Υπερήφανοι πρωταθλητές

Οι μαθητές από την Αγία Βαρβάρα και οι μαθήτριες από τον Εύοσμο
Θεσσαλονίκης είναι παγκόσμιοι πρωταθλητές. Οι ομάδες των δύο Λυκείων
κατέκτησαν τα Κύπελλα των Παγκόσμιων Σχολικών Πρωταθλημάτων Βόλεϊ και τα
έφεραν υπερήφανες στα σχολεία και στους συμμαθητές τους, που τους επεφύλαξαν
θριαμβευτική υποδοχή.

Λύκειο Αγ. Βαρβάρας: Είμαστε πια πρωταθλητές

«ΞΕΡΕΙΣ πόσες απουσίες κάναμε για να τους βλέπουμε στις προπονήσεις;» έλεγε η
Χριστίνα από τη Β’ Λυκείου.

«Το άξιζαν όμως γιατί είναι καλά παιδιά και τους αγαπάμε… Μη σου πω κιόλας
πως κάποιους από αυτούς θα δεις αύριο και στη Βουλή!», συμπλήρωνε η Μαρία,
επίσης από την ίδια τάξη.

Η τούρτα σε σχήμα κυπέλλου, οι ανθοδέσμες, οι αγκαλιές, τα μπράβο και όλα όσα
συνέβησαν το πρωί της περασμένης Δευτέρας στο προαύλιο του 2ου Λυκείου Αγίας
Βαρβάρας ήταν απλώς η τυπική επιβράβευση των 12 πρωταθλητών από τους
υπόλοιπους συμμαθητές τους.

Το Παγκόσμιο Σχολικό Πρωτάθλημα Βόλεϊ, που ολοκληρώθηκε την περασμένη εβδομάδα
στην Ηλιούπολη, ανέδειξε νικήτρια ομάδα αυτήν του Λυκείου Αγίας Βαρβάρας.
«Τουλάχιστον τώρα ηρέμησαν και οι γονείς μας», λέει ο ένας από τους 12, ο
Γιώργος Στεφάνου. Και δεν έχει άδικο, αφού τα παιδιά έμεναν στη διάρκεια της
διοργάνωσης σε ξενοδοχείο και μόνο από μακριά μιλούσαν μαζί τους. «Άντε ένα
φιλί στα πεταχτά, για όποιον προλάβαινε, την ώρα που μπαίναμε στα αποδυτήρια».

Το θέμα βέβαια ήταν, όπως είπε ο ένας από τους δύο προπονητές, ο κ. Δημήτρης
Παΐσιος, «πως έπρεπε να αφήσουμε τα παιδιά ανεπηρέαστα από την παρουσία τους»,
Ο ίδιος ήξερε καλά με τι υλικό είχε να δουλέψει. «Με παιδιά που έχουν σπάνιο
ήθος, όχι μόνο μέσα αλλά και έξω από το γήπεδο».

Γεμάτος χαρά ο γυμναστής, απόλυτα ικανοποιημένος όμως και ο λυκειάρχης, ο κ.
Σπύρος Ντούγιας, του οποίου η σχέση με τα παιδιά μόνο τυπική δεν είναι. Οκτώ
χρόνια έχει στην Αγία Βαρβάρα ­ «να φύγω ούτε καν το σκέφτομαι». Και γιατί να
φύγει, όταν έχει να κάνει με μαθητές «που μιλούν άνετα δύο γλώσσες, που έχουν
από τώρα, πολύπλευρα ενδιαφέροντα».

Τους έβλεπε που προετοιμάζονταν από τον Μάρτιο για το πανελλήνιο τότε
πρωτάθλημα και είχε καταλάβει «ότι έπαιζαν ο ένας για όλους και όλοι για τον
ένα». Και σαν ήρθε ο καιρός, λίγο πριν από το παγκόσμιο, τους πήρε απόμερα και
τους είπε: «Άν νικήσετε στο πρώτο παιχνίδι, με όποιον αντίπαλο κι αν παίξετε,
θα σηκώσετε το Κύπελλο». Το πίστευε και αυτός μέσα του, αλλά δοκιμαζόταν σε
κάθε αγώνα, σε κάθε σετ. Μέχρι που νίκησαν στον τελικό τη Γαλλία και τους είδε
και τους 12 να κρατούν τη Γαλανόλευκη μπροστά από την εξέδρα που καθόταν.

Μαθητές και των τριών τάξεων του λυκείου, 16 έως 18 χρόνων. «Στην αρχή η
αλήθεια είναι», λέει ο Βασίλης Σταματέας, «πως στοχεύαμε να πλασαριστούμε στην
εξάδα. Όταν όμως φθάσαμε εκεί, καταλάβαμε ότι μπορούσαμε και ακόμα παραπάνω».

