120 δισ. για… ξανθές και δροσερές

Το μακρύ καλοκαίρι ταιριάζει στην μπίρα. Ακόμα ο τουρισμός, τα ταξίδια, οι
φιλικές παρέες και τα αθλητικά γεγονότα, σημεία στα οποία επενδύουν οι
ελληνικές βιομηχανίες για να αυξήσουν την κατανάλωση, από την πιθανολογούμενη
«οροφή» των 400 εκατομμυρίων λίτρων τον χρόνο. Ο τζίρος προσεγγίζει περίπου τα
120 δισ. δρχ.Ομως υπάρχουν κι άλλοι τρόποι για να αυξηθούν οι πωλήσεις. Οι
εξαγωγές, οι επενδύσεις σε άλλες χώρες και η παρουσίαση νέων προϊόντων. Την
ίδια στιγμή, συντελούνται αλλαγές στις εισαγόμενες μπίρες.

Οι περίπου 130 εισαγόμενες μάρκες διατηρούν ένα σταθερό μερίδιο, γύρω στο 6%,
στην ελληνική αγορά τα τελευταία χρόνια. Ορισμένες που δεν γνωρίζουν επιτυχία
αντικαθίστανται από άλλες, ενώ υπάρχουν και οι μπίρες οι οποίες περνούν στον
«στόλο» άλλων εισαγωγέων, καθώς και αυτές που εμφανίζονται με την προοπτική να
καταλάβουν ένα καλό μερίδιο στον χώρο τους.

Ο μεγαλύτερος «παίκτης», στην ελληνική αγορά, είναι η Αθηναϊκή Ζυθοποιία, που
παράγει στην Ελλάδα τις μπίρες Amstel, Heineken και όλα τα… «παρακλάδια»
τους. Παράλληλα, «εισέβαλε» στη Βουλγαρία, αγοράζοντας τα εργοστάσια τα οποία
παράγουν τις τοπικές μπίρες Zagorka και Ariana.

Όπως λέει ο group product manager της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας, κ. Μηνάς
Μαυρικάκης, η εταιρεία είναι ήδη ο «ηγέτης» στη γειτονική χώρα, που διαθέτει
πλέον μία από τις πιο σύγχρονες μονάδες της Ευρώπης, ενώ οι Έλληνες τεχνικοί
συνέβαλαν στην αναβάθμιση της ποιότητας των προϊόντων.

Η εταιρεία εξάγει και τις ελληνικές μπίρες Marathon και Athenian στις ΗΠΑ, την
Ασία, την Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια και επενδύει στον «κοσμοπολίτικο
χαρακτήρα της μπίρας Heineken, που διοργανώνει φέτος διεθνή διαγωνισμό με
χιλιάδες εισιτήρια σε όλο τον κόσμο. Στον «στόλο» της εταιρείας ανήκουν και
πολλές εισαγόμενες μπίρες. Μεταξύ αυτών η «εξωτική» Carib, η ιρλανδέζικη
Murphys, η βαυαρική Erdinger, οι βελγικές Cimay και Duvel και η ιαπωνική Kirin.

Ο ΟΜΙΛΟΣ ΜΠΟΥΤΑΡΗ

Ο Όμιλος Μπουτάρη, που είναι ο δεύτερος μεγάλος παίκτης της ελληνικής αγοράς,
λανσάρισε πέρυσι τον Μάιο μία νέα ελληνική μπίρα που παράγεται στις
εγκαταστάσεις της Ζυθοπποιίας Βορείου Ελλάδος: τον Μύθο. Η signor brand
manager της μπίρας κ. Άννα Σημαντήρα επιμένει ιδιαίτερα στην καταγωγή και το
όνομα του προϊόντος «που είναι 100% ελληνικό».

Σύμφωνα με την κ. Σημαντήρα πριν από την παραγωγή του προϊόντος έγινε μελέτη
στις καταναλωτικές συνήθειες του Έλληνα. Ο Μύθος έχει καλή πορεία στην αγορά
και η επιχείρηση αισιοδοξεί.

