Έπεσε για το καθήκον

Η μάχη με τη μεγάλη πυρκαγιά κράτησε επτά ώρες. Με πολύ βαριές απώλειες

«Εδώ ρε καίγεται ο τόπος κι εγώ θα φύγω με ρεπό;». Ήταν τα τελευταία λόγια του
26χρονου Πέτρου Σπυρόπουλου, την ώρα που έκλεινε την πόρτα του πυροσβεστικού
οχήματος και ξεκινούσε για τη φωτιά στο Μοσχάτο.

ΠΡΟΧΘΕΣ ήταν που είχε γυρίσει από το πατρικό του σπίτι στη Λάρισα. Εκεί πέρασε
το Πάσχα με τους γονείς και την αδερφή του. Είχε ζητήσει άδεια για τη χθεσινή
μέρα. Δεν την πήρε τελικά. Το σήμα που έφθασε στο Πυροσβεστικό Τμήμα του
Μοσχάτου μιλούσε για μεγάλη πυρκαγιά. Και ο Πέτρος, ακολούθησε τη συνείδησή του.

«Ήταν στα δεξιά μου, μερικά βήματα πιο μπροστά από μένα. Προχωρούσε, γυρνούσε
πίσω και πήγαινε ξανά μπροστά. Ήμασταν επτά που είχαμε μπει μέσα. Ο δυνατός
θόρυβος ακούστηκε ξαφνικά. Και τη στιγμή που αρχίζω να τρέχω έξω φωνάζοντας το
όνομά του, όλα κατέρρευσαν».

Η ομάδα των νεαρών πυροσβεστών, ανάμεσά τους και μια κοπέλα, έφθασε αμέσως στο
σημείο της πυρκαγιάς, στην οδό Πειραιώς στο Μοσχάτο. Εκεί, όπου βρίσκεται το
διώροφο κτίριο που στεγάζει τις αποθήκες και τα γραφεία της εταιρείας Sato. Η
φωτιά είχε ξεσπάσει στις 6.20 το πρωί και οι πυροσβέστες αναζητούσαν τρόπους
να εισβάλουν στο κτίριο. Η πόρτα που υπάρχει στην αριστερή πλευρά του κτιρίου
ήταν κλειδωμένη. Ο φύλακας δεν είχε κλειδιά. Οι είσοδοι έπρεπε να παραβιαστούν.

ΧΗΜΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

Στο μεταξύ, ο πυκνός καπνός άρχισε να εξαπλώνεται πάνω από το κτίριο και να
καλύπτει τις γειτονικές κατοικίες. Πολύ κοντά και η βιομηχανία Σύδρα Α.Ε. με
χημικά προϊόντα. Ο κίνδυνος να φθάσουν κι εκεί οι φλόγες γινόταν ολοένα και
μεγαλύτερος. Την αποπνικτική ατμόσφαιρα διαπερνούν οι σειρήνες των οχημάτων
που φθάνουν το ένα πίσω από το άλλο στον τόπο της φωτιάς.

Απο τα τριάντα αυτοκίνητα ξεπηδούν 120 πυροσβέστες. Το πρώτο μέτωπο της μάχης
δημιουργείται στην πρόσοψη του κτιρίου.

Την ίδια στιγμή, ο Πέτρος Σπυρόπουλος με τους άλλους έξι τρέχουν προς το πίσω
μέρος του κτιρίου, σε ένα τσιμεντένιο υπόστεγο που χρησίμευε για να σταθμεύουν
τα φορτηγά και να φορτώνουν εμπορεύματα. Είναι κλειστό με μια μεταλλική
λαμαρίνα. «Δέσαμε τις φιάλες οξυγόνου στην πλάτη και φορέσαμε στο πρόσωπο τη
μάσκα», θα πει αργότερα ένας από τους συναδέλφους του Πέτρου.

Στη δεξιά πλευρά ανοίγουν μια τρύπα και περνούν ένας – ένας μέσα. «Ο Πέτρος
πήγαινε πιο μπροστά». Τον ακολουθούσε η Πόπη Πανδέλλου. Είναι 21 χρόνων και
ήταν η μοναδική γυναίκα πυροσβέστης που μετείχε στη χθεσινή μάχη. Καθώς
προχωρούν, «δεν βλέπουμε τίποτα το επικίνδυνο, κάτι που να προμηνύει ότι η
κατασκευή θα γκρεμιστεί». Περνούν λίγα λεπτά, τα οχήματα έρχονται και αυτά από
πίσω, ετοιμάζονται οι μάνικες.

ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΕ Η ΣΤΕΓΗ

Και όλα έγιναν ξαφνικά. «Ακούω το μεγάλο κρότο και σταματάω. Θέλαμε λίγο ακόμη
για να μπούμε στο κτίριο. Περνούν λίγα δευτερόλεπτα και καταλαβαίνω πως κάτι
πάει στραβά. Κάνω σήμα και στους άλλους να βγούμε έξω, ο Πέτρος ήταν πιο
μπροστά από μένα, τον είχα χάσει, είχε πολύ καπνό». Τρέχουν προς την έξοδο και
βγαίνουν ένας – ένας. «Τότε ήταν που κατέρρευσε η στέγη…».

