ΑΥΤΟΙ

… αρχίσει να μην είναι και τόσο περήφανοι για την αποχή τους από το ευρώ.
Ακόμη και οι συνεπέστεροι ευρωσκεπτικιστές έχουν τώρα κάποιες αμφιβολίες.
Πολλοί φοβούνται ότι η Αγγλία θα «μετράει» λιγότερο στην Ευρώπη. Ήδη έμεινε
έξω, λόγου χάρη, από το Ευρω-11, το νέο όργανο αποφάσεων της Κοινότητας που θα
λειτουργεί πλάι στο μέχρι σήμερα πανίσχυρο Εκοφίν (το συμβούλιο των υπουργών
Οικονομίας και Οικονομικών των 15) και που θα περιλαμβάνει μόνο τους εντός
ΟΝΕ. Αν οι σπουδαιότερες, οι πιο επίκαιρες αποφάσεις λαμβάνονται στο Ευρω-11,
το Εκοφίν θα σβήσει. Μήνες ολόκληρους αγωνίστηκαν ο Μπλαίρ και ο υπουργός του
των Οικονομικών Γκόρντον Μπράουν να εμποδίσουν τη δημιουργία του νέου οργάνου.
Τώρα, ζήτησαν να μετέχει και το Λονδίνο ­ τουλάχιστον στην προκαταρκτική φάση,
και σε ορισμένες έστω συνεδριάσεις. Από πολλές άλλες όμως θα παραμένει εκτός.

… δεν μπορεί παρά να είναι σαφώς διαχωρισμένοι. Αγγλία, Σουηδία, Δανία και
Ελλάδα ­ εκούσες άκουσες ­ αποτελούν ήδη έναντι των 11 μιά εξ ορισμού
μειοψηφία. «Λυπάμαι που η χώρα μας τα τελευταία πέντε χρόνια δεν έκανε αρκετά
ώστε να προετοιμασθεί για το ευρώ», παραδέχτηκε ο Μπράουν στις Βρυξέλλες. Ο
μεγάλος φόβος είναι τώρα μήπως αδυνατίσει η στερλίνα. Αν το Σίτυ πάψει να
είναι το κέντρο της οικονομικής ζωής της Ευρώπης, πράγμα πολύ πιθανό τώρα με
το ευρώ, κεφάλαια και επενδύσεις ­ που με τόσο κόπο προσελκύσθηκαν ­ θ’
αρχίσουν να διαρρέουν προς την ηπειρωτική Ευρώπη. Πολλές βρετανικές
βιομηχανίες φοβούνται την περιθωριοποίηση έναντι της μεγάλης ευρωπαϊκής
αγοράς. Συμπέρασμα: Έχει και την καλή του πλευρά το να είσαι έξω απ’ το ρεύμα,
αλλά δεν είναι και ακίνδυνο.

… έχει τόσο πολύ ανησυχήσει με το ευρώ, που έκανε αρχικά πως δεν το
αντιλήφθηκε. Ο Κλίντον, στην τακτική κατά Σάββατο ομιλία του από το ραδιόφωνο
(ο Αμερικανός ηγέτης τιμά σταθερά το ηχητικό medium), ασχολήθηκε αποκλειστικά
σχεδόν με την Ευρώπη. Όχι όμως μ’ αυτήν του ευρώ, αλλά με την Ευρώπη του….
ΝΑΤΟ. Μίλησε για τη διεύρυνση της Συμμαχίας. Χρειάστηκε να περάσουν δύο 24ωρα
ακόμη για να κάνει μιά σύντομη τυπική αναφορά στους 11, αφήνοντας να εννοηθεί
ότι παρατήρησε την κίνησή τους. Σιωπηλό υπήρξε και το Κογκρέσσο, τα 3/4 των
μελών του οποίου δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ την Ευρώπη. Μόνο ο πρόεδρος της
Βουλής, Νιούτ Γκίνγκριτς, φανερώνοντας τη δυσφορία του, διατύπωσε την πιο
απίθανη πρόταση ­ προς την Αγγλία: «Το σωστότερο ­ είπε ­ θα ήταν να
εγκαταλείψει την Ε.Ε. και να προσχωρήσει στη Nafta» (την εμπορική ένωση ΗΠΑ-Καναδά-Μεξικού).

… ακολούθησε παραπλήσια τακτική. Απόντα ή φειδωλά τα σχόλια στην αρχή, σκέτο
δηλητήριο κατόπιν, όταν οι αναλυτές αποφάσισαν να καταπιαστούν με το θέμα. Ο
Ουΐλλιαμ Σαφάιρ, που υπήρξε λογογράφος του Νίξον, προφήτευσε μέσω των «Νιου
Γυόρκ Τάιμς» ότι το ευρώ θα είναι ένα φιάσκο. «Και ως συνήθως, η Ευρώπη θα
παρακαλεί στο τέλος την Αμερική να σπεύσει να τη σώσει». Μόνο οι «Ουάσινγκτον
Τάιμς» διατύπωσαν ανοιχτά φόβους για «διάβρωση του δολλαρίου από το νέο
νόμισμα», που κατά την εφημερίδα αποτελεί το αριστούργημα του Κόλ: «Αφού ένωσε
πολιτικά την Ευρώπη, την ένωσε και οικονομικά». Ο κόσμος του κεφαλαίου,
πάντως, δεν χάνει την αυτοπεποίθηση του: «Ο 21ος αιώνας θα είναι αιώνας
αμερικανικός, όπως ήταν και ο 20ός», δήλωσε ο επιχειρηματίας Μόρτιμερ Ζάκερμαν.