Η προετοιμασία ήταν σκληρή. «Κάθε μεσημέρι γυμναζόμασταν για δύο ώρες στο
σχολείο». Και μετά ακολουθούσε η καθιερωμένη προπόνηση στις εγκαταστάσεις των
αθλητικών συλλόγων που μερικοί από τους μαθητές ανήκουν. Και αν εκτός από την
τελική επιτυχία, υπάρχει και κάτι άλλο που έκανε τους καθηγητές, να εκτιμήσουν
τα παιδιά περισσότερο, ήταν το ότι «δεν παραμέρισαν το διάβασμα για να
αφοσιωθούν στη διοργάνωση», όπως έλεγε ο οικονομολόγος κ. Αντώνης Τσακαλίδης.

ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΣΤΟΝ ΕΥΟΣΜΟ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

Ακόμη δεν έχει κοπάσει στον Εύοσμο, σ’ έναν από τους παραμελημένους δήμους της
Δυτικής Θεσσαλονίκης, ο ζωηρός απόηχος από την κατάκτηση της πρώτης θέσης στο
Παγκόσμιο Σχολικό Πρωτάθλημα από την ομάδα βόλεϊ των κοριτσιών του 2ου Λυκείου
της περιοχής.

Οι πρωταγωνίστριες της επιτυχίας προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν τι συνέβη.
Ακόμη και η ροή των μαθημάτων επηρεάστηκε από τις παγκόσμιες πρωταθλήτριες.
«Σημειώνουμε τα σετ στον πίνακα», λέει στα «ΝΕΑ» ένας από τους μαθηματικούς
του Τμήματος Αθλητικής Διευκόλυνσης, ο κ. Χαράλαμπος Χατζηβρέττας, ενώ ο
υποδιευθυντής του Λυκείου και προϊστάμενος του τμήματος κ. Βασίλης Σαμουρέλης
θεωρεί πως «οι δυτικές συνοικίες της Θεσσαλονίκης μπορεί να είναι
υποβαθμισμένες, αλλά έδειξαν ότι μπορούν να αναπτύξουν σε υψηλό βαθμό τον
συνδυασμό μαθημάτων και αθλητισμού».

«Αυτό να το βάλουν καλά στο μυαλό τους αυτοί που δεν φέρνουν τα γήπεδα πιο
κοντά μας» επισημαίνει η 17χρονη Γεωργία Παράσχου, συμμαθήτρια των παγκόσμιων
πρωταθλητριών, αθλήτρια του χάντμπολ στον Μακεδονικό Αμπελοκήπων, αλλά τα
μαθήματά της γίνονται σε εγκαταστάσεις που λίγο απέχουν από παράγκες. Ευτυχώς
την επόμενη χρονιά θα αποτελούν παρελθόν, καθώς το τμήμα μεταφέρεται σε άλλες εγκαταστάσεις.

«Μας αντιπροσώπευαν και μας. Είναι μεγάλες ηρωίδες για μας και ειδικά για τη
Θεσσαλονίκη και για την υποβαθμισμένη περιοχή στην οποία βρίσκεται το Λύκειο.
Πήραν την πρώτη θέση πολύ εύκολα και το άξιζαν», τονίζει ο 17χρονος Ανέστης
Ηλιάδης, μέλος της ομάδας βόλεϊ του σχολείου και του Άρη, υπενθυμίζοντας ότι
«δεν έχασαν ούτε ένα σετ».

Η 18χρονη παγκόσμια πρωταθλήτρια Ξανθή Σαραφιανού, κεντρική του Άρη Νικαίας,
θεωρεί πως «το καλύτερο δώρο ήταν χαμόγελο της μαμάς και του μπαμπά». Θα
προτιμήσει τη Νομική Σχολή. «Δεν θα ξεχάσω την ανατριχίλα που διαπέρασε το
σώμα μου όταν νικήσαμε στον τελικό. Αυτή η επιτυχία δεν ξεχνιέται», λέει.

«Αυτή η επιτυχία μας δίνει κουράγιο και πίστη για οτιδήποτε κάνουμε στο
μέλλον. Ήταν πολύ μεγάλη ικανοποίηση γιατί δεν δουλέψαμε άσκοπα», τονίζει η
17χρονη παγκόσμια πρωταθλήτρια Ειρήνη Βουγιουκλίδου, που αναζητεί τη σχολή
στην οποία θα επενδύσει το μπόνους που της προσφέρει η επιτυχία.

Οι πρώτες στιγμές των κοριτσιών της ομάδας βόλεϊ του 2ου Λυκείου Ευόσμου «τις
βρήκαν συνεσταλμένες. Δεν είχαν συνειδητοποιήσει τι έκαναν», περιγράφει ο κ.
Σαμουρέλης. «Τη Δευτέρα το πρωί όταν επέστρεψαν στα μαθήματα μετά το Παγκόσμιο
Πρωτάθλημα, οι στιγμές ήταν απερίγραπτες. Οι συμμαθήτριές τους τούς επεφύλαξαν
υποδοχή με χειροκροτήματα και επευφημίες. Δεν έχω ζήσει σε όλη τη ζωή μου
τέτοια κατάσταση».