Στον αξιωματικό της Πυροσβεστικής που κάλεσε την ομάδα «για να
καταμετρηθούμε», η Πόπη Πανδέλλου τού απάντησε τρέμοντας: «Ο συνάδελφος που
ήταν δίπλα μου δεν έχει βγει έξω, είναι ο Πέτρος ο Σπυρόπουλος». «Μπορεί να
έχει χτυπήσει, δεν βγήκε μαζί μας», είπε ένας άλλος. «Ίσως και να καλούσε σε
βοήθεια αλλά δεν τον άκουσα, φορούσε τη μάσκα οξυγόνου και δεν θα πρόλαβε να
την βγάλει».

Όλοι οι αξιωματικοί έτρεξαν εκεί. Έφεραν μηχανήματα απεγκλωβισμού και
ξαναμπήκαν μέσα. Ο Πέτρος είχε πλακωθεί από μπάζα. «Είχε χτυπηθεί στο κεφάλι
και σ’ όλο του σώμα». Μεταφέρθηκε στο Τζάνειο Νοσοκομείο. Ο συγκάτοικός του,
στην οδό Ευαγγελιστρίας στον Πειραιά, ο Παναγιώτης Αλεξανδρής, πάγωσε όταν
έφθασε η είδηση στο σταθμό που υπηρετούσε ο Πέτρος. Είναι κι αυτός
πυροσβέστης. «Συμμαθητές στη Σχολή».

Οι 120 πυροσβέστες δεν μπορούσαν να πιστέψουν το χαμό του συναδέλφου τους.
Όμως η μάχη με τη φωτιά συνεχιζόταν. Κάποιοι έπαιρναν μια ανάσα με τα χέρια να
κρύβουν το κεφάλι με το μυαλό στο τραγικό συμβάν. Άλλοι άλλαζαν τις μπουκάλες
οξυγόνου και ρίχνονταν μέσα στο κτίριο με κομμένα τα πόδια. Η Πόπη έτρεξε κι
αυτή πίσω από ένα ασθενοφόρο. Έκλαψε, αλλά πήρε ξανά τη μάνικα στα χέρια. «Δεν
μπορώ να αφήσω αυτή τη δουλειά. Πρέπει να την κάνω. Κάποιος πρέπει να την
κάνει». Λίγο μετά τη μία το μεσημέρι, η φωτιά είχε τεθεί υπό έλεγχο. Ύστερα
από επτά ώρες. Μικρές εστίες σιγόκαιγαν. «Ήταν η κακιά στιγμή. Θυσία στο βωμό
του καθήκοντος».

Πέτρος Σπυρόπουλος. Ο 26χρονος πυροσβέστης έβαλε το καθήκον πάνω από κάθε τι άλλο

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ του Μοσχάτου, Ταξιάρχης Παπαντώνης, κατήγγειλε χθες πως το κτίριο
της εταιρείας επίπλων Sato είναι αυθαίρετο και επικίνδυνο για την περιοχή.
Υποστήριξε παράλληλα πως «επειδή δεν έχει άδεια από τη Διεύθυνση Πολεοδομίας
του Δήμου, θα στερείται και έγκρισης πυρασφάλειας από την Πυροσβεστική».

Συγκεκριμένα ο κ. Παπαντώνης ανέφερε στα ΝΕΑ ότι «η Πολεοδομία έχει
διενεργήσει στο παρελθόν τρεις εκθέσεις αυτοψίας αυθαίρετου κτίσματος.
Μάλιστα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας, ο κ. Σωτήρης Θεοδωρίδης, είχε συλληφθεί
παλαιότερα και είχε οδηγηθεί στο Αυτόφωρο».

Από την πλευρά τους όμως, ο κ. Σ. Θεοδωρίδης αλλά και ο γενικός διευθυντής της
εταιρείας, Συμεών Ρωμύλος, υποστήριξαν πως «το κτίριο έχει τις προβλεπόμενες
άδειες και το σύστημα της πυρασφάλειάς του είναι υπερσύγχρονο».

Ο υπουργός Δημοσίας Τάξεως κ. Γιώργος Ρωμαίος εξέφρασε χθες τη βαθιά του οδύνη
για τον χαμό του νεαρού πυροσβέστη, καθώς και τα συλλυπητήρια της ηγεσίας του
υπουργείου και του Πυροσβεστικού Σώματος, προς την οικογένειά του. Ο άτυχος
πυροσβέστης προάγεται στον βαθμό του αρχιπυροσβέστη επ’ ανδραγαθία.

Ο κ. Ρωμαίος ανακοίνωσε πως επικοινώνησε με τον δήμαρχο της Λάρισας, ώστε
κάποιος κεντρικός δρόμος του νομού να μετονομαστεί σε οδό Αρχιπυροσβέστη
Πέτρου Σπυρόπουλου.