[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΑΝ ΔΕΝ ήταν η αλήθεια, θα μπορούσε να είναι και ανέκδοτο. Οι πιλότοι λοιπόν
ανακοίνωσαν ότι θα εφαρμόζουν πιστά τους κανονισμούς και θα αρνούνται να
δουλεύουν υπερωριακά. Αυτό σημαίνει ότι ορισμένα δρομολόγια γίνονται
αντιοικονομικά καθώς για κάποια λεπτά ­ ή ώρες ­ μη παρεχόμενης υπερωριακής
απασχόλησης θα απαιτούνται καινούργια πληρώματα. Η εταιρεία απάντησε ότι θα
περικόψει τα ζημιογόνα δρομολόγια. Κι οι πιλότοι διαμαρτυρόμενοι(;) κήρυξαν
στάσεις εργασίας! Η τέλεια συνταγή αυτοκαταστροφής. Και για πολύν κόσμο ο
θρίαμβος του παραλόγου: σε μια περίοδο όπου σχεδόν οι μισοί Έλληνες αναζητούν
εναγωνίως δουλειά ­ και πολλοί, πάρα πολλοί, δεν βρίσκουν ­ μια ομάδα σχετικώς
καλοπληρωμένων εργαζομένων δείχνουν αποφασισμένοι να υπερασπίσουν ώς το τέλος
κάποια προνόμια ­ ή δικαιώματά τους ­ και γαία πυρί μειχθήτω!

Προφανώς δεν πιστεύουν ότι η Ολυμπιακή μπορεί να κλείσει. Το ότι ­ πρώην ­
κολοσσοί όπως η «TWA» και η «ΠΑΝ ΑΜ» έχουν από καιρό οδηγηθεί στη χρεοκοπία
δεν αποτελεί επαρκή προειδοποίηση. Ίσως γιατί έχουν πέσει και οι ίδιοι θύματα
της ιδεολογίας του «εθνικού αερομεταφορέα». Μόνο που η ιδεολογία αυτή ανήκει
στη δεκαετία του ’60 όταν οι επιτυχίες στο ποδόσφαιρο και οι εθνικές
αεροπορικές εταιρείες αποτελούσαν σύμβολα εθνικής υπερηφάνειας. Σήμερα δεν
υπάρχει τίποτα το εθνικό στην Ολυμπιακή. Πώς θα μπορούσε άλλωστε όταν ακόμα
και ξένες εταιρείες χρησιμοποιούν Ελληνίδες αεροσυνοδούς στις πτήσεις τους για
την Αθήνα. Σε μια περίοδο ελεύθερου ανταγωνισμού ­ για να το πούμε διαφορετικά
­ η ηθική βάση για την προστασία κάποιων θέσεων εργασίας σε μια (κρατική)
εταιρεία έχει ουσιαστικά εκλείψει.

Καλώς ή κακώς αυτό φαίνεται να μην το πιστεύει ούτε η ίδια η κυβέρνηση:
περνώντας με νόμο τον νέο κανονισμό εργασίας της Ολυμπιακής ουσιαστικά έστειλε
μήνυμα στους εργαζομένους ότι η επιβίωση της εταιρείας αποτελεί θέμα άμεσης
κυβερνητικής προτεραιότητας. Γιατί τώρα να πιστέψουν ότι η εταιρεία θα
κλείσει, αν δεν γίνει ανταγωνιστική; Ο κ. Σημίτης αρεσκόταν στο παρελθόν να
λέει εκείνη την κινεζική παροιμία για τον αγρότη που δεν πρέπει να του δώσεις
ένα ψάρι να φάει αλλά να τον μάθεις να ψαρεύει. Είναι ασφαλώς η στιγμή να
εξηγήσουν στους εργαζομένους της Ολυμπιακής ότι θα πρέπει κι αυτοί τώρα να
δείξουν πόσα ψάρια μπορούν να πιάσουν. Και, αντί για τελεσίγραφα στον διάλογο,
να τους εξηγήσει επακριβώς πώς και πότε η εταιρεία θα αναγκαστεί να αναστείλει
οριστικά όλες τις πτήσεις της. Αν και τότε επιμείνουν σε κινητοποιήσεις που
υπονομεύουν την Ολυμπιακή… κακό δικό τους.