ΠΡΟΣΩΠΑ «Κλείσε την TV, απόκτησε ζωή!»

Ντέηβιντ Μπερκ. Προτρέπει τους Βρετανούς να κλείσουν τις τηλεοράσεις τους ­ έστω και για μία εβδομάδα

Υπάρχουν εκείνοι που κάνουν πράγματα και διασκεδάζουν κι εκείνοι που τα
βλέπουν όλα στην TV· ας προσχωρήσουμε στους πρώτους, λέει ο Ντέηβιντ Μπερκ,
έστω και για μία εβδομάδα.

Ο ΜΠΕΡΚ είναι ο εκπρόσωπος στη Βρετανία της οργάνωσης «White Dot» («Λευκή
Κουκίδα», όπως αυτή που βλέπουμε στην οθόνη όταν κλείνουμε την τηλεόραση), η
οποία οργανώνει κάθε χρόνο τη Διεθνή Εβδομάδα Χωρίς Τηλεόραση. Πέρυσι, στις
ΗΠΑ, τρία εκατομμύρια Αμερικανοί έβγαλαν την τηλεόρασή τους από την πρίζα την
εβδομάδα αυτή. Φέτος, η Διεθνής Εβδομάδα Χωρίς Τηλεόραση άρχισε χθες και θα
λήξει στις 28 Απριλίου. «Παρατήστε την TV και διπλασιάστε τον ελεύθερο χρόνο
σας», προτρέπει ο Μπερκ, ένας 33χρονος προγραμματιστής ηλεκτρονικών
υπολογιστών που ζει στο Μπράιτον. «Θα βρείτε χρόνο να κάνετε όλα αυτά που
πάντα λέγατε στους άλλους ότι θα κάνατε». Ο ίδιος έκλεισε την τηλεόρασή του
πριν από 18 μήνες και σήμερα διευθύνει ένα περιοδικό ­ τη βρετανική έκδοση του
αμερικανικού αντι-τηλεοπτικού περιοδικού «White Dot» ­ και έχει γράψει ένα
βιβλίο· ο τίτλος του, «Απόκτησε ζωή!» ­ κλείνοντας, εννοείται, την τηλεόραση.

Όπως συμβαίνει με όλα τα ναρκωτικά, λέει ο Μπερκ, υπάρχουν στερητικά
συμπτώματα. «Μπαίνεις σ’ ένα άδειο δωμάτιο κι αισθάνεσαι το πρώτο τσίμπημα της
πλήξης. Αλλά το ξεπερνάς. Νιώθεις χάλια για πέντε λεπτά και μετά σκέπτεσαι,
“Πεινάω, ας μαγειρέψω κάτι… ” ή “Ας κάνω κάτι”. Με την TV, φθάνεις στο
σπίτι, νιώθεις πλήξη, την ανοίγεις και μετά συνειδητοποιείς ότι έχουν περάσει
τρεις ώρες χωρίς να έχεις κάνει το παραμικρό». Η τηλεόραση, εξηγεί,
«λειτουργεί πουλώντας σου ό,τι πρώτα σου πήρε: τους φίλους, τους γείτονες,
τους ανθρώπους που γνωρίζεις σ’ ένα μπαρ… Νομίζεις ότι φίλος σου είναι ο
τηλεπαρουσιαστής όταν αυτός δεν ξέρει αν ζεις ή αν πέθανες ­ και δεν θα
μπορούσε να τον ενδιαφέρει λιγότερο». Για τον Μπερκ, η τηλεόραση είναι «το
χαζοκούτι» και όχι μέρος της λαϊκής κουλτούρας ­ «Λαϊκή κουλτούρα», τονίζει,
«δεν είναι αυτά που δείχνει η οθόνη, αλλά οι σειρές των σπιτιών στο εσωτερικό
των οποίων τρεμοπαίζει το μπλε φως του καθοδικού σωλήνα. Εκεί κατάντησε η
λαϊκή κουλτούρα…».

Πολλοί, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι το να κλείσεις την τηλεόραση για μία εβδομάδα
­ ή ακόμη και για έναν χρόνο ­ δεν εξασφαλίζει ότι τα παιδιά θα μπορούν να
βγουν έξω και να παίξουν σε μια ασφαλή, καθαρή γειτονιά, δεν θα περιορίσει τις
ώρες εργασίας ούτε θα αυξήσει τους μισθούς, ώστε οι γονείς να επιστρέφουν από
τη δουλειά με διάθεση και χρήματα για να κάνουν κάτι με τα παιδιά τους αντί να
βυθιστούν στον καναπέ μπροστά στη μικρή οθόνη. Τα αίτια της «εξάρτησης» από
την TV είναι γι’ αυτούς τόσο προσωπικά όσο και κοινωνικά· όπως άλλωστε
συμβαίνει εν γένει με τα ναρκωτικά.