λπ.) υπολογίζεται
σε 720 δισ. δραχμές.

Η συμφωνία υπουργείου και τραπεζών (από πλευράς Ένωσης, το θέμα χειρίστηκε ο
γενικός γραμματέας της κ. Γ. Μάνος) στηρίζεται στο κοινό πόρισμα που εκδόθηκε
από την αρμόδια επιτροπή που είχε συσταθεί με απόφαση της υπουργού Ανάπτυξης
κ. Β. Παπανδρέου και του υφυπουργού κ. Μιχ. Χρυσοχοΐδη.

Στο μεταξύ και δεδομένου ότι, όπως αποκάλυψαν «ΤΑ ΝΕΑ» (18.9.98), υπάρχουν και
άλλες επιμέρους επισημάνσεις, το υπουργείο Ανάπτυξης προωθεί νομοθετική
ρύθμιση για τη σύσταση επιτροπής που θα ασχολείται με την εξέταση της
νομιμότητας των γενικών όρων συναλλαγών προδιατηρημένων συμβάσεων προ της
κυκλοφορίας τους στη σχετική αγορά. Η επιτροπή αυτή, τονίζεται, θα αποτελείται
από εκπροσώπους της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών, της Τραπέζης της Ελλάδος, της
ΟΤΟΕ, του Εθνικού Συμβουλίου Καταναλωτών και του υπουργείου Ανάπτυξης.

Στην αντιμετώπιση του όλου προβλήματος χαρακτηρίζεται ως ιδιαίτερα σημαντική η
συνεισφορά του προέδρου της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών κ. Θ. Καρατζά και του
γενικού γραμματέα κ. Ι. Μάνου.

ΜΕΤΑ ΤΗ διαπίστωση για τις παγίδες στις συμβάσεις και τις προτάσεις του κοινού
πορίσματος, οι όροι που κόβονται είναι οι εξής:

1. Μονομερής τροποποίηση όρων των συμβάσεων καταναλωτικής και
στεγαστικής πίστης απαγορεύεται.

Κατ’ εξαίρεση, είναι δυνατή τροποποίηση μόνο για σπουδαίο λόγο.

2. Είναι καταχρηστικοί οι όροι οι οποίοι συνεπάγονται υπερβολική
δέσμευση του καταναλωτή και υπερβαίνουν κατά πολύ τον σκοπό για τον οποίο τίθενται.

(Τέτοιος όρος είναι σε κάθε περίπτωση εκείνος, σύμφωνα με τον οποίον η μη
καταβολή από τον οφειλέτη έστω και μιας δόσης του δανείου ή της πίστωσης στην
καθορισμένη ημέρα εξόφλησης καθιστά αυτοδικαίως ληξιπρόθεσμες και απαιτητές,
όλες τις υπόλοιπες δόσεις του δανείου).

3. Απαγορεύεται η εγγραφή υποθήκης και άλλου ακινήτου του δανειολήπτη
όταν ήδη η πρώτη υποθήκη είναι αρκετή για την εξασφάλιση της τράπεζας.

4. Καθιερώνεται όρος της «αναγωγικής ευθύνης» της τράπεζας υπέρ του
αντισυμβαλλόμενου καταναλωτή.

(Π.χ. όταν κάποιος καταναλωτής απευθύνεται σε ένα κατάστημα προκειμένου να
αγοράσει ένα αγαθό και ο επιχειρηματίας του υποδεικνύει συγκεκριμένη τράπεζα η
οποία του παρέχει δάνειο καταναλωτικής πίστης για την αγορά αυτού του αγαθού,
επειδή η επιχείρηση έχει ήδη συμφωνήσει με τη συγκεκριμένη τράπεζα, τότε η
τράπεζα έχει ευθύνη έναντι του καταναλωτή για οποιοδήποτε ελάττωμα ή πρόβλημα
υπάρχει στο προϊόν).

5. Πρέπει να γίνεται διάκριση των στεγαστικών δανείων με κριτήριο,
κυρίως, το επιτόκιο. (Βλέπε πίνακες)

6. Στα στεγαστικά δάνεια που εκταμιεύονται τμηματικά (ανάλογα με την
πρόοδο των εργασιών), ο οφειλέτης υποχρεούται πλέον κατά τη λήψη του δανείου
να καταθέσει το προϊόν αυτού σε δεσμευμένη και ανεκχώρητη κατάθεση, η οποία θα
αποδίδεται σε αυτόν τμηματικά και ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών.

Τώρα, όμως, το επιτόκιο της κατάθεσης του ποσού του δανείου θα πρέπει να είναι
όμοιο με το επιτόκιο που η ίδια τράπεζα εφαρμόζει σε παρόμοιες καταθέσεις.

Εάν το υπόλοιπο ανεξόφλητο τμήμα του δανείου είναι 10 εκατ. δραχμές και τη
στιγμή της προεξόφλησης το τρέχον επιτόκιο είναι 12% ετησίως, τότε με το
ισχύον σύστημα ο καταναλωτής θα πρέπει να καταβάλει 600.000 δραχμές, δηλαδή
ποσό ίσο με τόκους 6 μηνών.

Με την προτεινόμενη ρύθμιση, δεν θα καταβάλει πάνω από 2,5% του ποσού της
προεξόφλησης, δηλαδή το ανώτατο, 250.000 δραχμές.

Εάν το δάνειο είναι 10 εκατ. δραχμές, με σταθερό επιτόκιο 12% και διάρκεια 10
χρόνια, τότε με την ισχύουσα ρύθμιση, εάν ο καταναλωτής θέλει να εξοφλήσει στο
δεύτερο μισό του χρόνου διάρκειας του δανείου, πρέπει να πληρώσει 385.000
δρχ., δηλαδή ποσό ίσο με τόκους έξι μηνών του προκαταβαλλόμενου ποσού.

Με την προτεινόμενη ρύθμιση θα πληρώσει ως ανώτατο ποσό 192.500 δρχ., δηλαδή
ποσό ίσο με τόκους 3 μηνών του προκαταβαλλόμενου ποσού.