5 φορές βρήκαν λύση και 5… την έχασαν!

Το «σενάριο της φρίκης», σύμφωνα με το οποίο η Δευτέρα 4 Μαΐου θα ξημέρωνε
με μια μεγίστη αναταραχή στις διεθνείς χρηματαγορές, έμοιαζε εξαιρετικά
ρεαλιστικό το Σάββατο το βράδυ, καθώς Χέλμουτ Κολ και Ζακ Σιράκ αδυνατούσαν να
συμφωνήσουν για τον διοικητή της νέας Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ

Βιμ Ντουίσενμπεργκ. Ο πρώτος διοικητής της Ευρωτράπεζας

Στους διαδρόμους των Βρυξελλών κορυφαίοι παράγοντες ονομάτιζαν ήδη τα
νομίσματα που θα γίνονταν σε λίγες μόνο ώρες στόχος των κερδοσκόπων ­ το
γαλλικό φράγκο, η ιταλική λιρέτα και, βεβαίως, η ελληνική δραχμή.

Μετά δέκα και πλέον ώρες μιας άνευ προηγουμένου γαλλογερμανικής σύγκρουσης ­
στη διάρκεια της οποίας ο κ. Σιράκ έκανε χρήση του διαβόητου ανά την Ευρώπη
«ωμού» λεξιλογίου του ­ οι αρχηγοί των κρατών μπόρεσαν να αναστενάξουν με
ανακούφιση: ο Ολλανδός Βιμ Ντουίσενμπεργκ, επιλογή του Χέλμουτ Κολ,
αναλαμβάνει διοικητής της Τράπεζας, αλλά λόγω… της ηλικίας του θα αποχωρήσει
μετά την έκδοση των τραπεζογραμματίων του «ευρώ» ­ και τη θέση του θα πάρει Γάλλος.

Το θέμα, που λίγο έλειψε να τινάξει στον αέρα τη σύνοδο κορυφής και να θέσει
εν αμφιβόλω την ίδια την ΟΝΕ, παίχθηκε σε αίθουσα διπλανή του Συμβουλίου:
πέντε φορές εμφανίσθηκαν οι ηγέτες της Γαλλίας και της Γερμανίας και της
προεδρεύουσας Βρετανίας για να ανακοινώσουν ότι βρήκαν λύση ­ και πέντε φορές
αποχώρησαν διότι ανακάλυπταν νέο πρόβλημα.

Τη διαδικασία καυτηρίασε με έντονο τρόπο ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου,
δικαιώνοντας και τον κ. Ντουίσενμπεργκ που επέμενε πως δεν μπορεί να
εμφανισθεί ενώπιον των «ευρωπατέρων» για να πει ότι ξεκινά τη θητεία του…
παραβιάζοντας την Συνθήκη του Μάαστριχτ… που ορίζει ρητώς ότι ο διοικητής
ορίζεται για θητεία οκτώ ετών. Πάντως, η «φόρμουλα» με την οποία θα αποχωρούσε
ο Ολλανδός στα τέσσερα χρόνια ήταν το κύριο αντικείμενο του καβγά, καθώς οι
Γάλλοι επέμεναν πως πρέπει να υπάρχει συγκεκριμένη γραπτή δέσμευση. Ακόμη και
η μετάφραση (!) του σχετικού κειμένου δημιούργησε πρόβλημα ­ και νέο γύρο
«σκληρών» εκφράσεων.

Στην πραγματικότητα όλοι οι εμπλεκόμενοι είχαν στον νου τους το εσωτερικό της
χώρας τους: ο Σιράκ ήθελε να επιστρέψει στο Παρίσι νικητής, προκειμένου να
ενισχύσει και το κόμμα του. Ο Κολ έχει εκλογές το φθινόπωρο ­ και μια
υποχώρηση ουδόλως θα τον βοηθούσε. Και στην Ολλανδία έχουν εκλογές μεθαύριο.

ΟΛΟΝΥΧΤΙΕΣ οι διαπραγματεύσεις, αλλά επιτέλους κλείσθηκε η συμφωνία, χαράματα
χθες: οι υπουργοί Οικονομικών κατέληξαν στις ισοτιμίες στις οποίες τα εθνικά
τους νομίσματα πρέπει να «κλειδωθούν» σε σχέση με το ευρώ.

Ένα περίπλοκο σύστημα, πάνω στη «σχάρα» των ευρωπαϊκών νομισμάτων, θα
καθορίζει πλέον την τιμή του ευρώ για κάθε χώρα και την αντιστοιχία του προς
το νόμισμα της κάθε άλλης.

Το γερμανικό μάρκο λόγου χάρη, με βάση τις χθεσινές αποφάσεις, θα είναι ίσο
προς 3,33 γαλλικά φράγκα. Θα αντιστοιχεί επίσης προς 102,5 πορτογαλικά
εσκούδα, 990 ιταλικές λιρέτες κ.ο.κ.

Η σύγκλιση των ευρωπαϊκών νομισμάτων προς το ιδανικό «κέντρο» του ευρώ
συνεχιζόταν με διαρκώς εντεινόμενο ρυθμό τους τελευταίους 18 μήνες. Ο σκοπός
ήταν οι διακυμάνσεις ­ αναπόφευκτες ώς ένα σημείο ­ να είναι όσο γίνεται
μικρότερες και εν πάση περιπτώσει να μην ξεπερνούν το 2,5%.

Τη μεγαλύτερη ανάγκη προσαρμογής εμφάνισε η ιρλανδική λίρα, η οποία βρέθηκε σε
απόσταση 1,55% από την κεντρική ισοτιμία της έναντι του μάρκου.

Εννοείται ότι οι χρηματαγορές είναι σήμερα σε γενική επαγρύπνηση για να
διαπιστωθεί ποιες θα είναι οι επιπτώσεις τών, θεωρητικά τουλάχιστον,
«κλειδωμένων» ισοτιμιών.

Τις τελευταίες πινελιές στο «αριστούργημα» των Βρυξελλών θα τις βάλουν οι
κεντρικές τράπεζες των 11 χωρών, οι οποίες ανέλαβαν την υποχρέωση να κάνουν
όλες τις απαραίτητες κινήσεις ώστε στο τέλος του έτους οι ισοτιμίες να
βρίσκονται ακριβώς στο ύψος που συμφωνήθηκε στη χθεσινή ολονυχτία.

Το «κλείδωμα» δηλαδή, ουσιαστικά, θα αρχίσει να ισχύει από την 1 Ιανουαρίου
του 1999.

Αυτή θα είναι και η ημερομηνία κατά την οποία το ευρώ θα γίνει πλέον το
αποκλειστικό νόμισμα για τις μη χρηματικές συναλλαγές των 11 ­ δηλαδή τις
διακρατικές, διατραπεζικές κ.λπ.

Η κυκλοφορία του ευρώ σε κέρματα και χαρτονομίσματα καθημερινής χρήσης θα
αρχίσει σταδιακά λίγο αργότερα και προβλέπεται ότι οι απλοί πολίτες θα το
μεταχειρίζονται στις καθημερινές αγοραπωλησίες τους, ως αποκλειστικό πλέον
νόμισμα, από την 1 Ιουλίου 2002.

Η «εξωτερική» τιμή του ευρώ ορίστηκε ίση προς τη σημερινή τιμή της Ευρωπαϊκης
Νομισματικης Μονάδας, δηλαδή του ECU, η οποία σε σχέση με το δολάριο είναι 1,1.