Η Κίνα παίρνει τα πρωτεία από την Ιαπωνία

Τζιανγκ Τζεμίν. Ο Κινέζος πρόεδρος πέτυχε προσέγγιση με όλες τις χώρες της Άπω Ανατολής

ΜΙΑ ΣΠΟΥΔΑΙΑ παρατήρηση που έκαναν οι Ασιάτες αυτόν τον καιρό, με την κρίση
στα Χρηματιστήρια της Άπω Ανατολής, ήταν ότι η Κίνα δεν επηρεάστηκε σχεδόν
καθόλου. «Σαν να έχει ανοσία», έγραψαν οι αναλυτές.

Αυτό ανέβασε πολύ τις μετοχές της έναντι της Ιαπωνίας, η οποία συγκλονίσθηκε
από την πτώση των μετοχών και από το κλίμα αβεβαιότητας που απλώθηκε στο
ανατολικό ημισφαίριο.

Η Νότια και η Ανατολική Ασία, όπως φάνηκε καθαρά αυτές τις ημέρες με τη
διάσκεψη της ASEAN (Ένωσης Κρατών της ΝΑ Ασίας), βλέπει πλέον λιγότερο
ελκυστικό τον πόλο του Τόκιο και προσεγγίζει το Πεκίνο.

«Η Κίνα δεν εμπνέει πλέον δυσπιστία ή ανησυχία», δήλωσε ο γενικός γραμματέας
της ASEAN, Ροντόλφο Σεβερίνο. «Τη μεταχειριζόμαστε ως συνεργάσιμο εταίρο».

Πρόκειται για βαθιά αλλαγή, αν σκεφθεί κανείς ότι οργανισμοί όπως η ASEAN
είχαν ιδρυθεί στις ακτές του Ειρηνικού ακριβώς για ν’ αντιμετωπισθεί ο
«κινεζικός επεκτατισμός».

Τώρα, όχι μόνο δεν αποδίδονται στην Κίνα επεκτατικές βλέψεις, αλλά της
γίνονται και τιμές. Η πρόσφατη περιοδεία του νέου Κινέζου υπουργού Εξωτερικών
Τανγκ Τζιασουάν σε χώρες της Ασίας ήταν ένας θρίαμβος.

Ακόμη και ο πρόεδρος Σουχάρτο της Ινδονησίας, άλλοτε φανατικός αντικινέζος,
έπλεξε το εγκώμιο της Κίνας για τη «φιλειρηνική» πολιτική της.

Ο Τανγκ, βέβαια, πήγε παντού με τις τσέπες γεμάτες. Στον Σουχάρτο προσέφερε
δωρεάν βοήθεια 600 εκατομμυρίων δολαρίων «για την ανόρθωση της ινδονησιακής
οικονομίας μετά την κρίση». Άλλα ποσά δόθηκαν στη Σιγκαπούρη. Μέσα σ’ έναν
χρόνο, η Κίνα έχει προσφέρει στους γείτονές της 5-6 δισεκατομμύρια δολάρια.
Ακόμη και σε χώρες πρώην «εχθρικές», όπως η Ταϊλάνδη και η Νότια Κορέα.

Οι Ιάπωνες ωστόσο ­ που παραμένουν η μεγαλύτερη οικονομική δύναμη στον κόσμο
μετά τις ΗΠΑ ­ έχουν προσφέρει τετραπλάσια, περίπου 19 δισ. δολάρια. Και όμως,
την περίοδο αυτή, είναι λιγότερο συμπαθείς. Οι Ασιάτες δεν αγαπούν την
αστάθεια. Οι κλυδωνισμοί της ιαπωνικής οικονομίας ήταν μια δυσάρεστη έκπληξη.

Έπειτα, η Ιαπωνία δεν είναι πια καλός πελάτης. Δεν αγοράζει αρκετά προϊόντα
από τις άλλες «τίγρεις» της Ασίας. Τον τελευταίο καιρό «έχει κλειστεί στον
εαυτό της».

Ενώ η Κίνα, προσεκτική στην καλλιέργεια των σχέσεών της με τις μικρότερες
χώρες, απέφυγε ακόμη και να υποτιμήσει το γιουάν όπως σκόπευε, για να μη θίξει
τους γείτονες. Η υποτίμηση θα έκανε τα κινεζικά προϊόντα φτηνότερα στη διεθνή
αγορά ­ θα προκαλούσε επομένως μείωση των εξαγωγών των «μικρών».

Οι τελευταίοι είναι ευγνώμονες στο Πεκίνο. Οι κυβερνήσεις τους έχουν ησυχάσει
επίσης από έναν πονοκέφαλο που τις βασάνιζε πολλά χρόνια: Η Κίνα παρείχε υλική
και πολιτική υποστήριξη στα τοπικά Κ.Κ. Η πρακτική αυτή έχει εγκαταλειφθεί
πια. Το Κ.Κ. της Κίνας παραμένει δύναμη ισχυρή μεν, αλλά με χαρακτήρα
ιδιαίτερα πολιτικό και οικονομικό ­ όχι τόσο ιδεολογικό.