Αυτή τη στιγμή ο Όμιλος δίνει ιδιαίτερο βάρος στην παρουσία της νέας του
μπίρας. Επίσης, παράγει στην Ελλάδα τις ξένες μπίρες Henninger και Kaiser, ενώ
διαθέτει και τις παραγόμενες στην Ελλάδα Tuborg, Kronenburg, καθώς και την
εισαγόμενη ιρλανδέζικη Guinness. Η εισαγόμενη Karlsberg πέρασε από τον στόλο
του ομίλου στην εταιρία ΤΡΟΦΙΝΑ.

Οι μπίρες που παράγονται από τη Ζυθοποιία Βορείου Ελλάδος εξάγονται στα
Βαλκάνια με μεγαλύτερη παρουσία στην Αλβανία, ενώ ο Μύθος, ειδικότερα,
ξεκίνησε την προσπάθειά του να βγει έξω από τα σύνορα στα τέλη του περασμένου Νοεμβρίου.

Σύμφωνα με τον διευθυντή εξαγωγών του ομίλου Μπουτάρη κ. Στέλιο Σαμαρά, η
μπίρα αυτή μέσω του απόδημου Ελληνισμού σε ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία και
Γερμανία, και δεδομένης της δραστηριότητας ομογενών επιχειρηματιών σε αλυσίδες
εστιατορίων, έχει πιθανότητες να κάνει καλές εξαγωγές. Για την ώρα λέει:
«Μικροποσότητες των 50-100 κιβωτίων εξάγουμε ήδη σε κοντέινερ».

Η ΖΥΘΟΠΟΙΙΑ ΑΤΑΛΑΝΤΗΣ

Η Ελληνική Ζυθοποιία Αταλάντης, που ελέγχεται από τη Loewenbrau, παράγει στις
εγκαταστάσεις της στην Αταλάντη την ομώνυμη μπίρα, καθώς και την Pils Hellas
από τον Μάιο του 1996.

Η εταιρεία διαθέτει και την εισαγόμενη μπίρα Spaten, ενώ ο στόλος των
εισαγομένων που έχει διευρύνθηκε με την μπίρα Stella Artois και τις βελγικές
Leffe, Hoegarden κ.λπ.

Τις μπίρες αυτές διέθετε παλαιότερα η εταιρεία Galla (Κεράνης) και αργότερα η
Αθηναϊκή Ζυθοποιία.

Η εταιρεία έχει δώσει έμφαση στην κατανάλωση της μπίρας draught (βαρέλι), όπου
σύμφωνα με τους υπεύθυνους της εταιρείας οι πωλήσεις αυξάνονται.

ΟΙ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΕΣ

Για τις εισαγόμενες μπίρες και το μικρό τους μερίδιο ο κ. Άκης Ανθίδης, που
διευθύνει την ομώνυμη κάβα, υποστηρίζει ότι απευθύνονται σε αυτούς που ζητούν
κάτι διαφορετικό και ψάχνουν για ιδιαίτερες γεύσεις, ενώ λέει ότι έγιναν
γνωστές από τις μπιραρίες που άνοιξαν και στην Ελλάδα..

Στον ίδιο χώρο με εισαγόμενες μπίρες κινείται και η Beck’s, που ανήκει στον
όμιλο ΜΕΤΑΧΑ, καθώς και η μεξικάνικη μπίρα SOL που εισάγεται από τις
επιχειρήσεις του κ. Κανελλάκη. Ο κ. Ανθίδης λέει ότι πιθανότητες να κινηθεί
καλά, στον ίδιο χώρο, έχει και μία νέα μπίρα η Jack Daniel’s, ενώ ψηλά στον
κατάλογο μεταξύ των εισαγομένων, που έχουν επιτυχία, τοποθετεί και τις BUD και Corona.

