ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Τι να θυμηθώ, τι να ξεχάσω…

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ελεγμένο είναι πως όσο περνούν τα χρόνια η μνήμη μας εξασθενεί.
Λειτουργεί τελικά αντιστρόφως ανάλογα με τις ανάγκες μας. Και οι καταγραφές
που απαιτούνται για τις καθημερινές μας εργασίες συνεχώς αυξάνονται. Το
πρόβλημα οξύνεται ιδιαίτερα με την καταγραφή αριθμών. Τι να πρωτοθυμηθείς;
Τους κωδικούς της πιστωτικής κάρτας ­ αν έχεις περισσότερες από δύο χάθηκες ­
του κινητού τηλεφώνου, του ηλεκτρονικού υπολογιστή, των συναγερμών, της
βαλίτσας, του χρηματοκιβωτίου; Τους αριθμούς τηλεφώνων του γραφείου, του
σπιτιού, του συζύγου σου ή του φίλου, της μαμάς, της αδελφής, του αδελφού, της
πεθεράς, τους αριθμούς των κινητών, τον αριθμό του αυτοκινήτου, τον ΑΦΜ, της
αστυνομικής ταυτότητας, τους ταχυδρομικούς κώδικες σπιτιού και γραφείου, του
γκαράζ γιατί πλησιάζει η ώρα να κλείσει και δεν έχεις πάρει το αυτοκίνητο, τον
αριθμό μητρώου ασφαλισμένου; Της Αστυνομίας, της Πυροσβεστικής, του ΕΚΑΒ, της
οδικής βοήθειας για την περίπτωση… κούφια να ‘ναι η ώρα;

Τα τηλέφωνα των πληροφοριών που παρέχουν η κινητή τηλεφωνία και ο ΟΤΕ;

Το τμήμα της τάξης που πηγαίνει το παιδί; Ημερομηνίες γέννησης του παιδιού,
του συζύγου και της φίλης μου;

Ε, για όλα αυτά δεν απαιτείται μόνο σκληρός δίσκος πολλών μεγκαμπάιτς, αλλά
και νέο ­ πολύ νέο μάλιστα ­ πρόγραμμα…