ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Τα μακριά αυτιά των Αμερικανών

Μεγάλος Αδελφός. Το σύστημα «Echelon» («Κλιμάκιο») έχει θορυβήσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (το σκίτσο, από τη Λιμπερασιόν)

Το «Κλιμάκιο» δημιουργήθηκε το 1948 για να παρακολουθεί τη Σοβιετική Ένωση και
τους συμμάχους της. Κι όταν τελείωσε ο ψυχρός πόλεμος, οι Αμερικανοί σκέφτηκαν
πως είναι κρίμα να το πετάξουν

ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ του 1994, ο τότε πρωθυπουργός της Γαλλίας Εντουάρ Μπαλλαντύρ
επισκέφθηκε τη Σαουδική Αραβία έχοντας στο «τσεπάκι» ένα ιστορικό συμβόλαιο
ύψους 1,5 τρισεκατομμυρίων δρχ. για την πώληση στο Ρυάντ όπλων και Αιρμπάς.
Λίγες μέρες αργότερα επέστρεφε στη Γαλλία άπρακτος και προβληματισμένος. Τη
δουλειά την είχε πάρει η αμερικανική ΜακΝτόνελ – Ντάγκλας, ανταγωνίστρια της
Αιρμπάς, που είχε πληροφορηθεί μυστηριωδώς την προσφορά των Γάλλων και είχε
κάνει καλύτερη.

Όταν δύο χρόνια αργότερα ο Νικ Χάγκερ αποκάλυψε στο βιβλίο του «Secret Power»
(Μυστική Δύναμη) την ύπαρξη του Echelon, οι Γάλλοι κατάλαβαν ότι είχαν πέσει
στην παγίδα των υποτιθεμένων συμμάχων τους. Σε έκθεσή του που έδωσε στη
δημοσιότητα τον περασμένο Δεκέμβριο, το Ευρωκοινοβούλιο προχωρούσε σε
λεπτομέρειες: «Αυτό το σύστημα παγκόσμιας παρακολούθησης καλύπτει ολόκληρο τον
πλανήτη και χρησιμοποιεί τους δορυφόρους Intelsat που αναμεταδίδουν τις
περισσότερες δορυφορικές τηλεφωνικές επικοινωνίες, τα μηνύματα μέσω Internet,
την ηλεκτρονική αλληλογραφία, τα φαξ και τα τέλεξ. Πέντε χώρες μοιράζονται τα
αποτελέσματα αυτού του έργου: η Βρετανία, ο Καναδάς, η Νέα Ζηλανδία, η
Αυστραλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, που αποτελούν τον κυριότερο εταίρο».

Το σύστημα είναι σε θέση να φιλτράρει ώς και δύο εκατομμύρια συνομιλίες το
λεπτό σε όποια ήπειρο κι αν γίνονται και έχουν είτε εμπορικό, πολιτικό ή
ιδιωτικό περιεχόμενο. Έξι βάσεις, οι δύο από τις οποίες βρίσκονται στη
Βρετανία, συλλέγουν τις πληροφορίες που τους ενδιαφέρουν και τις στέλνουν στον
Μεγάλο Αδελφό, την αμερικανική Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας (NSA). Υποτίθεται
ότι οι τομείς που ερευνούν είναι τα ναρκωτικά, η τρομοκρατία, τα δίκτυα
παιδεραστών. Τίποτα δεν εμποδίζει όμως τους αναλυτές να χρησιμοποιούν όποια
λέξη-κλειδί θέλουν και να συγκεντρώνουν τις αντίστοιχες πληροφορίες. «Κάθε
χώρα έχει ένα λεξικό από λέξεις-κλειδιά και κάθε φορά που μια τέτοια λέξη
διατυπώνεται μέσω φαξ, τηλεφώνου ή e-mail ενεργοποιείται η υποκλοπή», λέει στη
Λιμπερασιόν ο βρετανός βουλευτής του Εργατικού Κόμματος Γκλυν Φορντ που
συνέταξε την έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου. «Το πρόβλημα βρίσκεται στον τρόπο
που ετοιμάζονται αυτά τα λεξικά. Τη λέξη “Ισλαμικός Ιερός Πόλεμος” την
καταλαβαίνω. Γιατί όμως ενεργοποιούν το δίκτυο λέξεις όπως “Διεθνής Αμνηστία”
ή “Γκρηνπής”;». Μπροστά σ’ αυτή την κατάφωρη παραβίαση των ατομικών
ελευθεριών, καθίσταται επείγουσα η ανάγκη παρακολούθησης των παρακολουθούντων.
Το Ευρωκοινοβούλιο ετοιμάζει ήδη τις προτάσεις του. Και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή,
την αντεπίθεσή της: ένα άλλο διεθνές δίκτυο τηλεφωνικών υποκλοπών, που θα
δημιουργηθεί με τη βοήθεια του… FBI. Οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών
φαντάζονται προφανώς ότι αυτό που μας ενοχλεί είναι ότι παρακολουθούν τις
συνομιλίες μας αμερικανοί χαφιέδες. Κι ότι είμαστε έτοιμοι και πρόθυμοι να
μοιραστούμε τις λεπτομέρειες της ιδιωτικής μας ζωής με τους διακριτικούς
χαφιέδες της Αγγλίας, της Γαλλίας ή της Γερμανίας…