Προτεινόμενη λύση για την επετηρίδα

ΓΙΑ ΤΗ διαμάχη μεταξύ του υπουργείου Παιδείας και της ΟΛΜΕ σχετικά με την
επετηρίδα γράφει ο κ. Δημήτρης Φατσέας, καθηγητής Φυσικής στο 1ο Λύκειο
Ηλιούπολης: «Στην οξύτατη διαμάχη που έχει ξεσπάσει για την επετηρίδα ανάμεσα
στο υπουργείο Παιδείας, από τη μία, και την ΟΛΜΕ και τους αδιόριστους
εκπαιδευτικούς, από την άλλη, μπορεί κανείς να διακρίνει ποια από τα
επιχειρήματα τής κάθε πλευράς εναρμονίζονται με το συμφέρον του κοινωνικού
συνόλου, τη λογική και το δίκαιο.

Δεν αντέχει σε κριτική η άποψη της ΟΛΜΕ, για τη διατήρηση της επετηρίδας, ως
σύγχρονο σύστημα επιλογής των εκπαιδευτικών. Και τούτο όχι μόνο για τον γνωστό
λόγο της παραμονής για δεκαετίες στην “ουρά” μέχρι τον διορισμό. Κυρίως, για
τη φιλοσοφία της επετηρίδας (κατάργηση κάθε έννοιας αξιοκρατίας), η οποία
ασφαλώς δεν συμβαδίζει με τη διαμορφούμενη κοινωνική πραγματικότητα της
ανταγωνιστικότητας και των υψηλών απαιτήσεων. Αν, όπως ισχυρίζεται η ΟΛΜΕ,
καραδοκεί ο κίνδυνος της κομματικής εκμετάλλευσης του νέου θεσμού από το
πελατειακό σύστημα, τότε, λογικά, η ΟΛΜΕ θα έπρεπε να κατευθύνει την
αγωνιστικότητά της, ώστε να χτυπηθεί αυτό το κομματικό – πελατειακό σύστημα
στον χώρο της εκπαίδευσης (το οποίο έχει και άλλες ενδιαφέρουσες
συνδικαλιστικές πλευρές). Η πεισματική υπεράσπιση ενός θεσμού που ιστορικά
έκλεισε τον κύκλο του, σαφώς αποπροσανατολίζει και τους αδιόριστους
εκπαιδευτικούς και το εκπαιδευτικό κίνημα γενικότερα. Από την άλλη, έχουν
δίκιο οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί, όταν ισχυρίζονται ότι επένδυσαν σε χρόνο,
μόχθο και όνειρα για μία θέση στη δημόσια εκπαίδευση και δεν έχει κανείς το
δικαίωμα να τους πετά στα αζήτητα, έτσι ξαφνικά, εν ονόματι οποιασδήποτε
πολιτικής ή κοινωνικής σκοπιμότητας. Είναι γνωστές οι αδικίες του διαγωνισμού
του ΑΣΕΠ, ιδιαίτερα για εκείνους που περιμένουν πολλά χρόνια στην επετηρίδα

Είναι ακόμη σωστός ο ισχυρισμός της ΟΛΜΕ, ότι ο διαγωνισμός για το ίδιο
γνωστικό αντικείμενο που διδάχτηκαν στο Πανεπιστήμιο, περιθωριοποιεί το
πτυχίο. Ο βαθμός του πτυχίου θα μπορούσε, επιτέλους, να αποκτήσει αξία,
παρέχοντας τη ζητούμενη πληροφορία για τη γνωστική ικανότητα του υποψήφιου εκπαιδευτικού.

Από τα παραπάνω, προκύπτει η λύση, που θα μπορούσε να εκτονώσει την κατάσταση
προς όφελος όλων των πλευρών.

Διατηρείται η επετηρίδα για μία πενταετία, ως έχει, χρονικό διάστημα επαρκές,
ώστε όλοι να γνωρίζουν έγκαιρα τις αλλαγές που πρόκειται να γίνουν και να
κάνουν από τώρα τον προγραμματισμό και την προετοιμασία τους. Με την παρέλευση
της πενταετίας, η επετηρίδα καταργείται ολοσχερώς. Η επιλογή θα γίνεται με
βάση τον βαθμό του πτυχίου και με διαδικασία που θα διερευνά τη διδακτική και
παιδαγωγική ικανότητα του υποψήφιου εκπαιδευτικού στην πράξη. Μέχρις ότου
διαρρεύσει η πενταετία, όλοι θα έχουν εθισθεί σταδιακά στις νέες ιδέες και το
πρόβλημα θα βρει έτσι τη λύση του χωρίς τις επικίνδυνες συγκρούσεις που σήμερα προοιωνίζονται».