Στελέχη των βιομηχανιών πιστεύουν ότι οι ελληνικές μπίρες δεν κινδυνεύουν από
τις εισαγόμενες, ακόμα και αν πρόκειται για φθηνές μπίρες που κατασκευάζονται
«φασόν» στο εξωτερικό.

Ο κ. Μαυρικάκης της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας, αναφερόμενος στην πιθανότητα ανόδου
των εισαγομένων στην ελληνική αγορά, λέει: «Υπάρχουν προϊόντα που κυκλοφορούν
και είναι φθηνότερα, αλλά δεν είναι μόνον η τιμή που δημιουργεί τη ζήτηση.
Είναι και η ποιότητα, η φρεσκάδα του προϊόντος και γενικά όλη η επένδυση που
έχει γίνει στην εικόνα του προϊόντος».

Από την εποχή των Σουμερίων, οι οποίοι ήταν οι πρώτοι ζυθοποιοί, η μπίρα
ταξίδεψε πολύ μέσα στον χρόνο. Από τους Έλληνες αγαπήθηκε και καταναλώθηκε
ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Η κατά κεφαλήν κατανάλωση από τα 10 λίτρα το
1970 έφθασε τα 40 λίτρα στη δεκαετία του ’90. Το θερμό καλοκαίρι που
προμηνύεται φέτος, ίσως βοηθήσει να ξεπεραστούν τα ρεκόρ κατανάλωσης της
τριετίας 1993-1995, οπότε η κατά κεφαλήν κατανάλωση έφθασε τα 41 λίτρα.

Το 1997 ήταν αρκετά καλή χρονιά για τις ελληνικές μπίρες. Η κατανάλωση
αυξήθηκε οριακά 2%, αλλά λόγω της πτώσης που είχε σημειωθεί το 1996. Ο
τουρισμός επηρεάζει επίσης την κατανάλωση σε ποσοστό περίπου 5%-6%. Η μπίρα
είναι πάντα εποχικό προϊόν για τους Έλληνες, αλλά όχι στον βαθμό που ήταν
κάποτε. Έτσι μεταξύ Μαΐου και Σεπτεμβρίου καταναλώνεται περίπου το 60%-65% της
μπίρας και το υπόλοιπο τους άλλους μήνες. Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες μπίρας,
αλλά οι Έλληνες καταναλώνουν κατά κύριο λόγο τις ξανθές lager σε ποσοστό που
υπερβαίνει το 95%, ενώ δείχνουν μικρότερη προτίμηση στις ελαφρά πικρότερες
μπίρες τύπου pilsener (όνομα που οφείλεται στο Pilsen της Τσεχίας). Οι μπίρες
όμως χωρίζονται και σε άλλες κατηγορίες. Για παράδειγμα υπάρχει η κατηγορία
standar ή popular (π.χ. Amstel, Μύθος, Loewebnrau κ.λπ.). Αυτές έχουν ποσοστό
65% στην κατανάλωση, ενώ το 30% ανήκει στις μπίρες premium (π.χ. Heineken,
Kaiser, κ.λπ.). Ποσοστό 2% έχουν οι διάφορες ειδικές εκδόσεις παρακλάδια
μπίρας (spesial π.χ. Amstel Gold κ.λπ.) και 3% οι υπόλοιπες μπίρες.

Η μεγαλύτερη κατανάλωση μπίρας γίνεται στη λεγόμενη «κρύα αγορά». Πρόκειται
για την κατανάλωση «εκτός σπιτιού και ονομάζεται έτσι, γιατί το προϊόν
σερβίρεται κρύο», λέει ο κ. Μαυρικάκης.

«Περίπου 60%-70% της κατανάλωσης γίνεται σε εστιατόρια, ταβέρνες, μπαρ… Το
υπόλοιπο ποσοστό, προέρχεται από την κατανάλωση σε περίπτερα, σούπερ μάρκετ,
κάβες, μίνι μάρκετ κ.λπ.».