ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ταξίδι στην τσάντα μου…

Η ΠΟΥΔΡΑ, ένα μαντιλάκι με κεντημένο μονόγραμμα, τα κλειδιά του σπιτιού και
λίγα χαρτονομίσματα ήταν το περιεχόμενο μιας γυναικείας τσάντας την εποχή της
μαμάς μας. Τσάντες οι οποίες μόνο αξία αντίκας μπορεί να έχουν σήμερα, αφού τα
αντικείμενα που μεταφέρουμε καθημερινά ούτε εκδρομικός σάκος δεν τα χωράει.

Απαραίτητο το σημειωματάριο με τους τηλεφωνικούς καταλόγους και το ημερολόγιο,
το πορτοφόλι, τη θήκη για ταυτότητες, επαγγελματικές και πολιτικές, άδεια
οδήγησης, το κινητό ­ ενδεχομένως και το μηχάνημα για να γεμίσει η μπαταρία
του για όσες βρίσκονται εκτός γραφείου ή σπιτιού πολλές ώρες ­ τη θήκη με τα
στιλό, το νεσεσέρ με τα καλλυντικά, τη χτένα, το εφεδρικό καλσόν. Κι από εκεί
και πέρα αρχίζουν οι ιδιαιτερότητες της κάθε γυναίκας. Φοράει φακούς επαφής;

Απαραίτητα τα γυαλιά μυωπίας, η θήκη για τους φακούς και το ανάλογο υγρό για
τη διατήρησή τους ή τον καθαρισμό τους.

Έγγραφα, μπλοκ, ειδικά σημειωματάρια αναγκαία για τις επαγγελματικές υποχρεώσεις.

Για τις πιο προσεκτικές, τσίχλες για την κακοσμία και απαραίτητη η
οδοντόβουρτσα, λογαριασμοί πιστωτικών καρτών, τα κλειδιά του σπιτιού, του
γραφείου, του αυτοκινήτου, η θήκη για τα γυαλιά ηλίου. Και δεν μιλάω για τις
τσάντες των συναδέλφων δημοσιογράφων, γιατί εκεί χάνεται κανείς. Στην τσάντα
μιας φίλης είχαν ξεχασθεί για δύο μήνες οι κάλτσες του άνδρα της, ένα
μπλουζάκι δικό της και ένα φανελάκι της κόρης της, ενώ στην τσάντα της Μαρίας
ξεχάστηκε ένα σκοινί.

Η Λίνα είχε ξεχάσει ένα φιλμ ενώ μεταφέρει μαζί της νάιλον μαντίλι για τα
μαλλιά. Ε, οι νεώτερες και ελεύθερες προστατεύονται και από το AIDS.